Παράλειψη διαθέσιμα μαθήματα

Διαθέσιμα μαθήματα

  • Η δημοσιογραφία ως αφήγηση. Η σχέση με τα αφηγηματικά είδη του μυθιστορήματος και της βιογραφίας. Μοντέλα δημοσιογραφίας: η δημοσιογραφία των απόψεων (views), η δημοσιογραφία των ειδήσεων (news). Παλαιά και νέα μέσα. Η δημοσιογραφική αφήγηση στα παλαιά μέσα. Η δημοσιογραφική αφήγηση στα νέα μέσα. Πολυμεσική δημοσιογραφία. Ψηφιακή αφήγηση(digital story telling). Δημοσιογραφικές αρχές και δεοντολογία. Οικονομικά μοντέλα τύπου και δημοσιογραφία. Δημοσιογραφία και προπαγάνδα (έμφαση στο δοκίμιο "Propaganda" του Edward Bernays)). Δημοσιογραφία και Δημόσιες Σχέσεις (έμφαση στο δοκίμιο "Public Opinion" του Walter Lippman).

    Οι φοιτητές θα κληθούν να δουλέψουν και να παρουσιάσουν εργασίες βασισμένες στα βιβλία "Κόκκινα Φώτα" του Ζορζ Σιμενόν (εκδόσεις Αγρα) και "Το έγκλημα του Ψυχικού" του Παύλου Νιρβάνα (εκδόσεις Ινδικτος).

     

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    • Bill Kovach, Tom Rosenstiel, Εισαγωγή στη Δημοσιογραφία, Καστανιώτης, Αθήνα, 2004.
    • Gérard Spiteri, Ο δημοσιογράφος και οι εξουσίες του, Καστανιώτης, Αθήνα, 2009.
    • James Gleick, H πληροφορία, Η ιστορία, η θεωρία, ο χείμαρρος, Τραυλός, Αθήνα, 2011.
    Self enrolment
  • «Πολλαπλές ερμηνείες του έργου τέχνης: αποκρυπτογράφηση καλλιτεχνικών κωδίκων και κατανόηση των τεχνοτροπιών»

    Κύριος  σκοπός του μαθήματος είναι η εξοικείωση του ματιού με μια πολλαπλή ‘ανάγνωση’ του έργου τέχνης, καθώς και η καλλιέργεια και η εξάσκηση του βλέμματος. Αναλύεται η αισθητική θεωρία της πρόσληψης ως τρόπος προσέγγισης του έργου τέχνης.

    Οι μορφολογικές αναλύσεις ( σύνθεση, απόδοση του χώρου και της ανθρώπινης μορφής, ο χειρισμός του φωτός και του χρώματος, κτλ.) αποσκοπούν στην αποκρυπτογράφηση των εικαστικών κωδίκων, στην κατανόηση των τεχνοτροπιών, καθώς και στην εξοικείωση με την ιστορικοτεχνική ορολογία.

    Η μορφολογία προσεγγίζεται κυρίως ως αποτύπωση της θεώρησης και αντίληψης του κόσμου. Η ιστορία της τέχνης της Αναγέννησης και του Μανιερισμού είναι το πεδίο αναφοράς αυτών των μορφολογικών αναλύσεων.

    Βασικά ερωτήματα γύρω από τα οποία στρέφεται η ανάλυση είναι το πώς δημιουργούνται οι εικαστικοί κώδικες, που αργότερα θα ονομαστούν παραδοσιακοί, τι σημαίνουν τον καιρό της δημιουργίας τους, καθώς και ποια είναι η σχέση τους με την τέχνη του παρελθόντος.

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    • Hans Robert Jauss, Η θεωρία της πρόσληψης, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα, 1995.
    • Erwin Panofsky, Μελέτες εικονολογίας: ουμανιστικά θέματα στην τέχνη της
    • Αναγέννησης, Νεφέλη, Αθήνα, 1991.
    • Γιάκομπ Μπούρκχαρτ, Ο πολιτισμός της Αναγέννησης στην Ιταλία, Νεφέλη, Αθήνα, 1997.
    Self enrolment
  • Το μάθημα αποσκοπεί στην ενθάρρυνση και προαγωγή μιας κοινωνιολογικής κατανόησης των κοινωνικών θεσμών, πρακτικών και φαινομένων. Αντικείμενο του μαθήματος είναι η εισαγωγή στη θεωρητική και μεθοδολογική εξέλιξη των ερευνητικών παραδόσεων και «σχολών» της κοινωνιολογικής έρευνας, με στόχο την εξοικείωση των φοιτητών/τριών με κεντρικά ζητήματα και έννοιες της κοινωνικής θεωρίας έτσι ώστε να είναι σε θέση να αντιληφθούν τη συμβολή της κοινωνικής θεωρίας στη διαμόρφωση των σπουδών επικοινωνίας και πολιτισμού.

    Το μάθημα καταρχάς εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο οι κλασικές προσεγγίσεις της κοινωνιολογικής παράδοσης μελέτησαν τη συγκρότηση μιας σειράς φαινομένων που καθόρισαν τις νεωτερικές δυτικές κοινωνίες,

    φαινόμενα όπως η εκβιομηχάνιση, οι νέες μορφές εργασίας, η ανάδυση νέων κοινωνικών τάξεων, η αστικοποίηση, η γραφειοκρατία, και η ανάπτυξη

    των ΜΜΕ και της αστικής δημόσιας σφαίρας. Κατόπιν, το μάθημα στρέφεται στη μελέτη σύγχρονων κοινωνιολογικών θεωριών που σκοπό έχουν να αναλύσουν τις διαδικασίες συγκρότησης, τους θεσμούς και τις πρακτικές που διακρίνουν τις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες. Τα θέματα που θα εξετασθούν περιλαμβάνουν τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτισμικές συνισταμένες του ύστερου καπιταλισμού, την κυριαρχία της πληροφορίας ως παραδειγματικού στοιχείου της σύγχρονης κοινωνικής, επιστημολογικής και πολιτισμικής οργάνωσης, την ανάδυση της παγκοσμιοποίησης, την ανάδυση του φύλου ως αντικείμενο κοινωνιολογικής μελέτης και τους τρόπους με τους οποίους τα φαινόμενα αυτά απαιτούν την αναθεώρηση της κοινωνικής θεωρίας.

     

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    • Ritzer, G., Σύγχρονη κοινωνιολογική θεωρία, Κριτική, Αθήνα, 2012.
    • Hughes, M & Kroehler, C., Κοινωνιολογία: οι βασικές έννοιες, Κριτική, Αθήνα, 2007.
    • Hall, S, Held, D και ΜcGrew, H Νεωτερικότητα σήμερα: οικονομία, κοινωνία, πολιτική, πολιτισμός, Σαββάλας, Αθήνα, 2003.
    Self enrolment
  • Σκοπός του μαθήματος είναι να αναδείξει τις διάφορες αντιλήψεις που αναπτύχθηκαν για τον πολιτισμό, και την εξέλιξή τους ως τις μέρες μας.

    Επίσης, να δείξει τις σημασιολογικές μετατοπίσεις που επιφέρει η αλλαγή των όρων (π.χ. κουλτούρα, πολιτισμός, καλλιέργεια, παιδεία, υψηλή και μαζική τέχνη). Τέλος, το μάθημα αποσκοπεί στην εξοικείωση με τις σημαντικότερες κοινωνιολογικές, ψυχαναλυτικές και πολιτικές προσεγγίσεις στον πολιτισμό, ξεκινώντας από τους κλασικούς (Μαρξ, Ντυρκέμ) και φθάνοντας ως τις πολιτισμικές σπουδές, και τις μεταμοντέρνες αντιλήψεις της υβριδικότητας και της πολυπολιτισμικότητας.


    Self enrolment
  • Διδάσκων κατά το ακαδημαϊκό έτος 2014-2015: Παύλος Μούλιος

    1789:  η Γαλλική επανάσταση μεταμορφώνει τους χάρτες του κόσμου και επιφέρει βαθιές αλλαγές στην πολιτικο-κοινωνική οργάνωση, την οικονομία και τις νοοτροπίες των ευρωπαϊκών πληθυσμών. Στο 19ο αιώνα, εποχή κατά την οποία η Ευρώπη προσπαθεί να κυριαρχήσει στον κόσμο, το επαναστατικό φαινόμενο στην επαναληπτικότητά του και αντιστρόφως, η προσπάθεια διατήρησης της καθεστηκυίας τάξης σημαδεύουν ανεξίτηλα τις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

    1821: με το ξέσπασμα   της ελληνικής επανάστασης, η Ευρώπη της Ιεράς συμμαχίας θα  βρεθεί αντιμέτωπη με μια σειρά προβλημάτων : το κίνημα του φιλελληνισμού ως αντίδραση στην συντηρητική πολιτική των ευρωπαίων ηγετών, την ίδρυση και την πολιτική οργάνωση του νεο-ελληνικού κράτους,  την έκδηλη κρίση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και την γένεση των εθνικών και απελευθερωτικών κινημάτων των άλλων βαλκανικών λαών.

    Στόχος του μαθήματος είναι να αναλυθούν εκ παραλλήλου τα

    σημαντικότερα φαινόμενα  και γεγονότα του ελληνικού και ευρωπαϊκού 19ου αιώνα.

    Η αξιολόγηση των φοιτητών βασίζεται στα ακόλουθα κριτήρια :

    1.     Προαιρετική εκπόνηση εργασιών με αντικείμενο  α) την μετάφραση και τον σχολιασμό πολιτικών κειμένων και άρθρων από ευρωπαϊκές εφημερίδες του 19ου αιώνα ή σχολιασμός άρθρων από ελληνικές εφημερίδες του 19ου αιώνα  β) την κατασκευή πλάνου γ) την κατασκευή πλάνου με βάση θεματικές  (20%)

    2.     Εξέταση χρονολογίου με ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών (20%)

    1. Γραπτό εξετάσεων για την δόμηση του οποίου δίνονται γραπτώς οδηγίες (60% ή 80%)

     

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    • Burns, Ε., Ευρωπαϊκή Ιστορία. Ο Δυτικός πολιτισμός. Νεότεροι χρόνοι, Eπίκεντρο, Αθήνα, 2006.
    • Κωστής, Κ., «Τα κακομαθημένα παιδιά της ιστορίας». Η διαμόρφωση του νεοελληνικού κράτους. 18ος-21ος αιώνας, Πόλις, Αθήνα, 2013.
    Self enrolment
  • Σκοπός του μαθήματος είναι η εξοικείωση με βασικές έννοιες της επιστήμης της Πληροφορικής ώστε να αποκτήσουν οι φοιτητές του Τμήματος τις απαραίτητες γνώσεις και τις δεξιότητες εκείνες που θα τους βοηθήσουν να χρησιμοποιήσουν τα υπολογιστικά συστήματα στα υπόλοιπα μαθήματα και τις εργασίες τους.

    Η παρακολούθηση των εργαστηρίων θεωρείται απολύτως αναγκαία για την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος.

    Η εξέταση, στο τέλος του εξαμήνου, θα περιλαμβάνει θέματα που έχουν παρουσιασθεί στα εργαστήρια, περιέχονται στο βιβλίο που θα διανεμηθεί και έχουν αναρτηθεί στο Ηλεκτρονικό Αμφιθέατρο. Η αξιολόγηση και η βαθμολόγηση θα βασίζεται στα εξής κριτήρια:

    α) Παρουσία & ενεργή παρακολούθηση [10%]

    β) Εργαστηριακές ασκήσεις [10%]

    γ) Τελική εξέταση [80%]

    Η διδασκόμενη ύλη θα περιλαμβάνει τις παρακάτω ενότητες:

    • Εισαγωγή στους Η/Υ και την Πληροφορική: Η εξέλιξη της Πληροφορικής και κατανόηση των εφαρμογών και των επιδράσεών της σε διάφορους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας και οι προοπτικές της - βασικές έννοιες - ιστορική ανασκόπηση των υπολογιστικών συστημάτων, εξέλιξη, ορολογία - υλικό (hardware) – λογισμικό (software) – Λειτουργικά Συστήματα – Πληροφορική και εκπαίδευση.
    • Εκμάθηση του λειτουργικού συστήματος Windows: Γνωριμία & διαμόρφωση των Windows –  χρήση των προγραμμάτων των Windows – διαχείριση αρχείων – διαχείριση του υπολογιστή.
    • Επεξεργασία κειμένου με χρήση του Μicrosoft Word: Βασικές τεχνικές επεξεργασίας - μορφοποίησης εγγράφων και προηγμένες εφαρμογές.
    • Εισαγωγή στο φύλλο εργασίας Excel: Δημιουργία – Επεξεργασία – Μορφοποίηση φύλλου εργασίας - Δημιουργία γραφημάτων & διαγραμμάτων.

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    • Οδηγός Πιστοποίησης Πληροφορικής: MS Windows XP & Office 2003, Κλειδάριθμος, Αθήνα.
    • Κοίλιας Χ., Καλαφατούδης, Σ. κ.α., Εισαγωγή στην Πληροφορική και Χρήση Υπολογιστή, Εκδόσεις Νέων Τεχνολογιών, Αθήνα.
    Self enrolment
  • «Το μέσο γραφής που χρησιμοποιούμε συμμετέχει στην διαμόρφωση των σκέψεών μας», αυτή η φράση του Nietsche θα μπορούσε να είναι το πιστεύω στην επιστήμη των μέσων. Στο μάθημα αυτό θα εξετάσουμε πώς οι κοινωνίες, ο πολιτισμός και η αντίληψη που έχουμε για τον κόσμο χαρακτηρίζονται με εξαιρετικά διαφορετικό τρόπο από τα μαζικά μέσα επικοινωνίας, τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και το Διαδίκτυο. Θα εξετασθούν οι λειτουργίες των ΜΜΕ, η κοινή γνώμη, τα μέσα και η πολιτική διαδικασία, τα πολιτικά σκάνδαλα και τα μέσα, η διασκέδαση, θα αναλυθούν σύγχρονα φαινόμενα όπως η παγκοσμιοποίηση και ο κόσμος ως ροή πληροφοριών, η ψηφιοποίηση, τα Wikis, οι κοινότητες, τα κοινωνικά δίκτυα, η σοφία των πολλών, ο κόσμος των ιστολογίων/blogs, η ανάδυση της μαζικής αυτο-επικοινωνίας, αλλά και «τεχνολογίες της πειθούς» και τεχνικές της ορθολογικής χειραγώγησης που μας «διδάσκουν» τί πρέπει να πιστεύουμε, τί πρέπει να αγοράζουμε, τί πρέπει να βρίσκουμε ως καλό, πώς πρέπει να ζούμε (διαφήμιση). Θα εξετασθεί το φαινόμενο των σταρ και διασημοτήτων (Michael Jackson, Madonna) στην ύστερη νεωτερικότητα και η ανάγκη που έχουν οι άνθρωποι για ήρωες.

     

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    • Nobert Bolz, Το αλφαβητάρι των μέσων, Σμίλη 2008.
    • W.Lippmann, Η Κοινή Γνώμη, Κάλβος 1988.
    • E. Bernays, Propaganda, Brooklyn, NY 1928.
    Self enrolment
  • Το μάθημα "Πολιτική Κοινωνιολογία" στόχο έχει να εισάγει τους φοιτητές σε βασικές έννοιες που σχετίζονται με το πολιτικό φαινόμενο. Η εξοικείωση με το αντικείμενο της πολιτικής αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την κριτική αντιμετώπιση της πολιτικής πράξης και του πολιτικού στοχασμού.Ο κοινωνιολογικός προσανατολισμός στην πολιτική σκέψη θεωρεί την πολιτική ως ένα σύνολο κοινωνικών δραστηριοτήτων και κοινωνικών σχέσεων από όπου προκύπτει και η εξέταση της κοινωνικής παραγωγής του πολιτικού. Η διεπιστημονικότητα προκύπτει έτσι ως μια αναγκαιότητα εκλαμβάνοντας την πολιτική ως ένα πλέγμα ποικιλόμορφων σχέσεων κάτω από την οπτική της

    δημόσιας δράσης. Σ’αυτή τη θεώρηση εμπλέκεται όλη η δυναμική των

    θεσμών, των πρακτικών, των αξιών, των συμβόλων, των μύθων και των δρώντων σε μια συνεχή διαντίδραση που χωρίς να παραβλέπει βασικές συνιστώσες της πολιτικής όπως εξουσία, απόφαση, λόγος, εμπλέκει και την προβληματική της δημόσιας δράσης και της ερμηνείας που εκάστοτε της αποδίδεται με στόχο την όσο το δυνατόν καλύτερη κατανόηση του πολιτικού φαινομένου . Σ’ ένα πρώτο στάδιο η έμφαση δίνεται στην παρουσίαση και ανάλυση της γένεσης και εξέλιξης των πολιτικών θεσμών και των πολιτικών δραστηριοτήτων τονίζοντας τη συσχέτιση μορφών πολιτικής οργάνωσης με διαφορετικές κοινωνικές δομές.΄Ετσι δίνεται η δυνατότητα να εξετάσουμε τη στενή σχέση που υπάρχει ανάμεσα στην πολιτική και τις άλλες όψεις της κοινωνικής ζωής. Σ' ένα δεύτερο στάδιο αναλύονται οι ποικίλες μορφές των συλλογικών κινητοποιήσεων και των κομματικών οργανώσεων. Δίνεται έτσι η δυνατότητα ανάλυσης των διαφόρων θεσμών της πολιτικής, όπως είναι τα καθεστώτα, τα κόμματα, οι ομάδες πίεσης, ή οποιαδήποτε άλλη μορφή συλλογικών κινητοποιήσεων. Μια ιδιαίτερη αναφορά δίνεται τέλος στους ίδιους τους συντελεστές δηλαδή τους ποικίλους δρώντες που παρεμβαίνουν στη διακυβέρνηση της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Κάτω από αυτή την οπτική γωνία αναλύεται η έννοια και η πρακτική της δημόσιας δράσης δίνοντας έμφαση στις πράξεις που υλοποιούνται στο δημόσιο χώρο.

     

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    • J. Lagroye, B. François, και F. Sawicki, Πολιτική Κοινωνιολογία, Tυπωθήτω-Γ.Δαρδανός, Αθήνα, 2008.
    • M.  Duverger, Εισαγωγή στην Πολιτική, Παπαζήσης, Αθήνα, 1979.
    • Γ. Βλάχος, Θεσμοί και Προβλήματα της Σύγχρονης Δημοκρατίας, Σάκκουλας, Αθήνα, 1988.
    Self enrolment
  • Η λειτουργία του Μάρκετινγκ βρίσκεται στο κέντρο κάθε επιχείρησης ή οργανισμού. Ιδιαίτερα στα πολιτιστικά προϊόντα/υπηρεσίες, όπου η ποιότητα δεν είναι γνωστή ακόμα και έπειτα από την κατανάλωση τους, το μάρκετινγκ παίζει καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του καταναλωτή. Συνδυάζοντας καινούργιες θεωρήσεις αλλά και κλασσικές, ο φοιτητής παίρνει τις απαραίτητες γνώσεις και τα εργαλεία για να μπορέσει να πάρει αποφάσεις που αφορούν την λειτουργία της επιχείρησης/οργανισμού όσον αφορά ειδικά πολιτιστικά προϊόντα και υπηρεσίες.

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    • P. Kotler & K. Keller, Μάρκετινγκ Μάνατζμεντ, Κλειδάριθμος, Αθήνα, 2006.
    • M. McDonald, Σχέδια Μάρκετινγκ, Κλειδάριθμος, Αθήνα, 2001.
    • N. Kotler & P. Kotler, Museum Strategy and Marketing: Designing Missions, Building Audiences, Generating Revenue and Resources, Jossey – Bass, USA, 1998.
    Self enrolment
  • Διδάσκοντες:  Θ. Σακελλαρόπουλος - Ε. Τσοτσορός [Τμήμα Κοινωνιολογίας]

    Βασική επιδίωξη του μαθήματος είναι να βοηθήσει στην κατανόηση των λειτουργιών και χαρακτηριστικών του οικονομικού συστήματος και να εξετάσει ορισμένα ζωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονες οικονομίες όπως είναι η οικονομική ανάπτυξη, η ανεργία και ο πληθωρισμός. Αρχικά επιχειρείται μια σύντομη ανασκόπηση της εξέλιξης των οικονομικών θεωριών και αναφορά στις βασικές απόψεις των οικονομολόγων της κλασικής σχολής, του Marx, του Keynes, των κυριότερων εκπροσώπων της νεοκλασικής σχολής και του νεοφιλελευθερισμού. Οι διαφορετικές προσεγγίσεις και προτάσεις πολιτικής αναδεικνύονται κατά τρόπο σαφέστερο μέσω της εξέτασης των προβλημάτων της οικονομικής ανάπτυξης, του ρόλου του κράτους στη σύγχρονη οικονομία και των προτεινόμενων μέτρων για την αντιμετώπιση του πληθωρισμού και της ανεργίας. Επίσης, θα αναφερθούμε στη μεταπολεμική εξέλιξη του Καπιταλισμού από την «Χρυσή Εποχή» των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών, στο στασιμοπληθωρισμό της δεκαετίας του 1970, στην κερδοσκοπική υστερία που κατέλαβε τα διεθνή Χρηματιστήρια στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στην κρίση που σήμερα ταλανίζει την παγκόσμια οικονομία. Η τελική βαθμολογία εξαρτάται από τη συμμετοχή στο μάθημα και την εργασία κατά 20% και από τις εξετάσεις κατά 80%.

     

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    Ν. Λέανδρος, Οικονομική Κρίση και Σύγχρονη Ανάπτυξη. Η Οπτική της Πολιτικής Οικονομίας, Διόνικος, Αθήνα, 2012.

    Α. Δαμασκηνίδη, Εισαγωγή στην Οικονομική Επιστήμη. Τόμος 1, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 1998.

    R. Arnold, Εισαγωγή στην Οικονομική, Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη, 2007.

    Self enrolment
  • Στο μάθημα παρουσιάζονται ποσοτικές μέθοδοι και τεχνικές της επικοινωνιακής έρευνας. Το μάθημα αποσκοπεί στην εξοικείωση των φοιτητών/τριών με τις ποσοτικές μεθόδους έτσι ώστε να είναι σε θέση να αξιολογήσουν τις αντίστοιχες ερευνητικές παραδόσεις των σπουδών επικοινωνίας και πολιτισμού, στην ανάπτυξη βασικών ικανοτήτων σχεδιασμού και εκπόνησης ποσοτικών ερευνητικών εργασιών, και στην ανάπτυξη κριτικής ικανότητας όσον αφορά την ηθική και επιστημονική διάσταση της επικοινωνιακής έρευνας

     

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    • Babbie, E., Εισαγωγή στην κοινωνική έρευνα, Κριτική, Αθήνα, 2011.
    • Κυριαζή, Ν., Η Κοινωνιολογική Έρευνα: κριτική επισκόπηση των μεθόδων και τεχνικών, Πεδίο, Αθήνα, 2012
    • Jensen, K. B. (Ed.), A Handbook of Media and Communication Research: Qualitative and Quantitative Methodologies, Routledge, London, 2013.
    Self enrolment
  • Το μάθημα αποτελεί εισαγωγή στη μουσειολογία και έχει διττό στόχο: να εξοικειώσει τις φοιτήτριες και τους φοιτητές με την έννοια του μουσείου και την εξέλιξή της μέσα στο χρόνο και να εισαγάγει σε βασικά ζητήματα λειτουργίας των μουσείων σήμερα. Η συζήτηση διαρθρώνεται γύρω από τις ακόλουθες θεματικές ενότητες: Στοιχεία ιστορίας, θεωρίας και φιλοσοφίας των μουσείων - Στοιχεία δεοντολογίας και επαγγελματισμού στο μουσείο - Ζητήματα διοίκησης και διαχείρισης μουσείων - Διαχείριση και επιμέλεια συλλογών - Μουσείο και επικοινωνία o Το κοινό των μουσείων o Εκθέσεις και άλλες μορφές επικοινωνίας - Μουσεία και νέες τεχνολογίες - Σύγχρονες τάσεις και προοπτικές.

    Κάθε θεματική ενότητα συνοδεύεται από ειδική βιβλιογραφία, υποδείξεις για περαιτέρω μελέτη και ένα corpus άρθρων ή δημοσιευμάτων, που διανέμονται συνολικά ως φάκελος σημειώσεων. Στο πλαίσιο του μαθήματος

    γίνονται επισκέψεις σε επιλεγμένα μουσεία, όπου δίνεται η δυνατότητα στους φοιτητές να εξοικειωθούν με πλευρές της μουσειακής λειτουργίας (π.χ.

    διαχείριση συλλογών) και να επισκεφτούν χώρους που δεν είναι προσβάσιμοι στο κοινό (π.χ. αποθήκες, εργαστήρια συντήρησης).

    Η αξιολόγηση του μαθήματος βασίζεται στη συνεπή και ενεργό συμμετοχή στο μάθημα και τις επισκέψεις σε μουσεία (20%) και σε γραπτές εξετάσεις (80%).

     

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    • MacDonald, S., Μουσείο και Μουσειακές Σπουδές. Ένας πλήρης οδηγός, Πολιτιστικό  Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, Αθήνα, 2012.
    • Μπούνια, Α., Στα Παρασκήνια του Μουσείου. Η διαχείριση των μουσειακών συλλογών, Πατάκης, Αθήνα, 2009.
    • Black, G., Το Ελκυστικό Μουσείο. Μουσεία και Επισκέπτες, Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, Αθήνα, 2009.
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Γ. Στασινόπουλος - Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών

    Self enrolment
  • Διδάσκων: Γ. Στασινόπουλος - Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών

    Self enrolment
  • Ο κινηματογράφος ως αντικείμενο επιστημονικής προσέγγισης και ως πολιτιστικό γεγονός

    Διδάσκουσα: Μαρία Παραδείση

    Το Εργαστήριο Πολιτισμού ΙΙΙ, Ο κινηματογράφος ως αντικείμενο επιστημονικής προσέγγισης και ως πολιτιστικό γεγονός έχει μια «θεωρητική» και μια «πρακτική» πλευρά. Η θεωρητική συνίσταται στην εξοικείωση των φοιτητριών και φοιτητών με τη μεθοδολογία συγγραφής επιστημονικών εργασιών με 4 υποδείγματα για 4 πολύ διαφορετικές μεταξύ τους ταινίες (Μ, 1931 του Φριτς Λανγκ, Με κομμένη την ανάσα,1959 του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, Τζένη – Τζένη, 1966 του Ντίνου Δημόπουλου και Ρασομόν,1950 του Ακίρα Κουρασάβα). Η πρακτική πλευρά συνίσταται στη πραγματοποίηση ασκήσεων που αφορούν την διαχείριση του κινηματογραφικού προϊόντος (δημιουργία μικρών κινηματογραφικών φεστιβάλ). Με την τελευταία αυτή διάσταση συνδέεται και η πρόσκληση στο εργαστήριο ειδικών από το χώρο της κινηματογραφικής παραγωγής και διανομής.

    Βιβλιογραφία

    • David Bordwell, Kristin Thomson, Eισαγωγή στην τέχνη του κινηματογράφου, ΜΙΕΤ
    • Bernard F. Dick Ανατομία του κινηματογράφου είναι ένα βιβλίο του Bernard F. Dick, Πατάκης
    • Gerald Mast & Bruce Kawin, A short history of the movies, Allyn and Bacon
    • Jack C. Ellis, A History of film, Allyn and Bacon
    • David Cook, A History of Narrative Film, W.E Norton and Co
    • Kristin Thomson and David Bordwell, Film History, An Introduction, Mc Graw Hill
    • Geoffrey Nowell – Smith (ed.), The Oxford History of World Cinema, Oxford University Press
    Self enrolment
  • Στο εργαστήριο αυτό οι φοιτητές εξοικειώνονται με τις τεχνικές της δημοσιογραφικής αφήγησης και ασκούνται σ'αυτές. Το ρεπορτάζ. Πώς βρίσκουμε τις ειδήσεις. Πώς τις αξιολογούμε. Πώς τις ιεραρχούμε. Μοντέλα γραφής. Το εργαστήριο 2013-2014 θα επικεντρωθεί στο θέμα "Κρυμμένη Πόλη". Ρεπορτάζ και ιστορίες για τις αθέατες όψεις της Αθήνας.Το εργαστήριο συμπληρώνεται με υποχρεωτικά σεμινάρια από επαγγελματίες των Μέσων και της Επικοινωνίας  σε θέματα δημοσιογραφικής πρακτικής και ειδικών περιεχομένων.

    Βιβλιογραφία

    • John Carey (επιλογή, εισαγωγή), Τα μεγάλα ρεπορτάζ, Αθήνα:  Νάρκισσος, 2001
    • Mark Kramer, Wendy Call (ed.) (2007), Telling True Stories,A Nonfiction Writers'Guide From the Nieman Foundation at Harvard University
    • Νόρμαν Μέϊλερ, Η μάγισσσα τέχνη, Αθήνα: Καστανιώτης, 2003
    • Journalism Workshop I (Reporting and Writing I)
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Ε. Ραυτόπουλος [Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών]

    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Ντ. Μαρούδα [Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών]

    Περιλαμβάνει την μελέτη του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου που εφαρμόζεται σε ένοπλες συρράξεις ή /και την κατοχή, μέσα από την διερεύνηση θεωρίας και πρακτικής σε σύγχρονες συρράξεις (Γάζα, Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, Λίβανο, N. Σουδάν, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Ουκρανία), τα διδάγματα από τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και τις προκλήσεις από την άμεση συμμετοχή αμάχων σε εχθροπραξίες και την ανθρωπιστική δράση. Στο μάθημα εστιάζουμε ειδικότερα στην προστασία προσώπων και ομάδων στη διάρκεια διεθνών και μη ενόπλων συρράξεων, αναγνωρίζοντας την ιδιαιτερότητα του ΔΑΔ σε σχέση με το δίκαιο προστασίας δικαιωμάτων του ανθρώπου καθώς και το διεθνές ποινικό δίκαιο. Ερμηνεύουμε τα όρια που επιβάλλονται στους εμπόλεμους όσον αφορά την χρήση ορισμένων μέσων και μεθόδων πολέμου, αναλύουμε την πρακτική εφαρμογή του ορισμού στρατιωτικού στόχου, της αναλογικότητας και προφυλάξεων κατά την επίθεση, τις, προκλήσεις από τις σύγχρονες αεροπορικές επιχειρήσεις ή/και το ναυτικό αποκλεισμό, την προστασία περιβάλλοντος, πολιτιστικών αγαθών). Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε ζητήματα διεθνούς ποινικού δικαίου και την ποινική καταστολή εγκλημάτων πολέμου, κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονίας από εθνικά και διεθνή ποινικά δικαστήρια, όπως το ΔΠΔΓ, ΔΠΔΡ, ΔΠΔ, ειδικό Δικαστήριο για τη Σιέρρα Λεόνε, της Καμπότζης, του Αν. Τιμόρ, Κοσόβου, Βοσνίας –Ερζεγοβίνης.


    Self enrolment
  • Διδάσκων: Ε. Χατζηιωσήφ [Τμήμα Ξένων Γλωσσών]

    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Μ. Συντιχάκη [Τμήμα Ξένων Γλωσσών]

    Self enrolment
  • Διδάσκων: Θ. Παπαχρήστου [Τμήμα Ξένων Γλωσσών]

    Self enrolment
  • Διδάσκων: Ν. Δανέζης [Τμήμα Ξένων Γλωσσών]

    Self enrolment
  • Οι φοιτητές εξοικειώνονται με το μέσο ‘τηλεόραση’ το οποίο αλλάζει μορφή και χρήσεις μαζί με τις κοινωνικές, πολιτισμικές, οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις και μαθαίνουν τους κώδικες της τηλεοπτικής επικοινωνίας. Η σχέση της τηλεόρασης με την κοινωνία, η τηλεοπτική έκφραση, η ιδιαιτερότητα της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας και της τηλεοπτικής θεματικής παρουσίασης, ο οπτικοακουστικός λόγος και η αφήγηση αποτελούν κύρια σημεία του προγράμματος διδασκαλίας.
    Κύριοι στόχοι:
    Η δημιουργία μίας τηλεοπτικής και οπτικοακουστικής κουλτούρας στη δημοσιογραφική πρακτική (πέραν μίας απλής χρήσης των τεχνολογιών και των τεχνικών μέσων).• Η δημιουργία κριτικής θέσης και επαγγελματικής άποψης για την τηλεοπτική δημοσιογραφία και την τηλεοπτική επικοινωνία• Η συστηματοποίηση του μεθοδολογικού στοιχείου για να συνοδεύει την παραγωγή (βάσει συγκεκριμένων ασκήσεων) για την αποφυγή της χρήσης των οπτικοακουστικών μέσων επιδερμικά, χωρίς πρότερη συγκρότηση και σκέψη 
    Οι φοιτητές ασκούνται στα εξής πεδία:
    Τηλεοπτική επικοινωνία και έκφραση• Έρευνα και προετοιμασία • Τηλεοπτικό θεματικό ρεπορτάζ• Τηλεοπτική αφήγηση• Σύλληψη, παραγωγή, παρουσίαση τηλεοπτικών εκπομπών

    Βιβλιογραφία

    • Boyd Andrew, Η τέχνη της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας, Κάκτος, 2006
    • Yorke Ivor, Εισαγωγή στο τηλεοπτικό ρεπορτάζ, Πλέθρον, 2008
    • Πλειός Γιώργος, Η κοινωνία της ενημέρωσης. Ειδήσεις και νεωτερικότητα, Καστανιώτης, 2011
    Self enrolment
  • Στο μάθημα αυτό επιδιώκεται η εισαγωγή των φοιτητών στη νομική προσέγγιση του πολιτιστικού φαινομένου, μέσω της εξέτασης των κύριων πεδίων του δικαίου του πολιτισμού και με τη βοήθεια επίκαιρων παραδειγμάτων, που έχουν όχι μόνο νομικό αλλά και ευρύτερο πολιτικό ενδιαφέρον.

    Οι αναλύσεις επικεντρώνονται στα εξής:

    α) Θεμελιώδη δικαιώματα και πολιτιστικές δραστηριότητες

    (πρόκειται για την εκτενέστερη ενότητα, όπου αναλύονται τα εξής: δικαίωμα στον πολιτισμό και πολιτιστικά δικαιώματα, ελευθερία της έκφρασης, ελευθερία της τέχνης, θρησκευτική ελευθερία, δικαίωμα στην προστασία του πολιτιστικού περιβάλλοντος)

    β) Νομική προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς

    (βασικές νομικές ρυθμίσεις για την πολιτιστική κληρονομιά, αρχαία και νεότερη, σε εθνικό και σε διεθνές επίπεδο)

    γ) Πνευματική ιδιοκτησία και συγγενικά δικαιώματα

    (εισαγωγικές έννοιες και βασικές ρυθμίσεις στον χώρο της λογοτεχνικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας)

    Ενδεικτική  βιβλιογραφία

    • Δαγτόγλου Π., Ατομικά δικαιώματα, τ.Α', Αθήνα-Κομοτηνή: Aντ. Σάκκουλας, 2011.
    • Ζιώγας Γ.-Καραμπίνης Λ.-Σταυρακάκης Γ.-Χριστόπουλος Δ. (επιμ.), Όψεις λογοκρισίας στην Ελλάδα, Αθήνα: Νεφέλη-Πλατφόρμες, 2008.
    • Hofman B. (ed.), Art and Cultural Heritage. Law, Policy, and Practice, Cambridge: Cambridge University Press, 2006.
    • Κοτσίρης Λ. Δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας, εκδ. Σάκκουλα,  Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 2011.
    • Κουμάντος Γ., Πνευματική ιδιοκτησία, 8η έκδ., Αθήνα-Κομοτηνή: Αντ. Σάκκουλας, 2002.
    • Niec H. (ed.), Cultural Rights and Wrongs, Paris-Leicester: Unesco-Institute of Art and Law, 1998.
    • Τροβά Ε. (επιμ.), Η πολιτιστική κληρονομιά και το δίκαιο, Αθήνα-Θεσσαλονίκη: εκδ. Σάκκουλα, 2004.
    • Τσακυράκης Σ., Θρησκεία κατά τέχνης, 4η έκδ., Αθήνα: Πόλις, 2009.
    • Χριστόπουλος Δ. (επιμ.), Ο θεός δεν έχει ανάγκη εισαγγελέα. Νεφέλη, Αθήνα 2013.
    • Χρυσόγονος Κ., Ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, 3η έκδ., Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη, 2006.
    Self enrolment
  • Οι πολιτικοί στη σύγχρονη κοινωνία έχουν διπλή αποστολή: αφενός πρέπει να παίρνουν αποφάσεις στα αρμόδια όργανα και αφετέρου να αγρεύουν ψήφους μπροστά στην κάμερα. Γι’αυτό γίνεται λόγος για τη δημοκρατία των μέσων με την  έννοια ότι η πολιτική δημοσιότητα προσανατολίζεται προς τις αρχές παρουσίασης που ισχύουν για τα μέσα επικοινωνίας. Σ’αυτό το πλαίσιο θα πραγματευθούμε τρία διαφορετικά ερευνητικά πεδία: πρώτον τις επιδράσεις των μέσων επικοινωνίας στις επιλογές και τις προτιμήσεις του κοινού και των ψηφοφόρων, δεύτερον τον μετασχηματισμό του πολιτικού, τη δομική επιρροή των μέσων επικοινωνίας στη λειτουργία των κομμάτων, τις ενδοκομματικές επικοινωνιακές σχέσεις, τις σχέσεις πολιτικής αντιπροσώπευσης, την αλλαγή της δημόσιας σφαίρας και τρίτον τη συμβολή των μέσων επικοινωνίας στην μεταβολή της κοινωνικής διαδικασίας (π.χ. αποσύνδεση της κοινωνικής δομής από την πολιτική συμπεριφορά) και στις διαδικασίες αλλαγής της πολιτικής κουλτούρας. Θα εξετάσουμε την αδιαφανή διαδικασία της συμβιωτικής αλληλόδρασης ανάμεσα στην πολιτική και τα μέσα όπου τα κόμματα ασκούν την πολιτική τους στο πλαίσιο μιας αγοράς της δημόσιας προσοχής.

    Βιβλιογραφία

    • J. Rifkin, Η Εποχή της Πρόσβασης, Λιβανης, 2000
    • Pierre Levy, Η δυνητική πραγματικότητα, Κριτική 1999
    • Chris Anderson, Η μακριά Ουρά, Κάτοπτρο, Αθήνα 1999
    Self enrolment
  • Στο μάθημα αυτό εξετάζεται η συνταγματική προστασία του τύπου, ως θεσμικής εγγύησης, με την ταυτόχρονη κατοχύρωση των δικαιωμάτων όλων των υποκειμένων που συμμετέχουν στην εκδοτική δραστηριότητα.Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στη νομική κατοχύρωση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος, με αναφορά στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των δημοσιογράφων και ακόμη, σε αυτά της αναγνώρισης του επαγγελματικού τους απορρήτου και της ελεύθερης πρόσβασής τους στις πηγές πληροφόρησης.Η κατοχύρωση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας σε όφελος των δημοσιογράφων περιλαμβάνε-ται επίσης στην ύλη. Τέλος, αναλύονται τα θέματα αναζήτησης αστικής ευθύνης σε υποθέσεις τύπου και της εφαρμογής των σχετικών ποινικών διατάξεων.

    Βιβλιογραφία

    • Π. Δαγτόγλου. Συνταγματικό δίκαιο. Ατομικά δικαιώματα Α΄. Αθήνα: Α. Σάκκουλας, 1991, (ιδίως σελ. 451-537).
    • Γ. Καράκωστας. Προσωπικότητα και Τύπος. Αθήνα: Α. Σάκκουλας, 1997.
    • Γ. Κική. Δίκαιο της πληροφόρησης. Αναλύσεις – κείμενα. Αθήνα: Προσκήνιο, 1998.
    Self enrolment
  • Ο όρος «υλικός πολιτισμός» αναφέρεται σε εκείνο το τμήμα του φυσικού περιβάλλοντος που παίρνει μορφή από τον άνθρωπο μέσα από πολιτισμικά διαμορφώσιμες συμπεριφορές και κανόνες. Ο υλικός πολιτισμός αποτελεί σύνθετο κώδικα επικοινωνίας, αφού το κάθε αντικείμενο αποτελεί φορέα πολλαπλών και σύνθετων νοημάτων και μπορεί να μελετηθεί με ποικίλους τρόπους. Ωστόσο, οι περισσότεροι από εμάς είναι ουσιαστικά «αναλφάβητοι» όταν πρόκειται να ερμηνεύσουν και στη συνέχεια να κοινοποιήσουν/εκθέσουν πληροφορίες που βρίσκονται κωδικοποιημένες στα αντικείμενα. 
    Στο μάθημα αυτό:1. διερευνώνται οι τρόποι με τους οποίους μπορούμε να μελετήσουμε και να ερμηνεύσουμε τον υλικό πολιτισμό με απώτερο στόχο να κατανοήσουμε τις πεποιθήσεις - αξίες, ιδέες, συμπεριφορές- μιας συγκεκριμένης κοινότητας ή κοινωνίας σε ορισμένο χρόνο, 2. εξετάζεται το πώς η θεωρία και η μεθοδολογία της μελέτης του υλικού πολιτισμού βοηθά στην οργάνωση εκθέσεων (θέμα του Εργαστηρίου Πολιτισμού VIII, που διδάσκεται στο επόμενο εξάμηνο).
    Οι θεματικοί άξονες του μαθήματος είναι οι ακόλουθοι: Ζητήματα θεωρίας του υλικού πολιτισμού Μεθοδολογία μελέτης υλικού πολιτισμούo Μοντέλα ανάλυσης αντικειμένων Ζητήματα ερμηνείας του υλικού πολιτισμού Ζητήματα θεωρίας των εκθέσεων (τι σημαίνει «έκθεση», ποιος και γιατί εκθέτει, τι και πώς εκτίθεται, τι δεν εκτίθεται και γιατί, ποιοι είναι οι αποδέκτες, κ.λπ.)
    Στο πλαίσιο του μαθήματος γίνονται ασκήσεις ανάλυσης αντικειμένων, οι οποίες εξοικειώνουν τους φοιτητές με τις μεθόδους μελέτης του υλικού πολιτισμού. Πραγματοποιούνται, επίσης, επισκέψεις σε μνημεία, ιστορικά κτήρια ή μουσεία με στόχο να φωτιστούν ζητήματα ερμηνείας του υλικού πολιτισμού.
    Η αξιολόγηση του μαθήματος βασίζεται στη συνεπή και ενεργό συμμετοχή στο μάθημα (10%), στην εκπόνηση εργασίας (40%)  και σε γραπτές εξετάσεις (50%).

    Βιβλιογραφία

    • Γιαλούρη, Ε. Υλικός Πολιτισμός. Η ανθρωπολογία στη χώρα των πραγμάτων. Αθήνα: Αλεξάνδρεια, 2012
    • Berger, A.A. What Objects Mean. An introduction to material culture, Walnut Creek: Left Coast Press, Inc., 2009.
    • Pearce, S. Μουσεία Αντικείμενα και Συλλογές. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Βάνιας, 2002.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Μ. Κανελλοπούλου

    Η δομή, οργάνωση και λειτουργία του δημοκρατικού κοινοβουλευτικού μας πολιτεύματος αποτελούν το αντικείμενο μελέτης αυτού του μαθήματος. Οι θεμελιώδεις αρχές και οργανωτικές βάσεις του πολιτεύματος εξετάζονται υπό το πρίσμα των διατάξεων του ισχύοντος ελληνικού συντάγματος του 2001, ενώ γίνονται σύντομες αναφορές στην ελληνική συνταγματική ιστορία και την πολιτική πραγματικότητα, για την ανάλυση της θεσμικής οργάνωσης του πολιτικού μας συστήματος. Η έννοια και οι διακρίσεις των συνταγμάτων, η αυξημένη τυπική ισχύς του συντάγματος, η δεσμευτικότητα των κανόνων του, η μορφή του πολιτεύματος, οι πηγές του συντάγματος και του συνταγματικού δικαίου αποτελούν τα ειδικότερα θέματα, τα οποία θα εξετασθούν κατά τη διάρκεια του εξαμήνου.

    Βιβλιογραφία

    • Π. Αγαλλοπούλου. Βασικές έννοιες αστικού δικαίου. Αθήνα: Αντ. Ν. Σάκκουλας, 1997.
    • Ν. Αλιβιζάτος. Εισαγωγή στην ελληνική συνταγματική ιστορία. Αθήνα:  Αντ. Ν. Σάκκουλας, 1981.
    • Ε. Βενιζέλος. Μαθήματα συνταγματικού δικαίου. Παρατηρητής, 1991.
    • Κ. Μαυριάς – Α. Παντελής. Συνταγματικά κείμενα ελληνικά και ξένα. Αθήνα: Α. Σάκκουλας, 1990.
    • Δ. Τσάτσος, Συνταγματικό δίκαιο. Θεωρητικό θεμέλιο. Αθήνα: Αντ. Ν. Σάκκουλας,1994.
    Self enrolment
  • Ο όρος « Belle époque » χαρακτηρίζει δικαίως τις απαρχές του 20ου αιώνα. Πρόκειται πράγματι για μια εποχή που διακρίνεται από την αυξανόμενη εκδημοκρατικοποίηση των ευρωπαϊκών κοινωνιών, την εμπιστοσύνη και την αισιοδοξία της για το μέλλον, τα σημαντικά τεχνολογικά και πολιτισμικά της επιτεύγματα. Το ξέσπασμα ωστόσο δύο παγκόσμιων πολέμων θα μετατρέψουν τον 20ο αιώνα σε έναν από τους πιο βίαιους και δολοφονικούς αιώνες της ιστορίας. Κάνοντας μια ανασκόπηση της πολιτικής ιστορίας του 20ου αιώνα, θα μελετήσουμε εκ παραλλήλου  τα σημαντικότερα φαινόμενα της ελληνικής και της ευρωπαϊκής ιστορίας κατά την περίοδο 1914-1989.

    Στόχος του μαθήματος είναι πρώτον, να αποκτήσουν οι φοιτητές μια σφαιρική εικόνα του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι στον 20ο αιώνα και, δεύτερον, να εστιάσουν στην ελληνική ιστορία « ξαναδιαβάζοντας » τα δρώμενα της περιόδου 1914-1974  στο φως του ευρωπαϊκού και του παγκόσμιου πολιτικού χάρτη

    Η αξιολόγηση των φοιτητών βασίζεται στα ακόλουθα κριτήρια :

    1. Προαιρετική εκπόνηση εργασιών με αντικείμενο α) την μετάφραση και τον σχολιασμό πολιτικών κειμένων και άρθρων από ευρωπαϊκές εφημερίδες του 20ου αιώνα ή σχολιασμός άρθρων από ελληνικές εφημερίδες του 19ου αιώνα ή β)  την κατασκευή πλάνου  (20%)

    2. Εξέταση χρονολογίου με ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών (20%)

    3. Γραπτό εξετάσεων για την δόμηση του οποίου δίνονται οδηγίες

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Αλιβιζάτος, Ν., Οι πολιτικοί θεσμοί σε κρίση.1922-1974, Αθήνα : Θεμέλιο,1986.
    • Bernstein S., Milza P., Ιστορία της Ευρώπης. Διάσπαση και ανοικοδόμηση της Ευρώπης από το 1919 έως σήμερα, Αθήνα : εκδ. Αλεξάνδρεια, 1997, τ.3ος
    • Burns, Ε., Ευρωπαϊκή Ιστορία. Ο Δυτικός πολιτισμός: Νεότεροι χρόνοι, Αθήνα : εκδ. Επίκεντρο,  2006
    • Clogg, R., Συνοπτική ιστορία της Ελλάδας. 1770-2000, Αθήνα : Κάτοπτρο, 2003
    • Hobsbawm, E.,  Η εποχή των άκρων.  Ο σύντομος 20ος αιώνας. 1914-1991, Αθήνα : Θεμέλιο 2006.
    • Ιστορία της Ελλάδας του 20ου αιώνα. 1900-1945 : Οι Απαρχές, Ο Μεσοπόλεμος, Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και Εμφύλιος, Χ., Χατζηιωσήφ (επιστ.επιμ.), Αθήνα : εκδ. Βιβλιόραμα, 2002-2007, 6 τόμοι.
    • Rémond, R., Introduction à l’histoire de notre temps : le XXe siècle de 1917 à nos jours, Παρίσι : Seuil 2002
    • Σβορώνος, Ν., Επισκόπηση της νεοελληνικής ιστορίας, Αθήνα : Θεμέλιο, 1999
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Χριστόδουλος Γιαλλουρίδης

    Ο σκοπός του Μαθήματος, περιλαμβάνει τη θεωρητική θεματική και περιοχική (Area Studies) προσέγγιση του γνωστικού αντικειμένου των Διεθνών Σχέσεων και της Διεθνούς Πολιτικής. Αυτό σημαίνει, την ανάδειξη της θεωρητικής συζήτησης που διεξάγεται εδώ και δεκαετίες ως προς το εννοιολογικό και μεθοδολογικό περιεχόμενο της Διεθνούς Πολιτικής, δηλαδή τους διάφορους τρόπους και αντιλήψεις προσέγγισης των διεθνών εξελίξεων, στις οποίες περιλαμβάνονται τόσο ο ρόλος και η σημασία του κράτους στη διαχρονική και σύγχρονη προσέγγιση των διεθνών σχέσεων, όσο και των διεθνών θεσμών, αλλά και της Κοινωνίας των Πολιτών, και άλλων οργανισμών όπως είναι οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (Μ.Κ.Ο – N.G.O.)

    Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στο ρόλο και τη σημασία του εθνικού κράτους και την ικανότητα ή τη δυνατότητα του να επιβιώνει, στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης.

    Ως προς τη θεματική προσέγγιση της Διεθνούς Πολιτικής, δίνεται ιδιαίτερη σημασία σε σύγχρονα ζητήματα της Διεθνούς Πολιτικής όπως είναι το Ισλάμ και οι «ασύμμετρες απειλές» η πορεία ενοποίησης της Ευρώπης, και η δημοκρατική μετεξέλιξη του Συστήματος κρατών του πρώην Σοβιετικού Ιμπέριουμ.

    Περιοχικά, θα εστιαστεί η συζήτηση στο τουρκικό ζήτημα , στην ιστορική και σύγχρονη του διάσταση, καθώς και στη Ρωσική Ομοσπονδία.

    Το μάθημα είναι Σεμιναριακού τύπου, οι εξετάσεις είναι προφορικές, με εργασίες συμμετεχόντων φοιτητών.

    Βιβλιογραφία

    • Χρ. Γιαλλουρίδης. Η Τουρκία στον 21ο αιώνα. Αθήνα: Ι. Σιδέρης, 2004.
    • Τσινισιζέλης Μιχάλης – Υφαντής Κώστας. Σύγχρονα προβλήματα διεθνών σχέσεων. Αθήνα: Ι. Σιδέρης, 2002.
    • Κατσούλης Ηλίας (επ.). Η Παγκοσμιοποίηση, οικονομικές πολιτισμικές και πολιτικές όψεις. Αθήνα: Ι. Σιδέρης, 2002.
    • Χρ. Γιαλλουρίδης – Τσάκωνας Παναγιώτης. Ελλάδα και Τουρκία μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Αθήνα: Ι. Σιδέρης, 2000.
    • Ljuba Trautmann. Η Ρωσία μεταξύ δημοκρατίας και αυταρχισμού. Αθήνα: Νέα Σύνορα - Λιβάνης, 1999.
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Γιάννης Σκαρπέλος

    Σκοπός του µαθήµατος είναι να αναδείξει τις διάφορες αντιλήψεις που αναπτύχθηκαν για τον πολιτισµό, και την εξέλιξή τους ως τις µέρες µας. Επίσης, να δείξει τις σηµασιολογικές µετατοπίσεις που επιφέρει η αλλαγή των όρων (π.χ. κουλτούρα, πολιτισµός, καλλιέργεια, παιδεία, υψηλή και µαζική τέχνη). Τέλος, το µάθηµα αποσκοπεί στην εξοικείωση µε τις σηµαντικότερες κοινωνιολογικές, ψυχαναλυτικές και πολιτικές προσεγγίσεις στον πολιτισµό, ξεκινώντας από τους κλασικούς (Μαρξ, Ντυρκέµ) και φθάνοντας ως τις πολιτισµικές σπουδές, και τις µεταµοντέρνες αντιλήψεις της υβριδικότηταςκαι της πολυπολιτισµικότητας.

    Self enrolment
  • Διδάσκων: Δημήτρης Ντούνας

    Εισαγωγή στη λειτουργία και τις δυνατότητες του Διαδικτύου – Παγκόσμιου Ιστού:

    • Ιστορικά στοιχεία – Η εξέλιξη του Internet
    • Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο (e-mail)
    • Εξοικείωση με τα προγράμματα πλοήγησης του παγκόσμιου ιστού (Internet Explorer-Mozilla Fire Fox-Netscape Navigator-Opera, Safari)
    • Χρήση των βασικών υπηρεσιών που παρέχει ο παγκόσμιος ιστός ως μέσο επικοινωνίας και έρευνας για την αποτελεσματική αναζήτηση/ανεύρεση πληροφοριών (μεταφορά δεδομένων, μηχανές αναζήτησης, μεταμηχανές αναζήτησης, δικτυακές πύλες, ιστολόγια, ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, ταχυδρομικές λίστες, ομάδες νέων, κ.α.)
    • Internet & ΜΜΕ
    • Πολυμέσα στο Διαδίκτυο – χρήση πολυμέσων στην εκπαίδευση
    • Σχεδιασμός/κατασκευή ιστοσελίδων
    • Υπερκείμενο και ηλεκτρονική γραφή
    • Βιβλιογραφικές και ερευνητικές τεχνικές

    Η παρακολούθηση των εργαστηρίων είναι υποχρεωτική και θεωρείται απολύτως αναγκαία για την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος.

    Η εξέταση στο τέλος του εξαμήνου θα περιλαμβάνει θέματα που έχουν παρουσιασθεί στα εργαστήρια και περιέχονται στα βιβλία που θα διανεμηθούν.

    Η αξιολόγηση και η βαθμολόγηση στο τέλος του εξαμήνου θα βασίζεται στα εξής κριτήρια:

    α) Παρουσία & ενεργή παρακολούθηση όλων των μαθημάτων [10%]

    β) Εργαστηριακές ασκήσεις – Δημιουργία ιστοσελίδας [20%]

    γ) Τελική εξέταση [70%]

    Βιβλιογραφία

    Θα διανεμηθεί το βιβλίο:

    • Τσέλιος Ν. Εισαγωγή στην Επιστήμη του Ιστού: Βασικές Υπηρεσίες και Παιδαγωγικές Χρήσεις. Αθήνα: Κλειδάριθμος, 2007

    Άλλα βιβλία σχετικά με το μάθημα:

    • Bolter J. D. Οι Μεταμορφώσεις της Γραφής. Αθήνα: Μεταίχμιο.
    • Snell N. Μάθετε το Ελληνικό Internet σε 24 ώρες. Αθήνα: Μ. Γκιούρδας.
    • Cadenhead R. Οπτικός Οδηγός του Ελληνικού Internet. Αθήνα: Β.Γκιούρδας Εκδοτική.
    • Ivens K. Έξυπνα και γρήγορα Internet. Αθήνα: Κλειδάριθμος, 2003
    • Kraynak J. Internet 6 σε 1. Β. Γκιούρδας Εκδοτική.
    • Berners Lee T. & Fischetti M. Yφ@ίνοντας τον Π@γκόσμιο Ιστό. Αθήνα: Εκδόσεις Γκοβόστη, 2002
    • Hofstetter F.T: Internet Literacy. Irwin/McGraw-Hill, 1998Ιnside the World Wide Web. New Riders.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Δήμητρα Ιορδάνογλου

    Το μάθημα μελετά την έννοια της συναισθηματικής νοημοσύνης και της επικοινωνίας μέσα από μία εξελικτική σκοπιά. Ξεκινώντας από τη μελέτη της νοημοσύνης ως προσαρμοστικού μηχανισμού και των θεωριών που προτάθηκαν ιστορικά για να την περιγράψουν, φτάνουμε στην έννοια της συναισθηματικής και κοινωνικής νοημοσύνης. Με βάση τα νέα επιστημονικά δεδομένα για τον ανθρώπινο εγκέφαλο από τον κλάδο των νευροεπιστημών, επιχειρείται μία μελέτη των συναισθημάτων και της επίδρασής τους στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Η αυτοεπίγνωση, ο αυτοέλεγχος, η διαπροσωπική επικοινωνία, η ενσυναίσθηση, η μη λεκτική επικοινωνία, η συνεργασία, ο ανταγωνισμός είναι έννοιες που εξετάζονται υπό το πρίσμα της εξελικτικής θεωρίας.
    Η μεθοδολογία του μαθήματος περιλαμβάνει τόσο την θεωρητική όσο και την πρακτική διερεύνηση των παραπάνω θεμάτων μέσα από βιωματικές ασκήσεις, συμπλήρωση ερωτηματολογίων και μελέτες περιπτώσεων.

    Θεματικές ενότητες:

    • Η έννοια της νοημοσύνης - Ιστορική εξέλιξη
    • Η πολλαπλή νοημοσύνη
    • Συναισθηματική νοημοσύνη – Ερευνητικά δεδομένα - Θεωρητικά μοντέλα
    • Αυτοεπίγνωση – Εξελικτική θεώρηση των συναισθημάτων
    • Αυτοδιαχείριση - Διαχείριση θυμού - Διαχείριση στρες
    • Κοινωνική επίγνωση - Η σημασία της ενσυναίσθησης
    • Διαπροσωπικές σχέσεις – Θετική συμπεριφορά
    • Αποτελεσματική επικοινωνία – Ενεργητική ακρόαση – Υποβολή ερωτήσεων
    • Μη λεκτική επικοινωνία – Η γλώσσα του σώματος
    • Χειρισμός της διαφορετικότητας


    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Άαμοντ, Σ. & Γουάνγκ, Σ. (2008). Καλωσήρθατε στον εγκέφαλό σας. Εκδόσεις ΑΒΓΟ.
    • Christakis, N. A. & Fowler, J. H. (2009). Συνδεδεμένοι. Η εκπληκτική δύναμη των κοινωνικών δικτύων και πως αυτά διαμορφώνουν τη ζωή μας. Εκδόσεις Κάτοπτρο
    • Goleman, D. (2011). Η Συναισθηματική νοημοσύνη. Εκδόσεις Πεδίο
    • Goleman, D. (2012). Κοινωνική νοημοσύνη. Η νέα επιστήμη των ανθρώπινων σχέσεων. Εκδόσεις Πεδίο
    • Ποταμιάνος, Δ. (2005). Ενικός-Πληθυντικός. Δοκιμή εξελικτικής ανθρωπολογίας. Εκδόσεις Καστανιώτη
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Ιωάννα Βώβου

    ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΔΕ ΘΑ ΠΟΣΦΕΡΘΕΙ

    ΚΑΤΑ ΤΟ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2013-2014

    Το μάθημα εμβαθύνει στην ανάλυση των μέσων με τη βοήθεια των εργαλείων της κοινωνιολογικής προσέγγισης, έτσι ώστε οι φοιτητές να κατανοήσουν τον τρόπο με τον οποίο τα μέσα μαζικής επικοινωνίας συνδέονται με την κοινωνία, επηρεάζονται από αυτή, αλλά και τη συνδιαμορφώνουν. Η σταδιακή εισαγωγή στις θεωρίες ανάλυσης των μέσων και του περιεχόμενού τους στοχεύει στην ενδυνάμωση της κριτικής αντίληψης των φοιτητών και στην μετατόπιση της οπτικής τους, αφήνοντας τη θέση του απλού ‘καταναλωτή’ προς όφελος μίας περισσότερο αναλυτικής στάσης. Το μάθημα προσφέρει μία επισκόπηση των βασικών εννοιών της κοινωνιολογίας των μέσων και επικεντρώνεται στη συζήτηση των ερευνών πάνω στα μέσα επικοινωνίας με στόχο την κατάρτιση των φοιτητών σχετικά με την παραγωγή που υπάρχει πάνω στο θέμα. Στόχος είναι η συζήτηση των βασικών εννοιών για την κατανόηση του σύνθετου τρόπου με τον οποίο τα μέσα επικοινωνίας δρουν επί της κοινωνικής πραγματικότητας και τη συνδιαμορφώνουν. Η δημιουργία νοητικών και εμπειρικών περασμάτων από θεωρητικές έννοιες σε κοινωνικές πραγματικότητες που άπτονται των μηνυμάτων των μέσων αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα του μαθήματος και θέτει ορισμένες βάσεις ώστε οι φοιτητές να μάθουν να κατανοούν και να διαχειρίζονται τη ‘γραμματική’ και τους ‘κώδικες’ των μέσων μαζικής επικοινωνίας στη σύγχρονη εποχή.

     

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Durham Meenakshi Gigi, Keller Douglas M. (επιμ.), Media and Cultural Studies, Blackwell Publishing, 2006 (2001).
    • Graeme Burton, Media and Society. Critical Perspectives, Open University Press, 2005.
    • Κάραν Τζέιμς, Μέσα Επικοινωνίας και Εξουσία, Καστανιώτης, 2005.
    • ΜακΚουεϊλ Ντένις, Βιντάλ Σβεν, Σύγχρονα μοντέλα επικοινωνίας, Καστανιώτης, 2001.
    • ΜακΚουεϊλ Ντένις, Η θεωρία της μαζικής επικοινωνίας για τον 21ο αιώνα, Καστανιώτης, 2003.
    • Παπαθανασόπουλος Στυλιανός, Επικοινωνία και κοινωνία απ' τον εικοστό στον εικοστό πρώτο αιώνα, Καστανιώτης, 2000.

    Αναλυτικότερη βιβλιογραφία διανέμεται και σχολιάζεται στο μάθημα, καθώς και θεωρητικά κείμενα και σημειώσεις που πλαισιώνουν τις θεματικές που αναπτύσσονται

    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Πατρίσια Κόκκορη

    Επισκόπηση της αγγλόφωνης δημιουργικής γραφής με παραδειγματικά κείμενα από το θέατρο και τη λογοτεχνία. Στόχος του μαθήματος είναι η διερεύνηση του μεταφορικού λόγου και, κυρίως, ο τρόπος με τον οποίο επενεργεί στις αισθήσεις και τη νόηση. Εξετάζονται ποικίλα κείμενα που είναι ευρέως αντιπροσωπευτικά των θεματικών και υφολογικών εναλλαγών στο θεατρικό και τον πεζό λόγο. Αρχίζοντας με την ανάλυση αποσπασμάτων που εμπεριέχουν τα γνωστότερα αποφθέγματα από τον Σαίξπηρ, περνάμε σε κείμενα σταθμούς του ευρωπαϊκού μοντερνισμού όπως του Τζέιμς Τζόις και του Σάμουελ Μπέκετ, και καταλήγουμε στα πιο σύγχρονα έργα του Τζο Πένχαλ, Πάτρικ Μάρμπερ, Ντάγκλας Κόπλαντ κ.ά.. Το μάθημα στοχεύει επίσης στην εξοικείωση των φοιτητών με εφαρμογές των διαφόρων ερμηνευτικών προσεγγίσεων στην ανάλυση κειμένου, οι οποίες γίνονται επιλεκτικά ανάλογα με το έργο. Ας σημειωθεί, επίσης, ότι η συστηματική ανάγνωση αφηγήσεων που στοχεύουν στο ποιητικό αποτέλεσμα είναι ένας από τους πιο ευχάριστους άρα και αποτελεσματικότερους τρόπους να βελτιώσει κανείς τη γραμματική και την επικοινωνιακή του ικανότητα στην ξένη γλώσσα. Σ’ αυτήν την γενικότερη γλωσσική κατάρτιση προστίθενται δεξιότητες που αφορούν τη συγγραφή ακαδημαϊκής εργασίας. Οι ασκήσεις γλωσσικής εμπέδωσης περιλαμβάνουν ανάλυση διηγήματος, θεατρικού έργου και κινηματογραφικής διασκευής λογοτεχνίας, κριτική τεχνών, καθώς και άσκηση δημιουργικής γραφής και μετάφρασης. Επειδή το μάθημα περιλαμβάνει δραστηριότητες γραπτής, οπτικοακουστικής και προφορικής εμπέδωσης απαιτείται η ενεργός συμμετοχή.

    Τρόπος Αξιολόγησης:

    Προαιρετικές γραπτές εργασίες 20% και 80% εξέταση, ή 100% γραπτή εξέταση.

    Βιβλιογραφία

    Διανέμεται υλικό μέσω του Ηλεκτρονικού Αμφιθεάτρου.

    Άλλα βιβλία σχετικά με το μάθημα:

    • Abbott Porter. H. The Cambridge Introduction to Narrative. Cambridge: CUP., 2008.
    • Corrigan Timothy. A Short Guide to Writing about Film. New York: Longman, 1988.
    • Lennard John & Luckhurst Mary. The Drama Handbook: A Guide to Reading Plays. Oxford: Oxford UP., 2002.
    • Morley David & Neilsen Philip (eds.). The Cambridge Companion to Creative Writing. Cambridge: CUP., 2012.
    • Young Tony. Studying English Literature. Cambridge: Cambridge UP., 2008.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Περσεφόνη Ζέρη

    ΘΕΜΑΤΙΚΗ:

    • Πολιτική, Μέσα Επικοινωνίας και Κοινή Γνώμη
    • Μετασχηματισμός των μέσων επικοινωνίας, πολιτική πραγματικότητα και σημερινή κοινωνία

    Οι πολιτικοί στη σύγχρονη κοινωνία έχουν διπλή αποστολή: αφενός πρέπει να παίρνουν αποφάσεις στα αρμόδια όργανα και αφετέρου να αγρεύουν ψήφους μπροστά στην κάμερα. Γι’αυτό γίνεται λόγος για τη δημοκρατία των μέσων που σημαίνει ότι η πολιτική δημοσιότητα προσανατολίζεται προς τις αρχές παρουσίασης που ισχύουν για τα μέσα επικοινωνίας. Σ’αυτό το πλαίσιο θα πραγματευθούμε τρία διαφορετικά ερευνητικά πεδία: πρώτον τις επιδράσεις των μέσων επικοινωνίας στις επιλογές και τις προτιμήσεις του κοινού και των ψηφοφόρων, δεύτερον τον μετασχηματισμό του πολιτικού, τη δομική επιρροή των μέσων επικοινωνίας στη λειτουργία των κομμάτων, τις ενδοκομματικές επικοινωνιακές σχέσεις, τις σχέσεις πολιτικής αντιπροσώπευσης, την αλλαγή της δημόσιας σφαίρας και τρίτον τη συμβολή των μέσων επικοινωνίας στην μεταβολή της κοινωνικής διαδικασίας (π.χ. αποσύνδεση της κοινωνικής δομής από την πολιτική συμπεριφορά) και στις διαδικασίες αλλαγής της πολιτικής κουλτούρας. Θα εξετάσουμε την αδιαφανή διαδικασία της συμβιωτικής αλληλόδρασης ανάμεσα στην πολιτική και τα μέσα όπου τα κόμματα ασκούν την πολιτική τους στο πλαίσιο μιας αγοράς της δημόσιας προσοχής.

    Βιβλιογραφία

    • Ν. Δεμερτζής, «Η πολιτική του προσώπου και το πρόσωπο της πολιτικής. Οψεις της τηλεπολιτικής», από: Τηλεόραση και Ελληνική Κοινωνία, Εικών, Αθήνα 2004
    • James W. Dearing, Everett M. Rogers, Ορίζοντας τα Θέματα, Παπαζήσης, Αθήνα 2005
    • Γιαννης Τσίρμπας, Εκλογές, Πολιτική Διαφήμιση και Ειδησεογραφία, Παπαζήσης, Αθήνα 2007
    • Murray Edelman, Η κατασκευή του πολιτικού θεάματος, Παπαζήσης, Αθήνα 1999
    • Daniel J. Boorstin, The Image, A Guide to Pseudo-Events in America, Harpers, NY 1961
    • John Thomson, Πολιτικά Σκάνδαλα την Εποχή της Εικόνας, Αθήνα, Καστανιώτης 2004
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Χριστόδουλος Γιαλλουρίδης

    Το τρίπτυχο «Διεθνείς Σχέσεις, κράτος και Πολιτισμοί» είναι προδήλως αλληλένδετο και αλληλεξαρτώμενο στο βαθμό που διεθνείς σχέσεις δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς το υποκείμενο διεθνούς δικαίου που είναι το κράτος, ενώ ο Πολιτισμός ή οι Πολιτισμοί, αποτελούν κυρίαρχο και αναπόσπαστο συστατικό γνώρισμα τόσο των κρατικών οντοτήτων, όσο και της ίδιας της διεθνούς πολιτικής.

    Στο πλαίσιο του μαθήματος, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση τόσο στη Παγκοσμιο-ποίηση και το μεταβαλλόμενο ρόλο του κράτους, στην πολιτική κουλτούρα, την εθνική και τις υπερεθνικές ταυτότητες, όσο και στη συναφή έννοια του έθνους, του εθνικισμού, στις ενδοκρατικές συγκρούσεις και στο φαινόμενο του εθνοτικού και αποσχιστικού εθνικισμού.

    Τέλος, η συζήτηση θα εστιάσει το ενδιαφέρον της, στη Μεταψυχροπολεμική διάσταση των διεθνών σχέσεων, και στην «προφητεία» Χάντιγκτον περί διε-θνούς πολιτικής ως σύγκρουσης πολιτισμών. Το μάθημα είναι Σεμιναριακού τύπου, οι εξετάσεις είναι προφορικές, με εργασίες συμμετεχόντων φοιτητών.

    Βιβλιογραφία

    • Clifford Geertz. Η Ερμηνεία των Πολιτισμών. Αθήνα: Αλεξάνδρεια, 2003. Καρακατσούλης Παναγιώτης. Το Κράτος σε Μετάβαση. Αθήνα: Ι. Σιδέρης, 2004.
    • Τσινισιζέλης Μιχάλης - Υφαντής Κώστας. Σύγχρονα προβλή¬ματα διεθνών σχέσεων. Αθήνα: Ι. Σιδέρης, 2002.
    • Κατσούλης Ηλίας, (επ.) Η Παγκοσμιοποίηση, οικονομικές πολιτισμι-κές και πολιτικές όψεις. Αθήνα: Ι. Σιδέρης, 2002.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Μπέττυ Τσακαρέστου

    Πρώτο µέρος ( 7 µαθήµατα).

    Θεματικές: Η διαφήµιση ως δηµιουργικήδιαδικασία, ως επικοινωνιακή στρατηγική, ως κοινωνικό φαινόµενο και ως επιχειρηµατική δραστηριότητα με  ιδιαίτερη έμφαση στις ανατροπές που φέρνουν στην επικοινωνία και το branding η κοινωνική δικτύωση και στα social media.

    Θεματικές: branding, δημιουργικότητα, storytelling, web/social media και διαφήμιση,  σχεδιασμός και δημιουργία διαφημίσεων offline/ web/ mobile/ social media, συνεργατική κατανάλωση (collaborative consumption), games και gamification στην επικοινωνία

    Δεύτερο µέρος (6 μαθήματα  ):

    Διαχείριση φήμης, ανάπτυξη σχέσεων με ειδικά κοινά (δημοσιογράφοι, κράτος, διεθνείς οργανισμοί, Μη-κυβερνητικές Οργανώσεις, επενδυτές..), στρατηγικός σχεδιαμός προγραμμάτων δημοσιων σχέσεων, οργάνωση εκδηλώσεων, διαχείριση κρίσεων, δημόσιες σχέσεις 2.0- συμμετοχή και διάλογος στα  social media. Δημουργία περιεχομένου στα social networks/ social media.

    Θέματα που διατρέχουν όλο το μάθημα: sustainability, καινοτομία, co-creation, διαφάνεια, κουλτούρα συνεργασίας.

    Πως δουλεύουμε: Ομιλίες, παρουσιάσεις, case studies, ομάδικά ή ατομικά δημιουργικά projects, προσκεκλημένοι  ομιλητές και δημιουργοί συνεργάζονται με τους φοιτητές, δημιουργούμε τις δικές μας ψηφιακές “καμπάνιες” μέσα από το δικό μας  blog  στο  facebook στο twitter, στο  youtube, στο foursqare, στο pinterest, ανεβάζουμε τις παρουσιάσεις μας  στο slideshare και τις μοιραζόμστε τα social media. Επιλέγουμε, σχολιάζουμε, δημιουργούμε  video/ podcasts

     

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Ζώτος Γιώργος. Διαφήµιση. University Studio Press.
    • Νάνσυ Παπαλεξανδρή. Δημόσιες Σχέσεις. Εκδόσεις Μπένος

    Links:

    Seth Godin Blog: http://sethgodin.typepad.com/

    • Fast Company: http://www.fastcompany.com/
    • Advertising Age Digital: http://adage.com/channel/digital/20
    • PRSA: http://www.prsa.org/Intelligence/Blogs/
    • IPRA: http://www.ipra.org/
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Δημήτρης Δημηρούλης

    Το μάθημα αποσκοπεί στην εξοικείωση του φοιτητή με βασικές έννοιες της ιστορίας και της θεωρίας της λογοτεχνίας με παραδειγματικό πεδίο συγκεκριμένα κείμενα από την ελληνική και την παγκόσμια λογοτεχνία. Tα κείμενα μπορεί να είναι ποιητικά, πεζά ή θεατρικά και θα αποτελούν το κέντρο του μαθήματος.

    Γύρω από αυτό το κέντρο θα αναπτύσσεται μία συζήτηση με δύο σκέλη:

    α) Θεωρητικό: Προσέγγιση του ερωτήματος «τι είναι λογοτεχνία;», εξέταση της θεσμικής διάστασης του λογοτεχνικού φαινομένου και ανάλυση εννοιών όπως «συγγραφέας», «αναγνώστης» και «έργο». Παράλληλα θα γίνεται σύντομη αναφορά στις κύριες θεωρητικές σχολές των τελευταίων πενήντα χρόνων.

    β) Iστορικό: Προσέγγιση του ερωτήματος «τι είναι ιστορία της λογοτεχνίας;» με συστηματικές αναφορές στα λογοτεχνικά ρεύματα, στα λογοτεχνικά είδη και στις λογοτεχνικές γενιές. Iδιαίτερη προσοχή θα δοθεί στην ανάλυση εννοιών όπως: «διαχρονία - συγχρονία», «επίδραση  - διακειμενικότητα», «παράδοση - νεωτερικότητα», «λο­γο­τεχνία - MME».

    Βιβλιογραφία

    • Δημήτρης Δημηρούλης. Το Φάντασμα της Θεωρίας. Αθήνα: Πλέθρον, 1993.
    • Γιάννης Τσιώλης. Θεωρία της Λογοτεχνίας. Αθήνα: Καστανιώτης, 1996.
    • Terry Eagleton. Θεωρία της Λογοτεχνίας. Αθήνα: Οδυσσέας, 1992.
    • C. Guillen. Literature as System, Essays Toward the Theory of Literary History. Princeton University Press, 1971.
    • Clément Moisan. Η Λογοτεχνική Ιστορία. Αθήνα: Καρδαμίτσα, 1992.
    • R. Wellek και A. Warren. Theory of Literature. Penguin Books, 1949.
    • R. Wellek. Concepts of Criticism. Yale University Press, 1978.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Μαρία Κακαβούλια

    Το μάθημα είναι εισαγωγικό και δίνει μια πρώτη, μη τεχνική, προσέγγιση στη μελέτη της σχέσης επικοινωνίας και γλώσσας, μιας άρρηκτης σχέσης, τις όψεις της οποίας διερευνά ακροθιγώς αυτό το μάθημα. Τα θέματα που μας απασχολούν αφορούν τα εξής πεδία: γλώσσα και κίνηση/ χορός, η διαμάχη για την γλώσσα (φύση / πολιτισμός),  ορισμός/-οί της γλώσσας, η γλώσσα ως σύστημα σημείων, παραγωγή και κατανόηση της γλώσσας, γλωσσική επικοινωνία και η θεωρία του Roman Jakobson, το πενταμελές σχήμα της επικοινωνίας, οι επικοινωνιακές λειτουργίες της γλώσσας, το διαξονικό σύστημα για τη γλώσσα, παραδειγματικές και συνταγματικές σχέσεις, μεταφορά και μετωνυμία. Η χρήση ποικιλίας μέσων (βίντεο, παρουσιάσεις PPT, κ.ά.) καθώς και πειραματικών διαδικασιών στην  εκπαιδευτική διαδικασία, κρίνεται απαραίτητη για την περαιτέρω εμπέδωση από τους φοιτητές των εννοιών  και  του γνωστικόυ περιεχομένου του μαθήματος.

    Το μάθημα αυτό απευθύνεται σε όλους τους φοιτητές. Το μάθημα συνδυάζει θεωρία και ανάλυση των επικοινωνιακών λειτουργιών της γλώσσας πάνω σε παραδείγματα χρήσης γλώσσας από τρία διαφορετικά συμφραζόμενα επικοινωνίας (δημοσιογραφία, λογοτεχνία, διαφήμιση).

     

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Jakobson R. 1998.Δοκίμια για την γλώσσα της λογοτεχνίας. Eισ., μεταφρ. A.Mπερλής, Aθήνα: Eστία
    • Κακαβούλια Μ. 2004. Μορφές & Λέξεις στο έργο της Ελένης Βακαλό. Αθήνα: Νεφέλη.
    • Κακαβούλια Μ. 2008. "Επικοινωνία και Γλώσσα. Η προδρομική συμβολή του Roman Jakobson" στο Κ.Πόταγας, Ι.Ευδοκιμίδης (επιμ.)  Συζητήσεις για τον λόγο στο Αιγινήτειο. Αθήνα: Συνάψεις/ Κοινός Τόπος Ψυχιατρικής, Νευροεπιστημών και Επιστημών του Ανθρώπου, 69-82
    • Pinker S. 2000 Το Γλωσσικό Ένστικτο. Αθήνα: Κάτοπτρον.
    • Saussure F. de. 1979 Μαθήματα γενικής γλωσσολογίας. Μετάφραση – πρόλογος Φ. Δ. Αποστολόπουλου. Αθήνα: Παπαζήσης.
    • Χριστίδης Α.-Φ. (επιμ.) 2001.  Ιστορία της ελληνικής γλώσσας. Από τις αρχές έως την Ύστερη Αρχαιότητα. Θεσσαλονίκη: Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας & Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών [Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη]
    Self enrolment
  • Διδάσκoυσα: Ανδρομάχη Γκαζή

    Η κατανόηση του ρόλου της επικοινωνίας στην πολιτιστική πράξη αποτελεί σημαντικό παράγοντα όχι μόνο για την κριτική προσέγγιση των δράσεων που σχετίζονται με τον χώρο του πολιτισμού αλλά και για τον σχεδιασμό ε-πιτυχημένων πολιτιστικών πρακτικών. Το μάθημα αποσκοπεί να εφοδιάσει τους φοιτητές/-τριες με τις βασικές γνώσεις που είναι απαραίτητες για την κατανόηση της σχέσης μεταξύ πολιτισμού και επικοινωνίας με ιδιαίτερη έμ-φαση στις στρατηγικές και τις μεθόδους επικοινωνίας με διευρυμένες ομάδες κοινού. Διαρθρώνεται γύρω από τους εξής βασικούς άξονες:

    Εισαγωγή στην έννοια της επικοινωνίας

    • Μορφές επικοινωνίας
    • Θεωρητικές προσεγγίσεις στην επικοινωνία
    • Επικοινωνία και πολιτισμός
    • Μοντέλα επικοινωνίας και η εφαρμογή τους σε χώρους πολιτισμού
    • Το κοινό των πολιτιστικών οργανισμών και τα χαρακτηριστικά του
    • Επικοινωνιακή πολιτική πολιτιστικών φορέων o Μεθοδολογία

    Σχεδιασμός

    • Τύποι δράσεων
    • Παραδείγματα Ζητήματα πολιτιστικού μάρκετινγκ

    Στο πλαίσιο του μαθήματος θα γίνουν επισκέψεις σε επιλεγμένους πολιτιστικούς οργανισμούς. Διανέμεται φάκελος σημειώσεων.

    Η αξιολόγηση του μαθήματος βασίζεται στη συνεπή και ενεργό συμμετοχή στο μάθημα (10%), στην εκπόνηση εργασίας (40%) και σε γραπτές εξετάσεις (50%).

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Βιντάλ, Σ. και Σίγνιτζερ, Μπ. Εφαρμοσμένη επικοινωνία: μια εισαγωγή στον ε-πικοινωνιακό σχεδιασμό. Αθήνα: Καστανιώτης, 1998.
    • Black, G. Το Ελκυστικό Μουσείο. Μουσεία και Επισκέπτες, Αθήνα: Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, 2009.
    • Fiske, J. Introduction to Communication Studies. London: Routledge, 1982.
    • Gardner, G. Frames of Mind. The Theory of Multiple Intelligences. New York: Basic Books, 1983.
    • Hooper-Greenhill, E. “Communication in theory and practice” στο Hooper-Greenhill, E. (επιμ.) The Educational Role of the Museum, London, Routledge, 28-43, 1999
    • Hooper-Greenhill, E. 1999β, «Σκέψεις για τη μουσειακή εκπαίδευση και επικοι-νωνία στη μεταμοντέρνα εποχή», Αρχαιολογία και Τέχνες, 72, 47-49 (On-line στη διεύθυνση www.arxaiologia.gr)
    • Kress, G. (ed.) Communication and Culture. Kensington, NSW: New South Wales University Press, 1988.
    • ΜακΚουέιλ, Ντ. Η θεωρία της Μαζικής Επικοινωνίας για τον 21ο αιώνα. Αθή-να: Καστανιώτης, 2003.
    • Μπαντιμαρούδης, Φ. Πολιτιστική Επικοινωνία, Αθήνα: εκδόσεις Κριτική, 2011.
    • Νικονάνου, Ν, Μουσειοπαιδαγωγική, Θεωρία και Πράξη. Αθήνα: εκδόσεις Πατάκης, 2010.
    • Σακαλάκη, Μ. Επικοινωνία, Συνεργασία, Πληροφορία, Αθήνα: Παπαζήσης, 2008.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Έφη Φουντουλάκη

    Θεματική συνέχεια του μαθήματος Εισαγωγή στην Ιστορία της Τέχνης  του Α΄ εξαμήνου. Ο αιώνας των Φώτων, η Γαλλική Επανάσταση και ο 19ος αιώνας είναι οι περίοδοι κατά τις οποίες μπορεί να ανιχνευτεί η γέννηση της λεγομένης μοντέρνας τέχνης.

    Η μοντέρνα τέχνη εξετάζεται ως συνέχιση και ανανέωση της παράδοσης. Κάτω από αυτό το πρίσμα, ο διάλογος με την τέχνη του παρελθόντος αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς νέα καλλιτεχνική δημιουργία και νέο βλέμμα προς το παρελθόν είναι διαδικασίες ταυτόχρονες, συμπληρωματικές και αδιαχώριστες.

    Κατά τις προσεγγίσεις της μοντέρνας τέχνης τίθενται ορισμένα ερωτήματα τα οποία είναι σήμερα όσο ποτέ επίκαιρα. Η αρχή του 21ου αιώνα υπαγορεύει μια ερμηνευτική και κατά συνέπεια μορφολογική επανεξέταση της γέννησης και της πορείας της μοντέρνας τέχνης.

    Βασικό ερώτημα γύρω από το οποίο θα στραφεί η ανάλυση είναι το εάν και κατά πόσον η μοντέρνα τέχνη ανέτρεψε τους παραδοσιακούς εικαστικούς κώδικες, ή εάν η θέση αυτή στηρίζεται σε έναν από τους μύθους της ιδεολογίας του μοντερνισμού.

    Βιβλιογραφία

    • Art in Theory 1815-1900. Blackwell Publishers Ltd., 1998.
    • Julio Carlo Argan. Ιστορία της Μοντέρνας Τέχνης. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 1998.
    • Hugh Honour. Neo-classicism. London: Penguin Books, 1991.
    • Mario Praz. The Romantic Agony. Oxford University Press, 1970.
    • René Juliian. Le mouvement des arts du romantisme au symbolisme. Paris: Albin Michel, 1989.
    • Νίκη Λοϊζίδη. Οι μεταμφιέσεις της τέχνης και οι ψευδαισθήσεις της κριτικής. Αθήνα: Νεφέλη, 1999.
    • Νίκος Δασκαλοθανάσης. Ο καλλιτέχνης ως ιστορικό υποκείμενο από τον 19ο στον 21ο αιώνα. Αθήνα: Άγρα, 2004.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Μαρία Παραδείση

    Παρουσίαση της εξέλιξης του κινηματογραφικής αφήγησης στη μεταπολεμική περίοδο (από το νεορεαλισμό μέχρι τη δεκαετία του ογδόντα) με ανάλυση των ιστορικών και αισθητικών δεδομένων κάθε περιόδου. Η εκτενής αναφορά στους σημαντικότερους δημιουργούς συνοδεύεται σε όλα τα μαθήματα από προβολές αποσπασμάτων σχετικών ταινιών. Εκτός από τα αποσπάσματα, προβάλλονται ολόκληρες οι ταινίες Με κομμένη την ανάσα (1959) του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ , Μπόννυ και Κλάιντ (1967) του Άρθρου Πεν. Η αξιολόγηση θα είναι συνάρτηση της παρουσίας και ενεργητικής συμμετοχής των φοιτητών στις παραδόσεις και προβολές και της τελικής εξέτασης.

     

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Gerald Mast, Bruce Kawin, A Short History of the Movies, Allyn and Bacon
    • Jack C. Ellis, A History of Film, Allyn and Bacon
    • David Cook, A History of Narrative Film, W. W Norton & Co
    • Kristin Thompson, David Bordwell, Film History, An Introduction, Mc Graw-Hill
    • Geoffrey Nowell-Smith ed., The Oxford History of World Cinema, Oxford University
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Μάρθα Μιχαηλίδου

     

    Στο μάθημα αυτό παρουσιάζονται ποιοτικές μέθοδοι και τεχνικές της επικοινωνιακής έρευνας.

    Το μάθημα αποσκοπεί στην:

    •           εξοικείωση των φοιτητών/τριών με τις ποιοτικές μεθόδους έτσι ώστε να μπορούν να συμμετάσχουν σε βασικές ερευνητικές δραστηριότητες,

    •           ανάπτυξη βασικών ικανοτήτων σχεδιασμού και εκπόνησης ποιοτικών ερευνητικών εργασιών,

    •           ανάπτυξη κριτικής ικανότητας όσον αφορά την ηθική και επιστημονική διάσταση της επικοινωνιακής έρευνας

     

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Mason, Jennifer (2011), Η Διεξαγωγή της Ποιοτικής Έρευνας, μτφρ. Ελένη Δημητριάδου, επιστ. επιμ. Νότα Κυριαζή, Αθήνα: Πεδίο
    • Ιωσηφίδης, Θεόδωρος (2008), Ποιοτικές μέθοδοι έρευνας στις κοινωνικές επιστήμες, Αθήνα: Κριτική
    • Coffey A. & Atkinson P. (1996) Making Sense of Qualitative Data. Complementary Research Strategies. London: Sage
    • Miles, M.B. & Huberman A.M. (2004) Qualitative Data Analysis: An Expanded Sourcebook. Thousand Oaks: Sage
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Δάφνη Βουδούρη

    Το μάθημα αυτό έχει ως αντικείμενο την εξέταση των κύριων σκοπών, μέσων, φορέων και αποτελεσμάτων της πολιτιστικής πολιτικής (ή, ακριβέστερα, των δημόσιων πολιτικών πολιτισμού) και αποτελεί μια εισαγωγή στη σχετική προβληματική.

    Μετά από μια εννοιολογική προσέγγιση της πολιτιστικής πολιτικής, της πολιτιστικής ανάπτυξης και του δικαιώματος στον πολιτισμό, σκιαγραφούνται η ιστορική εξέλιξη, οι δικαιολογητικές βάσεις, οι στόχοι και οι τρόποι της κρατικής παρέμβασης στον πολιτιστικό τομέα. Στη συνέχεια εξετάζονται συγκριτικά τα συστήματα πολιτιστικής διοίκησης στον ευρωπαϊκό χώρο και αναλύονται οι φορείς άσκησης πολιτιστικής πολιτικής στην Ελλάδα. Έμφαση δίνεται στο Υπουργείο Πολιτισμού και στους θεσμούς πολιτιστικής αποκέντρωσης, με παράλληλη αναφορά στους ιδιωτικούς φορείς και στο θεσμό της χορηγίας, ενώ τίθεται και ένας ευρύτερος προβληματισμός για τη διαχείριση και τη χρηματοδότηση των πολιτιστικών δραστηριοτήτων σε περίοδο κρίσης. Τέλος, παρουσιάζονται οι βασικoί άξονες της πολιτιστικής δράσης των διεθνών οργανισμών (UNESCO, Συμβουλίου της Ευρώπης, Ευρωπαϊκής Ένωσης) και συζητούνται ζητήματα που άπτονται της ελληνικής εξωτερικής πολιτιστικής πολιτικής, όπως η διεκδίκηση της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα

     

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Compendium. Cultural Policies and Trends in Europe. Strasbourg: Council of Europe / ERICarts, 2009.
    • Κόνσολα Ντ., Πολιτιστική ανάπτυξη και πολιτική. Αθήνα: Παπαζήσης, 2006.
    • McGuigan J., Rethinking cultural policy. Berkshire: Open University Press, 2004.
    • Poirrier Ph., Pour une histoire des politiques culturelles dans le monde, Paris : La Documentation Française, 2011.


    Self enrolment
  • Διδάσκων: Διονύσης Καββαθάς

    Η εισαγωγή σε μια φιλοσοφική θεώρηση της έννοιας του Μέσου  ως στοιχείου που συνήθως διαφεύγει από τον έλεγχο της συνείδησής μας είναι ο στόχος αυτού του μαθήματος. Το μάθημα, το οποίο έχει  μορφή σεμιναρίου, ακολουθεί κυρίως θεωρίες της αποδόμησης (Derrida), της δομικής ψυχανάλυσης (Lacan) και της αναλυτικής του λόγου (Foucault), έχοντας ως μέλημά του την πολυσχιδή προσέγγιση του κόσμου της γνώσης (αλήθεια, νόημα) και της αντίληψης ως ανέκαθεν μεσολαβημένου από τη γραφή, τον αλφαριθμητικό κώδικα ή την εικόνα.

    Το γεγονός ότι δεν υπάρχει ένα επέκεινα των Μέσων θα επαληθευθεί με την εκ του σύνεγγυς ανάγνωση και παρουσίαση ενός βιβλίου από τη φιλοσοφία του Νίτσε: τη «γέννηση της τραγωδίας» από το πνεύμα της μουσικής. Η προτεινόμενη ερμηνεία παρουσιάζει το νεωτερικό έργο τέχνης «μουσικό δράμα» του Βάγκνερ ως οπτικό-ακουστικό φαινόμενο (απολλώνειο-διονυσιακό) που προαναγγέλλει την έλευση των νέων πολυμέσων και το τέλος του μονοπωλίου του «βιβλίου». Το επονομαζόμενο βαγκνερικό «συνολικό έργο τέχνης» δεν μιλά  πλέον τη γλώσσα της εγγράμματης κουλτούρας, αλλά εγγράφεται ασυνείδητα μέσω της ρητορικής της εικόνας και του ήχου απευθείας στο νευρικό σύστημα του παραλήπτη, εγκαινιάζοντας με αυτό τον τρόπο ό,τι σήμερα αποκαλείται μουσική ροκ-κουλτούρα. Το σεμινάριο εξετάζει μοντέρνες στρατηγικές ανατροπής της κυριαρχίας του λόγου επί των άλλων Μέσων, ήτοι δυνατότητες αντιστροφής του πλατωνισμού.

     

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Nietzsche, H γέννηση της τραγωδίας, εκδ. Εστία, 2009.
    • Σαρά Κοφμάν, Ο Νίτσε και η μεταφορά, εκδ. Σμίλη, 2008
    • Αντόρνο, Φιλοσοφία της Νέας Μουσικής, εκδ. Νήσος, 2012
    • Philippe Lacoue-Labarthe, musica ficta (figures de Wagner),  1991
    • Friedrich Kittler, Musik und Mathematik I, Fink 2006
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Διονύσης Καββαθάς

    Η Αισθητική των Μέσων απεργάζεται μια θεωρία της ανέκαθεν διαμεσολαβημένης αντίληψης και γνώσης του κόσμου και του εαυτού. Στο τρέχον εξάμηνο θα μελετήσουμε κατ’ αρχάς τη διαφορά μεταξύ των παραδοσιακών τεχνών που εργάζονται αποκλειστικά με το πλέγμα του συμβολικού (γλώσσα) και των τεχνικών μέσων που λειτουργούν στη βάση των νεότερων μαθηματικών (άλγεβρα του Boole) και άρα στο πεδίου του πραγματικού. Μελετώντας την ιστορική μετάβαση από την απλώς μυθοπλαστική λογοτεχνία στα τεχνικά μέσα, θα αναδείξουμε τη θεμελιώδη συμβολή μερικών θετικών επιστημών και οπτικο-ακουστικών τεχνολογιών στη δημιουργία μιας νέας αισθητικής της προσομοίωσης. Στη συνέχεια, σε ένα δεύτερο μέρος του μαθήματος, το οποίο θα μπορούσε να ονομασθεί «πολιτισμικές πολιτικές», θα μελετήσουμε καλλιτεχνικές τακτικές διαμόρφωσης του χώρου και του χρόνου στη νεοτερικότητα. Στόχος αυτής της ενασχόλησης μας είναι να αναδειχθεί η ασυμμετρία μεταξύ κυριαρχικών, ήτοι σφαιρικών και συγκεντρωτικών πολιτισμικών στρατηγικών από τη μία, και από την άλλη, νομαδικών, απεδαφικοποιημένων και εν γένει διεσπαρμένων τακτικών.

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Friedrich Kittler, Γραμμόφωνο, κινηματογράφος, γραφομηχανή, εκδ. Νήσος, 2005
    • Michel de Certeau, Επινοώντας την καθημερινή πρακτική-Η πολύτροπος τέχνη του πράττειν, εκδ. Σμίλη, 2010
    • Deleuze/Guattari, Καπιταλισμός και σχιζοφρένεια- Ο Αντι-Οιδιπους, εκδ. Ράππα, 1977
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Ιωάννα Βώβου

    Το μάθημα αυτό προτείνει τη συζήτηση της ανθρωπολογικής προσέγγισης στις κοινωνικές έρευνες για τη μαζική επικοινωνία, τα μέσα και τη δράση τους, η οποία είναι απαραίτητη για την κατανόηση των κοινωνικών συμπεριφορών που διαμορφώνονται από τα μηνύματα των μέσων και που εκδηλώνονται στο κοινωνικό περιβάλλον.

    Η εξέλιξη των κοινωνιολογικών ερευνών και των πολιτισμικών σπουδών στο πεδίο της επικοινωνίας και της μα-ζικής κουλτούρας, οδηγούν το κέντρο του ενδιαφέροντος στη διαδραστική διαδικασία που επιτελείται μεταξύ μέσου, μηνύματος και πρόσληψης. Τα μέσα επικοινωνίας αποτελούν έκφραση ενός συστήματος αξιών, ιστορικά καθορισμένου και αντιπροσωπευτικού των πολιτιστικών εκφάνσεων μιας κοινωνίας.

    Επομένως, τα μαζικά μέσα καθορίζονται από το κοινωνικό πλαίσιο αλλά, συγχρόνως, προσδιορίζουν την κοινωνική συμπεριφορά και συμβάλλουν στη διαδικασία κατασκευής πολλαπλών κοινωνικών ταυτοτήτων και συμβολικών τόπων, χρησιμοποιώντας, προσαρμόζοντας και δημιουργώντας κώδικες, σύμβολα και τελετουργίες επικοινωνίας.

    Παράλληλα, το ενδιαφέρον των κοινωνιολογικών και ανθρωπολογικών ερευνών επικεντρώνεται στην παρατήρηση της καθημερινής ζωής, των κοινωνικών θεσμών, των χώρων εργασίας και διασκέδασης, των καθημερινών συμπεριφορών, συμπεριλαμβάνοντας ολοένα και περισσότερο την παρατήρηση της λειτουργίας των μηνυμάτων των μέσων στη διαμόρφωση κοινωνικών συμπεριφορών. Στο πλαίσιο αυτό η προβληματική του μαθήματος επικεντρώνεται στο να ε-ξεταστεί τόσο το τι κάνουν τα μέσα στους ανθρώπους, όσο και το τι κάνουν οι άνθρωποι με τα μέσα επικοινωνίας. Το μάθημα εστιάζει στη συμβολική παρουσία που σκηνοθετούν όλα τα μέσα, από τα παραδοσιακά (Τύπος, ραδιόφωνο, κινηματογράφος, τηλεόραση) έως τα νέα μέσα (διαδίκτυο, κινητό τηλέφωνο…) τόσο σε επίπεδο παραγωγής του μηνύματος όσο και σε επίπεδο πρόσληψης και διαμόρφωσης συμπεριφορών, στα πλαίσια των προοπτικών των τεχνολογικών εξελίξεων και των εναλλακτικών και ευέλικτων χρήσεων των μέσων. Η κατανόηση των κανόνων, των μηχανισμών, των συμβόλων και των πλαισίων αναπαράστασης του κόσμου που μας περιβάλλει, έτσι όπως οργανώνονται από τα « μέσα » αποτελούν τους βασικούς άξονες που θα αναπτυχθούν στο μάθημα. Η βασική υπόθεση του μαθήματος είναι ότι η κοινωνιολογία των συμβόλων βρίσκεται στην καρδιά της κοινωνιολογίας των μέσων.

    Σε αυτό το πλαίσιο, η έννοια της δια-δράσης, όπως και αυτές της ‘τελετουργικής’ διαμόρφωσης, της ‘δραματουργίας’ και της σκηνοθεσίας της καθημερινής δραστηριότητας ενεργοποιούνται στη σύγχρονη διαμεσολαβημένη κοινωνία με συγκεκριμένους τρόπους που καλούμαστε να αναλύσουμε. Η σκηνοθεσία των γεγονότων από τα μέσα, η κοινωνική κατασκευή της πραγματικότητας και οι τρόποι σύστασης και δόμησης της εμπειρίας μέσα από πρότυπα, σύμβολα και ρόλους αποτελούν μηχανισμούς για να επιτευχθεί το πέρασμα από το πραγματικό στο συμβολικό επίπεδο. Ο τρόπος με τον οποίο διαμορφώνεται η κοινωνική συμπεριφορά από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και από τη χρήση των τελευταίων από το κοινό, τόσο σε συμβολικό επίπεδο όσο και μέσα από κοινωνικές εκφράσεις εξετάζεται μέσα από διαφορετικά παραδείγματα. Συγκεκριμένα, το μάθημα στοχεύει να αναλύσει την αντίληψη που διαμορφώνουν τα μέσα επικοινωνίας για θέματα που απασχολούν την κοινωνία, όπως είναι τα ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης, πολιτικού διαλόγου, εκλογικής συμπεριφοράς, πολιτιστικών και κοινωνικών αξιών, ζητημάτων ηθικής. Επίσης με ζητήματα που έχουν να κάνουν με καταναλωτικές συμπεριφορές, με τον καθημερινό τρόπο ζωής, με τις ανθρώπινες σχέσεις και με την ψυχαγωγία. Η τελετουργία που χαρακτηρίζει την κατανάλωση των μέσων (σύσταση πραγματικών και πλασματικών κοινοτήτων, συνήθειες και κώδικες πρόσληψης, δυναμικές δράσης και αντίδρασης…) αποτελούν, επίσης, αντικείμενο συζήτησης του μαθήματος. Με αναφορές στην κοινωνιολογία και στην ανθρωπολογία των μέσων, η προβληματική του μαθήματος θα εστιάσει στο να προσδιορισθεί σε ποιο βαθμό και με ποιο τρόπο ορίζεται η σχέση κοινωνικής συμπεριφοράς και μέσων επικοινωνίας και στο να συσχετισθεί με κοινωνικές τάσεις όπως ο συντηρητισμός, ο κυνισμός και η κοινωνική αποξένωση τη στιγμή που η υπόσχεση ειδικά των ‘νέων μέσων’ είναι αυτή της ευρείας κοινωνικής συμμετοχής. Οι διαδικασίες αναγωγής της πραγματικότητας σε κοινή αντίληψη, ο ρόλος του μύθου, η δημιουργία και η αναπαραγωγή στερεοτύπων, η δημιουργία ιδιαίτερων κοινοτήτων πρόσληψης και η διαμόρφωση συλλογικών ταυτοτήτων κοινού αποτελούν επίσης αντικείμενα μελέτης.

    Βιβλιογραφία

    • Askew Kelly, Wilk Richard, The Anthropology of Media, Blakwell, London, 2002
    • Berger P.L., Luckmann T., Η κοινωνική κατασκευή της πραγματικότητας, Νήσος, Αθήνα, 2003.
    • Βώβου Ιωάννα, Οι διάτρητοι καθρέφτες της τηλεόρασης, Ηρόδοτος, 2010.
    • Coman Mihai, Eric W. Rothenbuhler, Media Anthropology, Sage Publications, 2005
    • Couldry Nick, Media Rituals: a critical approach, London, Routledge, 2003.
    • Curran James, Gurevitch Michael (επιμ.), ΜΜΕ και Κοινωνία, Εκδόσεις Πατάκη, 2004.
    • Dayan Daniel, Katz Elihu, Media Events, Cambridge, Harvard University Press, 1995.
    • Durham Meenakshi Gigi, Keller Douglas M. (επιμ.). Media and Cultural Studies. Blackwell Publishing. 2006 (2001)
    • Fiske John, H ανατομία του τηλεοπτικού λόγου, Κατάρτι, 2009 (2000).
    • Ginsburg Faye, AbuLughod Lila, Larking Brian, Media Worlds, Anthropology on new terrain, University of California Press, 2002.
    • Goffman, Erving, Η παρουσίαση του εαυτού στην καθημερινή ζωή, Αλεξάνδρεια, 2006.
    • Goffman, Erving, Frame Analysis, Harper, New York, 1974.
    • Grossberg Lawrence, Ellen A. Wartella, D. Charles Whitney, J. Macgregor Wise, Media Making. Mass Media in a Popular Culture, Sage Publications, 2005.
    • Kellner Douglas, Media Spectacle, London, Routledge, 2003
    • Liebes Tamar, Curran James (coord.), Media, Ritual and identity, London, Routledge, 1998.
    • Winkin Yves, Anthropologie de la communication, De Boeck/Seuil, 2001 (1996).

    Αναλυτικότερη βιβλιογραφία διανέμεται και σχολιάζεται στο μάθημα, καθώς και θεωρητικά κείμενα και σημειώσεις που πλαισιώνουν τις θεματικές που αναπτύσσονται.

    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Μαριάννα Ψύλλα

    Θεωρώντας ως δεδομένη τη γνώση των βασικών μηχανισμών της επικοινωνιακής δράσης στη σφαίρα του πολιτικού εμβαθύνουμε στην έννοια και την πρακτική του δημόσιου χώρου στα πλαίσια της σύγχρονης κοινωνίας. Ο δημόσιος χώρος που αποτελεί ίδιον της πολιτικής δραστηριότητας, βρίσκεται στο στόχαστρο της συλλογιστικής που αναπτύσσεται, καθόσον μέσα από την επικοινωνιακή οπτική δίνεται η δυνατότητα να οριοθετηθεί η δημόσια δράση και να αναδειχθεί ο λόγος, ως πρωταγωνιστής στην επινόηση των πολιτικών διεργασιών. Ο δημόσιος χώρος εξετάζεται στη συνδιαλλαγή του με την έννοια και την πρακτική της δημοκρατίας. Η επανα-οριοθέτηση έτσι του δημόσιου χώρου και ο συσχετισμός του με τη Δημοκρατία κατέχει το ρόλο ενός καθαρά σύγχρονου προβληματισμού, μέσα στο πλαίσιο μιας προοπτικής που διαφαίνεται για μια νέα θεώρηση του, κάτω από την επήρεια της μαζικής επικοινωνίας, της πολλαπλότητας των δρώντων και των δυνατοτήτων οργάνωσης της συλλογικής δράσης. Η οπτική γωνία της δημόσιας δράσης δίνει τη δυνατότητα προσδιορισμού των συσχετισμών ανάμεσα στους δρώντες του δημόσιου και ιδιωτικού χώρου, διερευνώντας τις δυναμικές και τα όρια μεταξύ του Κράτους και της κοινωνίας, θέτοντας σε τελευταία ανάλυση και το ζήτημα της αντιστοιχίας ανάμεσα στο• κράτος και το δημόσιο χώρο. Εξετάζονται έτσι ζητήματα που σχετίζονται με τη διαμόρφωση της πολιτικής θεματικής διάταξης, ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα και "τη νομιμότητα της δημόσιας απόφασης καθώς και τις δυνατότητες αλλαγής ή όχι της δημόσιας δράσης. Στο πλαίσιο αυτού του μαθήματος ιδιαίτερη έμφαση αποδίδεται στη διερεύνηση των δημόσιων πολιτικών, όπου εμβαθύνουμε στην έννοια και την πρακτική της δημόσιας δράσης, κάτω από την επήρρεια πολλαπλών νέων παραγόντων όπως τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, η Ευρωπαική Ένωση, η υπερεθνοποίηση και μια πληθώρα άλλων συνιστωσών. Ενδεικτική

    Βιβλιογραφία

    • P. Muller,Y. Surel Η Ανάλυση των Πολιτικών του Κράτους(Ανάλυση των Δημόσιων Πολιτικών, Τυπωθήτω-Γ. Δαρδανός, σειρά Πολιτική-Επικοινωνία 1, Αθήνα, 2002.
    • ΄Ιδρυμα Σάκη Καράγιωργα (συλλογικό έργο). ΄Ορια και σχέσεις δημόσιου και ιδιωτικού, Εκδ. Ιδρύματος Σάκη Καράγιωργα, Αθήνα, 1996.
    • Β. François και E. Neveu (επιμέλεια). Espaces publics mosaiques, Presses Universitaires de Rennes, Rennes, 1999.
    • P. Champagne. Η κατασκευή της κοινής γνώμης, Πατάκης, Αθήνα, 2004.
    • M. G. Schmidt. Θεωρίες της Δημοκρατίας, Σαββάλας, Αθήνα, 2004.
    • Μ. Ψύλλα, Δημόσιος χώρος και φύλο, σειρά Πολιτική-Επικοινωνία 4, Τυπωθήτω-Γιώργος Δαρδανός, Αθήνα, 2009.
    Self enrolment
  • Υπεύθυνη: Μαρίνα Ρήγου

    Στόχος του ραδιοφωνικού εργαστηρίου είναι η εξοικείωση των φοιτητών της κατεύθυνσης Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης με το ραδιόφωνο και η εκμάθηση των τεχνικών παραγωγής εκπομπών και ειδήσεων. Στο πλαίσιο αυτό, αναλύονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ραδιοφώνου ως μέσου επικοινωνίας, η ραδιοφωνική σημειολογία και γλώσσα, η ροή και το περιεχόμενο του ραδιοφωνικού προγράμματος, η τυπολογία των ακροατηρίων και η δυναμική σχέση ραδιοφωνικού παραγωγού-ακροατή. Παρουσιάζονται τα διάφορα είδη δελτίων ειδήσεων και οι φοιτητές ασκούνται στην αξιολόγηση και ιεράρχηση των ειδήσεων, στη σύνταξη μικρών και μεγάλων δελτίων, στη σύνταξη τίτλων ειδήσεων καθώς και στο ρεπορτάζ. Αναλύονται οι τρόποι συλλογής ειδήσεων από ένα ευρύ φάσμα πηγών που εκτείνεται από τις παραδοσιακές διαδικτυακές πηγές ενημέρωσης έως τους ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης. Τα δελτία, οι τίτλοι ειδήσεων και τα ρεπορτάζ ηχογραφούνται ώστε οι φοιτητές να ασκούνται στην τεχνική της εκφώνησης. Το μάθημα περιλαμβάνει και την εκμάθηση των τεχνικών της συνέντευξης στο ραδιόφωνο, της ηχογράφησης, του γκάλοπ και της ηλεκτρονικής επεξεργασίας ήχου. Επίσης στο πλαίσιο του μαθήματος αναλύονται οι διαφορετικοί τύποι εκπομπών και οι φοιτητές δημιουργούν και ηχογραφούν 10λεπτες ή ημίωρες εκπομπές ποικίλου περιεχομένου.

    Ενδεικτική βιβλιογραφία

    • Clayman S. and Heritage John, Η ειδησεογραφική συνέντευξη, Πατάκης, Αθήνα 2005
    • Κλειαμάκη Όλγα (επιμ.) Το ραδιόφωνο στην Ελλάδα, Τετράδια Επικοινωνίας, ΙΟΜ, Αθήνα 2006
    • Κρισέλ Άντριου, Η γλώσσα του ραδιοφώνου, Επικοινωνία και Κουλτούρα, Αθήνα 1991
    • Μπαρμπούτης Χ. και Κλώντζας Μ., Το Φράγμα του Ήχου. Η δυναμική του ραδιοφώνου στην Ελλάδα, Παπαζήσης, Αθήνα 2001
    • Ρήγου Μαρίνα, «Ραδιοφωνικό ακροατήριο και φύλο», στο Μ. Ψύλλα, Δημόσιος χώρος και φύλο, Δαρδανός  Αθήνα 2009
    • Ρήγου Μαρίνα, «Η πορεία της ιδιωτικής ραδιοφωνίας στην Ελλάδα», στο Ζητήματα Επικοινωνίας, «Τα Μέσα Επικοινωνίας στην Ελλάδα σήμερα», τ. 10, Καστανιώτης, Αθήνα 2010
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Νίκος Μπακουνάκης

    Το εργαστήριο αυτό αποτελεί οργανική συνέχεια του Εργαστηρίου Δημοσιογραφίας Ι του Ε' Εξαμήνου. Οι φοιτητές εμβαθύνουν σε είδη ρεπορτάζ, όπως το street reporting , το capturing the spoken world και την έρευνα (investigative reporting). Εφαρμοσμένη διδασκαλία επί τη βάσει δημοσιογραφικών κειμένων, με έμφαση στην ανάλυση της δομής τους. Συνεχής δοκιμασία και παρουσιάσεις εργασιών στην τάξη.

     

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    Δημοσιογραφικά κείμενα που αναρτώνται στο ηλεκτρονικό αμφιθέατρο.

    Self enrolment
  • Υπεύθυνη: Μπέττυ Τσακαρέστου

    Στρατηγική Χρήσης Διαφημιστικών Μέσων

    Συνεργάτης: Γιώργος Κουβαράς, Αναπληρωτής Πρόεδρος  εταιρικής ανάπτυξης B.B.D.O

    Βασικές αρχές στην επιλογή και τη χρήση των διαφημιστικών μέσων (Μ.Μ.Ε. κα):

    Ανάλυση των συνηθειών των καταναλωτών (προϊόντων) και χρηστών (υπηρεσιών) με τα διαφημιστικά μέσα.

    Αξιολόγηση των διαφημιστικών μέσων με ποσοτικά (κόστος - επιδόσεις) και ποιοτικά κριτήρια.

    Συγκρίσεις αποτελεσματικότητας κόστη και δυνατότητες επηρεασμού στο κοινό που στοχεύει κάθε είδους επικοινωνιακή προσπάθεια (καμπάνια).

    Επίδραση της στοχευόμενης επικοινωνίας στις πωλήσεις και τον βαθμό αναγνωρισιμότητας των προϊόντων ή των υπηρεσιών.

    Κτίσιμο ή προστασία της εικόνας του προϊόντος ή της υπηρεσίας από την επιλογή και χρήση των διαφημιστικών μέσων.

    Δημιουργία, διατήρηση ή επέκταση στο βαθμό γνωριμίας (προϊόντων ή υπηρεσιών).

    Τα μεγέθη της κάλυψης και της μέσης συχνότητας και η σχέση τους με το μερίδιο αγοράς ή τον βαθμό γνωριμίας.

    Το κτίσιμο της καμπύλης κάλυψης της διαφημιστικής προσπάθειας (κάλυψη κοινού) και η επιτυχία ικανοποιητικής μέσης συχνότητας του μηνύματος. Δηλαδή το ποσοστό του κοινού που θα ενημερωθεί και ο μέσος όρος των φορών που το κοινό θα δεχθεί το διαφημιστικό μήνυμα.

    Ο προσδιορισμός του απαιτούμενου αποτελεσματικού διαφημιστικού κονδυλίου για την διαφημιστική εκστρατεία και την επίτευξη των στόχων της.

    Τέλος, καθορισμός των στόχων των διαφημιστικών στόχων της επικοινωνιακής προσπάθειας η στρατηγική στη χρήση των διαφημιστικών μέσων (πολλά ή λίγα μέσα, ποια μέσα, ποια περίοδο, με τι μεγέθη επικοινωνίας κλπ).

    Σημαντική κατάληξη των μαθημάτων είναι η (σε ατομικό επίπεδο) εκπόνηση άσκησης κατάρτισης (επαγγελματικού επιπέδου) πρότασης διαφημιστικών μέσων (με ανάλυση δαπανών κατηγορίας προϊόντος, στόχους, στρατηγική, πλάνο και εκτίμηση αποτελεσματικότητας σε μεγέθη Media).

     

    Έρευνα Αγοράς

    Συνεργάτης: Κωνσταντίνος Ιωαννίδης, PhD, Nielsen Company

     

    Το μάθημα αποτελεί εισαγωγή στην Έρευνα Αγοράς. Αρχικά προσδιορίζεται ο ρόλος και η σημασία της Έρευνας Αγοράς ως εργαλείο μίας ολοκληρωμένης στρατηγικής marketing και επικοινωνίας. Μέσα από αληθινά cases studies και βιωματικές ομαδικές εργασίες, οι φοιτητές μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν τα ερευνητικά προβλήματα και να προσεγγίζουν τον κατάλληλο ερευνητικό σχεδιασμό. Κατά τη διάρκεια του μαθήματος, γίνεται διαχωρισμός μεταξύ της χρήσης πρωτογενών και δευτερογενών στοιχείων, αναφορά σε βασικές αρχές στατιστικής, δειγματοληψίας και εγκυρότητας, ενώ οι φοιτητές έρχονται σε επαφή τόσο με τη ποιοτική, όσο και με την ποσοτική μεθοδολογία ερευνών (στόχοι κάθε μεθοδολογίας, τεχνικές δειγματοληψίας, ανάλυση δεδομένων, έλεγχοι και παρουσιάσεις αποτελεσμάτων). Παράλληλα, γίνεται αναφορά σε τρέχουσες καταναλωτικές έρευνες γνωστών επιχειρήσεων, που λειτουργούν ως παραδείγματα για την καλύτερη αφομοίωση της θεωρίας. Επιπλέον, παρουσιάζονται καινοτόμες χρήσεις των νέων τεχνολογιών στον τομέα της Έρευνάς Αγοράς, καθώς και η ανάπτυξη που γνωρίζει ο κλάδος διεθνώς.

     

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • ŸMalhotra, N and Birks, D. (2006) “Marketing Research: An Applied Approach”, updated 2nd European edn., Edinburgh: Prentice Hall, Pearson Education
    • Ÿ Kotler, P., Wong, V., Saunders, J. and Armstrong, G., (2004), “Principles of Marketing”, 4th European edn., New Jersey: Prentice Hall
    • Ÿ McDaniel, C. and Gates, R. (2011) “Marketing Research”, 9th edn., Hoboken: John Wiley & Sons, Inc.
    Self enrolment
  • Υπεύθυνη: Μπέττυ Τσακαρέστου

    Στρατηγική Επικοινωνίας

    Συνεργάτης: Λουκάς Πετρούνιας, Executive Director, Solid Communications

    Το μάθημα αυτό στοχεύει να σε κάνει να αγαπήσεις τη διαφήμιση ή να της δώσεις μια και να πάει από εκεί που ήρθε. Μέσα από μια διαδραστική διαδικασία, οι συμμετέχοντες θα ακολουθήσουν τα στρατηγικά μονοπάτια που οδηγούν σε μια αποτελεσματική διαφήμιση, στο ζευγάρωμα της επιχειρηματικότητας με την επικοινωνία.

    Εν τέλει, αυτό που θα βιώσετε θα είναι η συγγραφή και αφήγηση μιας ιστορίας, στην οποία πρωταγωνιστές θα είστε εσείς.

    Συγκεκριμένα μέσα από το μάθημα θα:

    • Κατανοήσετε τις βασικές αρχές marketing
    • Παρακολουθήσετε τη μεθοδολογία στη χάραξη μιας επικοινωνιακής στρατηγικής
    • Μετατρέψετε ένα creative brief σε διαφημιστικό αποτέλεσμα
    • Εκπαιδευθείτε στα βασικά εργαλεία digital marketing

    http://1story.tumblr.com/post/18943907270/panteion-force

     

    Social Media και Επιχειρηματικότητα

    Συνεργάτες: Γιώργος Γιαννακέας, Marketing & Communications Manager,  Niobium, Γιάννης Δοξαράς, Mobile Marketing Visionary,  Niobium, Νεκτάριος Συλλιγαρδάκης, Team Leader, Eresus

    Το συγκεκριμένο εργαστηριακό μάθημα φιλοδοξεί να εισάγει τους φοιτητές στις νέες πρακτικές marketing και στην κουλτούρα της επιχειρηματικότητας συνδυάζοντας την θεωρητική προσέγγιση με την πρακτική εφαρμογή.

    Το μάθημα αναπτύσσεται σε 3 επίπεδα (modules)

    1.   Inbound Marketing

    2.   Mobile Marketing

    3.   Entrepreneurship & Startup Culture

    Στο πλαίσιο του μαθήματος εξετάζουμε τις νέες τάσεις στο επιχειρηματικό πεδίο και πως αυτό διαμορφώνεται στην ψηφιακή εποχή. Στόχος του μαθήματος είναι να προσεγγίσουμε την κουλτούρα που αναδεικνύουν τα social media και να θέσουμε ερωτήματα που αφορούν στις έννοιες της συνεργασίας, της καινοτομίας, της δημιουργικότητας και της ανατροπής.

    Προκειμένου να εισάγουμε τους φοιτητές στην κουλτούρα της επιχειρηματικότητας και ειδικότερα στην  κουλτούρα των startup διοργανώνουμε μια προσομοίωση ενός startup competition όπου οι φοιτητές καλούνται να παρουσιάσουν τις επιχειρηματικές ιδέες που σχεδιάζουν στο πλαίσιο του μαθήματος.

    http://advertisingandpublicrelationslab.tumblr.com/startupcompetion

    Θεματικές

    1.   Everything is measurable and whatever gets measured improves

    1.   Analytics

    2.   Social Media Metrics

    3.   An introduction to social media ROI

    2.   Social media strategy & Building Community

    1.   Know your customers

    2.   Αναγνωρίζοντας τους influencers

    3.   Twitter for business

    4.   Facebook for business

    5.   Other tools and practices (slideshare, linkedin , pinterest, reditt)

    3.   Search engine optimization

    1.   Πώς αγοράζουν οι άνθρωποι τον 21ο αιώνα

    2.   Πώς λειτουργούν  οι μηχανές αναζήτησης

    3.   Ποιοι  παράγοντες παίζουν ρόλο στην σειρά κατάταξης

    4.   Ανάπτυξη keyword strategy

    5.   On page and off page optimization, link bulilding.

    4.   Παραγωγή περιεχομένου

    1.   Online παρουσιάσεις και βίντεο (storytelling, design και δομή)

    2.   Blogging strategies

    Self enrolment
  • Διδάσκων: Γ.Μ. Κλήμης

    Ο όρος ''πολιτιστική βιοµηχανία'' (cultural industries) χρησιµοποιήθηκε απότον Adorno (1991) αντικαθιστώντας τον όρο ''µαζική κουλτούρα'' (mass culture), µιας και ήθελε να σηµατοδοτήσει ότι η σύγχρονή του κουλτούρα ήταν κατευθυνόµενη και κατασκευασµένη και δεν πήγαζε αυθόρµητα από τις µάζες. Η αντικατάσταση του όρου πολιτιστικές µε τον όρο ''δηµιουργικές βιοµηχανίες'' (creative industries) την δεκαετία του 90 από πολιτικούς (π.χ. στο DCMS (1998)), και ακαδηµαϊκούς (Caves 2000) σηµατοδοτεί την απαγκίστρωση του πολιτισµού από την πολιτεία (ως βασικού χρηµατοδότη πάνω από όλα) και φέρνει στην επιφάνεια την οικονοµική/αναπτυξιακή πτυχή των κλάδων και, πρόσφατα, την πλευρά της επιχειρηµατικότητας (Klimis & Wallis, 2009). Οι βιοµηχανίες αυτές περιλαµβάνουν τους κλάδους της µουσικής, του κινηµατογράφου, του χορού και άλλων τεχνών αλλά και αυτούς της αρχιτεκτονικής, των media, των εκδόσεων και της επικοινωνίας γενικότερα.Το εργαστήριο αυτό σκοπεύει:

    • Να βοηθήσει στην κατανόηση του µακρο – περιβάλλοντος (Νοµικό, Πολιτικό, Τεχνολογικό, Κοινωνικο-οικονοµικό) στο οποίο λειτουργούν αυτές οι βιοµηχανίες και να καταδείξει την κεντρική σηµασία της πνευµατικής ιδιοκτησίας ως καταλύτη ή και εµπόδιο για την επιχειρηµατικότητα.
    • Να αυξήσει την κατανόηση των φοιτητών στα θεωρητικά µοντέλα , τις τεχνικές έρευνας και τις πρακτικές των δηµιουργικών βιοµηχανιών σε θέµατα διοίκησης, ηγεσίας και στρατηγικής.
    • Να καταδείξει και ερευνήσει την επιρροή των νέων τεχνολογιών στη δοµή, λειτουργία και τις πρακτικές των δηµιουργικών βιοµηχανιών

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    • Bilton, C. (2007). Management and creativity: from creative industries to creative management. Malden, MA: Blackwell Publications.
    • Caves, R. E. (2002). Creative industries: contracts between art and commerce. Cambridge, Mass.; London: Harvard University Press.
    • Klimis, G. M., & R. Wallis, R. (2009). «Copyright and Entrepreneurship: Catalyst or Barrier? Information», Communication & Society, 12, 2, pp.267-286.
    Self enrolment
  • Μουσική: Ιστορία και Πρακτική της Φωνής

    Διδάσκουσα: Χαρίκλεια Τσοκανή

    Η διδάσκουσα θα  αναλάβει τη  μύηση  των συμμετεχόντων  στο  Εργαστήριο  στον  τομέα  της  μουσικής  δημιουργίας  και  της  διεύθυνσης  και  διαχείρισης  εκδηλώσεων, επιμένοντας  ιδιαιτέρως  στον καθοριστικό  για  τα πολιτιστικά  ζητήματα  της χώρας  μας  τομέα φωνητικής  έκφρασης.

    • Η  φωνητική  επικοινωνία-φυσιολογία  του ήχου  και της  φωνής. Ο   ήχος   ως  πηγή  ενέργειας  και  η  φωνή  ως  αγωγός  ενέργειας  του  ανθρώπινου  εγκεφάλου.
    • Η  συνάντηση  της  γλώσσας με  τη  μουσική.
    • Το τραγούδι ως διαπολιτισμικό φαινόμενο επικοινωνίας.
    • Ο  ρόλος του τραγουδιού στη συγκρότηση και διατήρηση της Μνήμης.

    Βιβλιογραφία

    • Τζων  Μπλάκινγκ. Η έκφραση της  ανθρώπινης  μουσικότητας. Εκδ. Νεφέλη,  1981.
    • S. Feld, M.Roseman, A.Seeger. Από  τη μουσική  στον  ήχο. Εκδ. Αλεξάνδρεια,   2005.
    • Alfred   Tomatis. Το  αυτί  και η φωνή. Εκδ. Ελληνικά  Γράμματα, 1999.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Μαρία Κακαβούλια

    Το Εργαστήριο Ρητορικής & Λόγου ΙΙ, εαρινό εξάμηνο, είναι αφιερωμένο στην πειθώ. Η πειθώ και τα είδη της μελετώνται υπό το πρίσμα κλασικών αλλά και σύγχρονων θεωριών της πειθούς ως τέχνης και τεχνικής που περιλαμβάνουν συζήτηση για το επιχείρημα αλλά και αναλύσεις για τα γλωσσικά χαρακτηριστικά της γοητευτικής πειθούς.

    Συγκεκριμένα θίγονται τα εξής υποζητήματα:

    Απόπειρες ορισμού της πειθούς. Τρεις προσεγγίσεις: Κλασσική, Συμβολική, Θεσμική (Εnos 1996). Προπαγάνδα και Πειθώ. Τα γλωσσικά χαρακτηριστικά της γοητευτικής πειθούς στη γλώσσα της διαφήμισης και μερικές στρατηγικές εμπλοκής του αποδέκτη (Sornig 1989). Σύντομη αναφορά στη θεωρία του St. Toulmin (1958) για τo επιχείρημα.

    Επίσης, θίγονται ζητήματα τεχνικής των διαπραγματεύσεων που σχετίζονται με την άσκηση αποτελεσματικής προφορικής επικοινωνίας. Για το σκοπό αυτό, οι φοιτητές μελετούν την ιστορία, τον ορισμό και τη δομή της λεκτικής διαμάχης (ντιμπέιτ). Καλούνται κατά τη διάρκεια του εξαμήνου να οργανώσουν και να δουλέψουν πάνω σε μια ή δυο μικρής διάρκειας λεκτικές διαμάχες, ενώ στο τέλος του εξαμήνου καλούνται με την ομάδα που θα έχουν συστήσει από πριν, να παρουσιάσουν προφορικά μια ολοκληρωμένη διαμάχη με συγκεκριμένη δομή και διάρκεια. Οι παρουσιάσεις γίνονται κατά τα δυο τελευταία μαθήματα, αφού έχει προηγηθεί -μέσα στο εξάμηνο- η κατάθεση των θεμάτων και τα ονόματα της ομάδας. Η επιλογή θέματος είναι ελεύθερη.

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Πειθώ : Δεκατρία μελετήματα για την αρχαία ρητορική / επιμέλεια Δήμος Γ. Σπαθάρας, Λένια Τζαλλήλα. Αθήνα : Σμίλη, 2003
    • Enos T. 1996. Encyclopedia of Rhetoric and Composition.
    • Jowett G.S. & O’Donnell 1991. Propaganda and Persuasion. London: Sage -O’Keefe, D. J. 1990.
    • Persuasion: Theory and Research. Newbury Park, CA: Sage
    • Sornig K. 1989. “Some remarks on linguistic strategies of persuasion” στο: R. Wodak (επιμ.) Language, Power and Ideology. Studies in Political Discourse. Amsterdam / Philadelphia: John Benjamins Publishing Company, 65-107
    • Toulmin S. 1958. The Uses of Argument. Cambridge: Cambridge UP.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Χρυσάνθη Αυλάμη

    Η σχέση ιστορίας και τύπου απασχολεί (αναπόφευκτα) τους μελετητές της νεότερης και της σύγχρονης εποχής. Ο τύπος ως μέσο που αφηγείται την ιστορία με τη μορφή της καθημερινότητας συνιστά για τον ιστορικό μια πηγή πλούσια και ποικιλόμορφη. Ταυτόχρονα ό μως τον καλεί σε διαρκή επαγρύπνιση : οι ιδεολογικο-πολιτικές χρήσεις των γεγονότων αλλά και οι κάθε ε ίδους ενορχηστρώσεις με αντικείμενο τον τύπο, απαιτούν από τον ιστορικό προσεκτική αξιολογήση, επιλογή και σύγκριση των μαρτυριών.

    Θεματική ενότητα: Λογοκρισία, προπαγάνδα και ΜΜΕ στα καθεστώτα της 4ης Αυγούστου και της 21ης Απριλίου

    Το μάθημα έχει θεωρητικό και πρακτικό προσανατολισμό:

    α. θεωρητικός προσανατολισμός

    • ανάλυση της σχέσης ιστορίας και τύπου : ο τύπος ως πηγή για την ιστορία/ο τύπος ως παράγοντας της ιστορικής εξέλιξης εξοικείωση με πτυχές της ιστορίας του ελληνικού τύπου του 20ου αιώνα.

    β. Πρακτικός προσανατολισμός

    • επίσκεψη και εκπόνηση εργασιών στα αρχεία (Παλιό καπνεργοστάσιο της οδού Λένορμαν, ΕΛΙΑ, ΑΣΚΙ, αρχεία της ΕΡΤ κ.α.)

    Διανέμεται  βιβλίο και φάκελος σημειώσεων και φωτοτυπιών επιλεγμένων άρθρων

    Η αξιολόγηση και βαθμολόγηση στο τέλος του εξαμήνου βασίζεται σταακόλουθα κριτήρια:

    • υποχρεωτική εκπόνηση εργασιών (οι φοιτητές επιλέγουν το αντικείμενο της εργασίας στο πλαίσιο της θεματικής ενότητας του μαθήματος καιαναζητούν τις πηγές τους στα αρχεία): 50%
    • γραπτό εξετάσεων: 50%

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    Αναλυτική βιβλιογραφία δίνεται με τον φάκελο σημειώσεων

    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Πατρίσια Κόκκορη

    Βασική παράμετρος στην ιστορία του θεάτρου είναι η υπέρβαση (και η επαναδιαπραγμάτευση) των ορίων. Το θεατρικό κείμενο στις διάφορες περιόδους του ανατρέπει προηγούμενες συμβάσεις, οργανώνοντας σε οπτικό-ακουστικά σχήματα και την αόρατη ή ακόμη απροσδιόριστη πραγματικότητα (όψη) του κόσμου. Μέσω της άμεσης πρόκλησης και πρόσκλησης στη θέαση από την δραματουργία και την επιβλητικότητα του σκηνικού λόγου, τα σπουδαία έργα διευρύνουν την αντίληψή μας για τον κόσμο. Το μάθημα έχει στόχο να εισαγάγει τους φοιτητές σε μια εποπτική μελέτη του παγκόσμιου θεάτρου, από τo αρχαίο δράμα και την Αναγέννηση ως το σύγχρονο θέατρο. Ενδεικτικά, προσεγγίζονται η Ορέστεια, ο Οιδίπους, ο ΄Αμλετ, οι Βρυκόλακες, το Τέλος του Παιχνιδιού. Καθώς ιχνηλατείται η εξέλιξη των μειζόνων ειδών της τραγωδίας και της κωμωδίας μελετάται, συγχρόνως, η σύνδεση ή η αντιπαράθεση των έργων με τα πολιτισμικά συμφραζόμενα της εποχής τους, αλλά και ο λόγος για τον οποίον εξακολουθούν να γοητεύουν και να προβληματίζουν. Παράλληλα, εξετάζονται διαφορετικές ερμηνείες που επεξεργάζονται έννοιες και όρους της φιλοσοφίας, της ψυχολογίας, της ανθρωπολογίας, της θεωρίας της λογοτεχνίας και συσχετίζονται με σύγχρονες σκηνοθεσίες. Τρόπος Αξιολόγησης: Προαιρετικές γραπτές εργασίες 20% και 80% γραπτή εξέταση, ή 100% γραπτή εξέταση.

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    Διανέμεται το βιβλίο:

    • Ανδρεάδης Γιάγκος. Από τον Αισχύλο στον Μπρεχτ: Όλος ο κόσμος μια σκηνή. Αθήνα: Τόπος, 2009.

    Άλλο υλικό διανέμεται μέσω του Ηλεκτρονικού Αμφιθεάτρου.

    ΄Αλλα βιβλία σχετικά με το μάθημα:

    • Ανδρεάδης Γιάγκος. Στα ΄Ιχνη του Διονύσου: παραστάσεις αρχαίας τραγωδίας στην Ελλάδα 1867-2000. Αθήνα: Σιδέρης, 2006.
    • Μπακονικόλα-Γεωργοπούλου Χαρά. Θέματα και Πρόσωπα του Σύγχρονου Δράματος. Αθήνα: Πατάκη, 1998.
    • Μάρκαρης Πέτρος. Ο Μπρέχτ και ο Διαλεκτικός Λόγος. Αθήνα: Ιθάκη, 1982.
    • Γερμανού Μάρο. Το ακατονόμαστο θέατρο του Σάμουελ Μέκετ: Μνήμη, αλήθεια, εξουσία. Αθήνα: Νήσος, 2007.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Δήμητρα Ιορδάνογλου

    Στο μάθημα αυτό επιχειρείται η μελέτη και ανάλυση των οργανώσεων ως κοινωνικών θεσμών και του ρόλου που διαδραματίζουν στην σύγχρονη εποχή. Μέσα από την ανάλυση και συζήτηση των κλασικών και σύγχρονων οργανωσιακών προσεγγίσεων (ανθρώπινων σχέσεων, ορθολογική, εθνογραφική, συστημική) αναδύονται ζητήματα της διοικητικής επιστήμης όπως η λήψη αποφάσεων, η κατανομή εργασίας, η ιεραρχία, η ηγεσία, η οργανωσιακή κουλτούρα, η διοίκηση αλλαγών.

    Επίσης θέματα οργανωσιακής συμπεριφοράς όπως παρακίνηση, ενδυνάμωση, ομαδική συνεργασία, διαπροσωπική επικοινωνία, καινοτομία, μελετώνται υπό το πρίσμα των εξελίξεων στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον. H μεθοδολογία του μαθήματος βασίζεται στη θεωρητική ανάλυση, τη μελέτη περιπτώσεων (case studies), την ερευνητική δραστηριότητα και την εκπόνηση και παρουσίαση εργασιών.

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • De Geus, A. (2002). Εταιρία: ένας ζωντανός οργανισμός. Εκδόσεις Κριτική.
    • Miller, K. (2006). Οργάνωση και επικοινωνία. Προσεγγίσεις και Διαδικασίες. Εκδόσεις Δίαυλος.
    • Μόργκαν, Γ. (2000). Οι όψεις της οργάνωσης. Εισαγωγή στη θεωρία των οργανώσεων. Εκδόσεις Καστανιώτη.
    • Μπουραντάς, Δ. (2001). Μάνατζμεντ. Θεωρητικό υπόβαθρο, σύγχρονες πρακτικές. Εκδόσεις Μπένου
    • Robbins, S. P. & Judge, T. A. (2011). Οργανωσιακή συμπεριφορά. Βασικές έννοιες και σύγχρονες προσεγγίσεις. Εκδόσεις Κριτική.
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Νίκος Λέανδρος

    Στο πλαίσιο του συγκεκριμένου μαθήματος θα έχουμε την ευκαιρία να εξετάσουμε τη διαδικασία ανάπτυξης και αλλαγής του διαδικτύου όπως και την ευρύτερη συζήτηση σχετικά με τις δυνατότητες που δημιουργεί και τα προβλήματα που θέτει η μετάβαση στη δικτυακή οικονομία. Καθώς πολλαπλασιάζονται οι δυνατότητες διαχείρισης της πληροφορίας και δημιουργίας περιεχομένου από τους χρήστες αναδεικνύονται νέα πρότυπα επικοινωνίας και οργάνωσης που επαναπροσδιορίζουν την έννοια της επιχειρηματικότητας και το ευρύτερο πλαίσιο εντός του οποίου καλούνται να λειτουργήσουν άτομα, επιχειρήσεις και εθνικές οικονομίες.

    Ιδιαίτερα θα μας απασχολήσουν τα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται στο χώρο των Μέσων καθώς η ψηφιοποίηση της πληροφορίας και η δικτύωση ανατρέπουν το πρότυπο της μαζικής επικοινωνίας. Οι αυξανόμενες απαιτήσεις και δυνατότητες του κοινού για παραγωγή περιεχομένου και αμφίδρομη επικοινωνία επιβάλλουν σε δημοσιογράφους και επιχειρήσεις των Μέσων να αναπροσαρμόσουν τους στόχους και τις πρακτικές τους προκειμένου να ανταποκριθούν στις προκλήσεις της νέας εποχής και στις συνθήκες που διαμορφώνει η «επανάσταση των χρηστών» που μόλις ξεκίνησε..

    Η τελική βαθμολογία εξαρτάται από την παρουσία, συμμετοχή στο μάθημα και τις εργασίες κατά 40% και από τις εξετάσεις κατά 60%.

     

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Ν. Λέανδρος, Το Διαδίκτυο: Ανάπτυξη και Αλλαγή. Αθήνα: Καστανιώτης, 2005.
    • Ν. Λέανδρος, Πολιτική Οικονομία των ΜΜΕ. Η Αναδιάρθρωση της Βιομηχανίας των Μέσων στην Εποχή της Πληροφοριακής Επανάστασης. Αθήνα: Καστανιώτης, 2004.
    • M. Castells, Communication Power. Oxford: Oxford University Press, 2009.
    • L. Kung, R. Picard και R. Towse, Η Επίδραση του Internet στα ΜΜΕ. Αθήνα: Άσπρη Λέξη, 2009.
    • Ph. Meyer, The Vanishing Newspaper. Saving Journalism in the Information Age. London: University of Missouri Press, 2009.
    • Ν. Λέανδρος, Επιχειρηματικές Στρατηγικές στη Βιομηχανία των Μέσων. Αθήνα: Καστανιώτης, 2008.
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Γιώργος-Μιχαήλ Κλήμης

    H Στρατηγική Διοίκηση δίνει την ευκαιρία στον φοιτητή να ‘δει’ έναν οργανι-σμό/ επιχείρηση ολιστικά, με απώτερο σκοπό να αναγνωρίσει, να δημιουργήσει και να διατηρήσει το ανταγωνιστικό του πλεονέκτημα. Στην εποχή μας, που ακόμη και οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί ανταγωνίζονται για χρηματοδότηση, η έννοια του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος καθίσταται πλέον σημαντική. Το πρώτο αυτό μέρος επικεντρώνεται στην κατανόηση των βασικών θεμά-των που αναπτύσσονται από την κλασσική προσέγγιση της στρατηγικής και βασίζεται κυρίως στην σχολή του Σχεδιασμού (Design School).

    To Τρίπτυχο που ακολουθείται είναι: Ανάλυση – Επιλογή – Εφαρμογή της στρατηγικής. Ο φοιτητής διδάσκεται τα βασικά εργαλεία σε κάθε ένα από αυτά τα στάδια με απώτερο στόχο την διευκόλυνση στη λήψη αποφάσεων.

    Αναλυτικότερα σε κάθε στάδιο διδάσκονται:

     ΑΝΑΛΥΣΗ: Εργαλεία ανάλυσης μάκρο- και μίκρο -περιβάλλοντος της επιχείρησης. Ανάλυση εσωτερικού περιβάλλοντος της επιχεί-ρησης, πόροι, δεξιότητες, ικανότητες και κουλτούρα. Σύνθεση των παραπάνω σε ανάλυση ΑΔΕΑ (SWOT) για την επισήμανση των στρατηγικών θεμάτων της επιχείρησης.

     ΕΠΙΛΟΓΗ: Στρατηγικές ανάπτυξης, διάσωσης, αναστροφής κ.ά. Ανάπτυξη και δια¬τή¬ρηση ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος. Στρα-τηγική προϊόντων υπηρεσιών σε αγορές. Τρόποι επιλογής στρα-τηγικής.

     ΕΦΑΡΜΟΓΗ: Δομές επιχείρησης, αξιολόγηση και παρακολούθηση στρατηγικής εφαρμογής.

    Βιβλιογραφία

    • Παπαδάκης Β. Στρατηγική των Επιχειρήσεων: Ελληνική και Διεθνής Εμπειρία. Τόμος Α, 4η Έκδοση. Αθήνα: Εκδόσεις Μπένου, 2002.
    • Παπαδάκης Β. Στρατηγική των Επιχειρήσεων: Ελληνική και Διεθνής Εμπειρία. [Τόμος B. Μελέτες περιπτώσεων]. Αθήνα: Εκδόσεις Μπένου, 2002.
    • Grant, R. Contemporary Strategy Analysis. Blackwell Science, UK, 2004.  Gibson R. (ed.) Η επιχείρηση του μέλλοντος. Αθήνα: Καστανιώτης, 2001.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Μαριάννα Ψύλλα

    Το μήνυμα κατέχει κεντκρική θέση στα πλαίσια της επικοινωνιακής διαδικασίας, εφόσον στην ουσία συνίσταται στο αντικείμενο μεταβίβασης, με την υιοθέτηση ορισμένων κωδίκων, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Η ερμηνεία ενός μηνύματος ή λόγου ή κειμένου επιδιώκει την αποκωδικοποίησή του, δηλαδή τη μελέτη των χαρακτηριστικών του με τη χρήση διαφόρων μεθόδων και τεχνικών.

    Το ενδιαφέρον μας επικεντρώνεται σε δύο βασικούς άξονες:

    1. Μια θεωρητική και επιστημολογική προσέγγιση του μηνύματος στα πλαίσια της επικοινωνιακής πράξης. Διαπιστώνεται ότι η ερμηνεία και η ανάλυση ενός μηνύματος αποβλέπει από τη μια, στη σημασιολογική διερεύνηση, δηλαδή στην έρευνα των σημασιών, των εννοιών, που εμπεριέχει ένα μήνυμα αλλά επεκτείνεται επίσης και στους τρόπους παρέμβασης που ένας πομπός χρησιμοποιεί για να μεταβιβάσει ένα συγκεκριμένο περιεχόμενο, δηλαδή τη μορφή του μηνύματος. Είναι αυτονόητο βεβαίως ότι η σχέση μορφής και περιεχομένου είναι στενή, με τις ανάλογες επιδράσεις που μπορεί να επιφέρει ο ένας παράγοντας στον άλλον, όσον αφορά στο μήνυμα που μεταδίδεται.
    2. Μια μεθοδολογική παρουσίαση του τρόπου ανάλυσης των χαρακτηριστικών ενός μηνύματος. Επιχειρείται έτσι, η παρουσίαση των διαφόρων μεθόδων και τεχνικών που χρησιμοποιούνται σε ποικίλες περιπτώσεις, σ’ ένα μεγάλο αριθμό κοινωνικών πρακτικών, με στόχο την ερμηνεία και κατανόησή τους. Η προσέγγιση αυτή θα μας δώσει τη δυνατότητα, μέσα από τη χρησιμοποίηση παραδειγμάτων, να κρίνουμε τις εφαρμογές της κάθε μεθόδου, να συγκρίνουμε τη χρήση των επιμέρους μεθόδων, να διαπιστώσουμε τα όριά τους καθώς και την αναγκαιότητα πολύ συχνά της αναφοράς σε περισσότερες από μια μεθόδους για την αποτελεσματικότερη κατανόηση των χαρακτηριστικών ενός μηνύματος.

    Πιο συγκεκριμένα, γίνεται αναφορά σε τέσσερις μεθόδους, α) κλασική θεματική ανάλυση, β) γλωσσολογική προσέγγιση, γ) σημειολογική, δ) ανάλυση της επιχειρηματολογίας.

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Γ. Παπαγεωργίου (επιμέλεια). Μέθοδοι στην Κοινωνιολογική Έρευνα, Τυπωθήτω-Γιώργος Δαρδανός, Αθήνα, 1998.
    • J. Boutet. Εισαγωγή στην κοινωνιογλωσσολογία, Γρηγόρης, Αθήνα, 1984. Α. Φραγκουδάκη. Γλώσσα και ιδεολογία, Οδυσσέας, Αθήνα, 1987.
    • J. Mason. Η Διεξαγωγή της ποιοτικής έρευνας, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2003.
    • Τ. Δουλκέρη (επιμέλεια). Αθλητισμός, Κοινωνία και ΜΜΕ: Η περίπτωση των Ολυμπιακών Αγώνων Αθήνα 2004, Παπαζήσης, Αθήνα, 2007.
    • Μ. Ψύλλα, Μεθοδολογία της ανάλυσης ενός γεγονότος από τον έντυπο λόγο, σειρά Πολιτική-Επικοινωνία 5, Τυπωθήτω-Γιώργος Δαρδανός, Αθήνα, 2010
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Γιώργος-Μιχαήλ Κλήμης

    Το μάθημα επικεντρώνεται στην διαχείριση αλλαγών επιχειρήσεων και οργανισμών και στην ουσία ολοκληρώνει τα δύο προηγούμενα. Η εποχή μας κρίνεται σαν εποχή έντονων διαρκών αλλαγών και οι απασχολούμενοι σε οργανισμούς και επιχειρήσεις καλούνται διαρκώς να εισηγηθούν και να ηγηθούν έργα αλλαγής. Η ανάγκη για αλλαγή μπορεί να εστιάζεται στην ‘απλή’ ανασυγκρότηση της δομής ή ανασχεδιασμό των διαδικασιών έως την πιο σύνθετη, μεταμορφωτική, αλλαγή κουλτούρας του οργανισμού. Οι φοιτητές μαθαίνουν να αναλύουν το πλαίσιο της αλλαγής και να παίρνουν αποφάσεις για τον σχεδιασμό και υλοποίηση του πλάνου αλλαγής της επιχείρησης/οργανισμού. Είναι απαραίτητη, λοιπόν, η κατανόηση του ‘γιατί’ και ‘τι’ της αλλαγής (το οποίο καλύπτεται από την Στρατηγική Ι και ΙΙ), αλλά κυρίως του ‘πως’ της αλλαγής, δηλαδή της διαδικασίας της αλλαγής.

    Επειδή μία προσέγγιση που χρησιμοποιεί συνταγές κρίνεται ανεπαρκής, το μάθημα βασίζεται στην προσέγγιση της αλλαγής, με ευαισθησία στο πλαίσιο, στο οποίο λαμβάνει χώρα η αλλαγή. Δίνονται, έτσι, συγκεκριμένα εργαλεία που βοηθούν στη διαγνωστική διερεύνηση του πλαισίου και επιτρέπουν την λήψη περαιτέρω αποφάσεων που αφορούν τις επιλογές για την πορεία, το στυλ και το στόχο της αλλαγής. Γίνεται ειδική μνεία στα θέματα επικοινωνίας στην αρχή, τη διάρκεια και το πέρας της αλλαγής, καθώς και στην διαχείριση της αντίστασης.

    Βιβλιογραφία:

    • Kotter J. Ο Ηγέτης στις Αλλαγές. Αθήνα: Εκδόσεις Κριτική, 2001.
    • Goldstein J. Η επιχείρηση χωρίς δεσμά: Η διαχείρηση της διαρκούς αλλαγής. Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη, 2003.
    • Balogun J., Hailey, V.H., Johnson G. & K. Scholes. Exploring Strategic Change. London: FT Prentice Hall, 2003.
    • Carnall C. Managing Change in Organisations. London: FT Prentice Hall, 2002.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Γιάννα Κική

    Στο μάθημα αυτό αντιμετωπίζονται τα ειδικά θέματα της συνταγματικής προστασίας της ραδιοτηλεόρασης, του ισχυρότερου μέσου μαζικής ενημέρωσης, σε σύγκριση και αντιδιαστολή προς τα βασικά ζητήματα της συνταγματικής αντιμετώπισης του Τύπου.

    Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στα θέματα επιβολής λογοκρισίας επί του περιεχομένου των ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων και άμεσου κρατικού ελέγχου επί της συνολικής ραδιοτηλεοπτικής δραστηριότητας καθώς και στο πρόβλημα της νομικής κατοχύρωσης ενός ατομικού δικαιώματος εκπομπής.

     

    Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην πρόσβαση σε ραδιοτηλεοπτική πληροφόρηση, στα δικαιώματα των δημοσιογράφων, στη θεσμική οργάνωση των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών και επιχειρήσεων και στα προβλήματα του αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ τους.

    Τέλος, κατά την διάρκεια του εξαμήνου, μελετώνται όλα τα νομοθετικά κείμενα, που αφορούν στην οργάνωση της ελληνικής ραδιοτηλεόρασης, καθώς και τα διεθνή και κοινοτικά κείμενα, τα οποία αναφέρονται γενικά στην θεσμική οργάνωση του ραδιοτηλεοπτικού τομέα.

    Βιβλιογραφία

    • Γ. Καράκωστας. Δίκαιο των ΜΜΕ. Αθήνα: Α. Σάκκουλας, 1996.
    • Γ. Καράκωστας/Αθ. Τσεβάς. Η νομοθεσία των ΜΜΕ. Αθήνα: Α. Σάκκουλας, 2000.
    • Ι. Κική. Η καλωδιακή τηλεόραση. Νομική οριοθέτηση και συνταγματική προσέγγιση υπό το άρθρο 15 του Συντάγματος. Αθήνα: Αφοί Σάκκουλα, 1993.
    • Γ. Κική. Δίκαιο της πληροφόρησης. Αναλύσεις – κείμενα. Αθήνα: Προσκήνιο, 1998.
    • Γ. Κική. Η ελευθερία των οπτικοακουστικών μέσων. Αθήνα: Π. Σάκκουλας, 2001.
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Γιάννης Σκαρπέλος

    Το µάθηµα εστιάζει στις αναπαραστάσεις της Ελλάδας κατά τον 20ό αιώνα, µε κεντρική αναφορά στις αναπαραστάσεις της µεταπολιτευτικής Ελλάδας µέσα από το φωτορεπορτάζ, τα κόµικς και άλλες µορφές οπτικής αναπαράστασης που προτείνονται από τη µαζική κουλτούρα (σήριαλ, εξώφυλλα δίσκων, πρωτοσέλιδα εφηµερίδων και περιοδικών).

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    • Γ. Σκαρπέλος, 2000, Ιστορική Μνήµη και Ελληνικότητα στα Κόµικς, Αθήνα: Κριτική.Γ. Σκαρπέλος, 2012, Εικόνα και Κοινωνία, Αθηνα: Τόπος.Α.
    • Νικολόπουλος, 2012, Τα Ελληνικά Comics: Αντανακλάσεις ιδεών στις σελίδες των κόµικς, Αθήνα: Τόπος.
    Self enrolment
  • Εργαστήριο πολυμεσικής δημοσιογραφίας - multimedia journalism

    Διδάσκουσα: Μαρίνα Ρήγου

    Στόχος του εργαστηρίου είναι η άσκηση των φοιτητών της κατεύθυνσηςΜέσων Μαζικής Ενημέρωσης στις τεχνικές της πολυμεσικής δημοσιογραφίαςκαι στη δημιουργία των νέων αφηγηματικών τεχνικών που εφαρμόζονται στιςψηφιακές πλατφόρμες. Στο πλαίσιο αυτό αναλύονται τα ιδιαίτεραχαρακτηριστικά των νέων μέσων, παρουσιάζονται τα ζητήματα τηςδιαδικτυακής δημοσιογραφίας και οι μέθοδοι δημοσιογραφικής έρευνας στονέο ψηφιακό περιβάλλον. Οι φοιτητές διδάσκονται τη χρήση των ψηφιακώντεχνολογιών για την παραγωγή ενημερωτικού πολυμεσικού περιεχομένου,ασκούμενοι παράλληλα στη λήψη και επεξεργασία φωτογραφίας, ήχου καιβίντεο με τη χρήση ψηφιακών μέσων και προγραμμάτων επεξεργασίαςεικόνας, ήχου και βίντεο.

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    • Bowman, Shayne/Willis, Chris: We Media. How audiences are shaping thefuture of news and information, The Media Center at the AmericanPress Institute
    • Briggs Mark: Journalism 2.0. How to survive and thrive – A digital literacyguide for the information age, An initiative of J-Lab and the KnightCitizen News Network
    • http://www.kcnn.org/images/uploads/Journalism_20.pdf
    • Briggs, Mark, JournalismNext: a practical guide to digital reporting andpublishing, CQ Press, Washington DC 2010
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Νίκος Μπακουνάκης

    Στο εργαστήριο αυτό δίνεται έμφαση στο πολυμεσικό ρεπορτάζ και στηνεκτεταμένη αφήγηση (feature story). Οι φοιτητές θα εργαστούν για τηνπραγματοποίηση

    1. βίντεο-ρεπορτάζ με κοινωνικό θέμα διαρκείας 3-4λεπτών
    2. εκτεταμένο ρεπορτάζ αφήγηση
    3. μετατροπή του ρεπορτάζ αυτούσε cross-media αφήγηση για online μέσο.

    Ενδεικτική βιβλιογραφία

    • Janet Kolodzy (2012), Practicing Convergence Journalism: An Introductionto Cross-Media Story Telling.
    • The Missouri Group (2007), Telling the Story. The Convergence of Print,Broadcast and Online Media.
    Self enrolment
  • Υπεύθυνη: Μπέττυ Τσακαρέστου

    Διαχείριση Κρίσεων

    Συνεργάτης: Μάνια Ξένου, Διευθύνουσα Σύμβουλος Reliant Communications,

    Συνδιδάσκουσα: Μπέττυ Τσακαρέστου

     

    Οι φοιτητές του εργαστηρίου Διαφήμισης και Δημοσίων Σχέσεων του Παντείου Πανεπιστημίου διδάσκονται την μεθοδολογία της Διαχείρισης Κρίσεων ακριβώς, όπως χρησιμοποιείται διεθνώς στην εκπαίδευση τόσο της Διοίκησης όσο και των στελεχών Οργανισμών του Δημοσίου, του Ιδιωτικού και του Κοινωνικού τομέα.

    Οι φοιτητές διδάσκονται να αναγνωρίζουν την κρίση, να την αξιολογούν κατάλληλα, να προσδιορίζουν τα όριά της και να την αντιμετωπίζουν με επιτυχία.

    Η Δομή του μαθήματος της Διαχείρισης Κρίσεων περιλαμβάνει τρία στάδια σχεδιασμού. Τις ενέργειες πριν την κρίση, τις ενέργειες κατά τη διάρκεια της κρίσης και τη λήξη της κρίσης.

    Στο πρώτο στάδιο, στις ενέργειες πριν από την κρίση εξετάζεται  το διεθνές αλλά και το τοπικό περιβάλλον, ώστε να κατανοηθούν οι έντονες συγκρούσεις που προκύπτουν καθημερινά  και ορίζεται η δυναμική της κρίσης, η οποία περιλαμβάνει σχετική κλίμακα περιστατικών καθώς και την κλίμακα των κρίσεων

    Επίσης εξηγείται η σημασία της σωστής προετοιμασίας, η ανάπτυξη ομάδας Διαχείρισης Κρίσεων,  η κατανόηση του περιβάλλοντος των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας καθώς και τα χαρακτηριστικά της Κοινής Γνώμης.

    Στο δεύτερο στάδιο αναλύονται οι πρώτες ώρες χειρισμού, η αξιολόγηση της απειλής αλλά και του κινδύνου, η διαχείριση του κοινού που επηρεάζεται από την κρίση και η αποτελεσματική επικοινωνία με τα  ΜΜΕ.

    Τέλος, εξηγείται η σημασία της λήξης κάθε κρίσης και η αξιολόγηση των χειρισμών.

    Στη διάρκεια του μαθήματος  αναλύονται και ανάλογα case studies.

    Το μάθημα ολοκληρώνεται με άσκηση προσομοίωσης βασισμένη σε πιθανό σενάριο.

    Blog μαθήματος http://crisisandresponsibility.blogspot.gr/

    Self enrolment
  • Υπεύθυνη: Μπέττυ Τσακαρέστου

    Ολοκληρωμένη επικοινωνία (integrated communication) και δημόσιες σχέσεις

    Συνεργάτης: Γιώργος Φλέσσας, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, Civitas

    Σεμινάριο Προσωπικής ανάπτυξης Χτίσιμο και διαχείριση της προσωπικής μας μάρκας (self branding)

    Συνεργάτης: Δρ. Νάνσυ Μαλέρου, ΑCC -Ιδρύτρια της Life Coaching Greece

    Στο πρώτο τμήμα του μαθήματος εξηγούνται αναλυτικά οι ορισμοί των λειτουργιών της ολοκληρωμένης επικοινωνίας (above the line, below the line & through the line communication) και των δημοσίων σχέσεων. Γίνεται επίσης συγκριτική παρουσίαση των παραπάνω στο ευρωπαϊκό και ελληνικό περιβάλλον.

    Στη συνέχεια αναλύεται η αρχιτεκτονική ενός ολοκληρωμένου προγράμματος επικοινωνίας, η μεθοδολογία, οι στόχοι, η στρατηγική, τα μηνύματα, οι ενδεικτικές ενέργειες και οι επιμέρους τακτικές υλοποίησης του, σε offline και σε digital περιβάλλον.

    Στο δεύτερο τμήμα των παραδόσεων παρουσιάζονται αναλυτικά παραδείγματα και case studies ολοκληρωμένων εκστρατειών επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων σε εταιρικό (corporate), σε brand και CSR επίπεδο.

    Στο τρίτο τμήμα των παραδόσεων δίνονται πρακτικές ασκήσεις – προβλήματα στους φοιτητές, τα οποία αφού μελετηθούν παρουσιάζονται και αξιολογούνται.

    Στο τέταρτο τμήμα, περιγράφονται η δομή και η λειτουργία των εταιριών επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων και των τμημάτων της επικοινωνίας των μεγάλων εταιριών. Ακόμη, παρουσιάζονται τα προσόντα και οι δεξιότητες που πρέπει να έχουν τα σύγχρονα στελέχη της επικοινωνίας.

    Self enrolment
  • Σχεδιασμός και oργάνωση εκθέσεων

    Διδάσκουσα: Ανδρομάχη Γκαζή

    Το εργαστήριο αυτό αποτελεί συνέχεια του μαθήματος «Ερμηνεία και έκθεση υλικού πολιτισμού» του Z΄ εξαμήνου και αποσκοπεί στην εξοικείωση των φοιτητών/-τριών με το σύνολο των δεξιοτήτων που είναι απαραίτητες κατά τη διαδικασία μελέτης, σχεδιασμού και οργάνωσης μιας έκθεσης σε μουσεία και άλλους πολιτιστικούς οργανισμούς.

    Μέσα από το συνδυασμό διαλέξεων και επισκέψεων σε επιλεγμένες εκθέσεις, την παρουσίαση παραδειγμάτων και την κατάθεση της επαγγελματικής εμπειρίας της διδάσκουσας ή προσκεκλημένων ομιλητών, αναλύεται –καταρχήν- σταδιακά όλη η διαδικασία παραγωγής μιας έκθεσης από το στάδιο σύλληψης της αρχικής ιδέας μέχρι τη φάση της συνολικής αξιολόγησής της και παρουσιάζονται οι βασικές αρχές και η μεθοδολογία σχεδιασμού και οργάνωσης εκθέσεων.

    Η συζήτηση οργανώνεται γύρω από τις τρεις βασικές παραμέτρους που καθορίζουν κάθε έκθεση: τα εκθέματα, το χώρο και τους ανθρώπους/αποδέκτες.

    Στη συνέχεια, οι φοιτήτριες και φοιτητές καλούνται να σχεδιάσουν και να οργανώσουν μια έκθεση σε κάποιο μουσείο ή πολιτιστικό ίδρυμα της Αθήνας έτσι ώστε να μετουσιώσουν τη θεωρία σε πράξη και να μπορέσουν να ασκηθούν στις πραγματικές συνθήκες υλοποίησης ενός έργου. Οι φοιτητές αναλαμβάνουν όλους τους ρόλους που είναι απαραίτητοι για την υλοποίηση -βήμα προς βήμα- μιας έκθεσης και, παράλληλα, έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους δημιουργικά. Μέσα από την εκπόνηση της ομαδικής αυτής εργασίας, το εργαστήριο καλλιεργεί δεξιότητες συνεργασίας και ομαδικής δουλειάς και πνεύμα επαγγελματισμού.

    Μέχρι σήμερα έχουν οργανωθεί με μεγάλη επιτυχία τέσσερις εκθέσεις:

    • «Βυζαντινές Επί-Σκέψεις. 21 φοιτητές παρεμβαίνουν στο Βυζαντινό Μουσείο», Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών, Ιούλιος 2008.
    • «Ο κύριος Σλήμαν δεν είναι εδώ», Νομισματικό Μουσείο / Ιλίου Μέλαθρον, Ιούλιος 2009.
    • «Στη σκηνή σε καλώ. Μεταμορφώσεις του αρχαίου θεάτρου: 6ος αι. π.Χ. – 21ος αι. μ.Χ.», πολυχώρος πολιτισμού «Αθηναϊς», Ιούνιος 2010.
    • Μόνιμο έκθεμα «Η Αγορά» στο Παιδικό Μουσείο, Φθινόπωρο 2011.

     

    Η αξιολόγηση του εργαστηρίου βασίζεται:

    α) στη συνεπή και ενεργό συμμετοχή στα μαθήματα και τις επισκέψεις σε εκθέσεις (20%)

    β) στο βαθμό, τη συνέπεια και την ποιότητα συμμετοχής κατά την εκπόνηση της τελικής, ομαδικής εργασίας (80%).

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Γκαζή, Α. – Νικηφορίδου, Α. και Μουσούρη Θ. «Μια έκθεση για τα αρχαία ελληνικά μαθηματικά. Πλαίσιο ανάπτυξης και μουσειολογικός σχεδιασμός», Μουσειολογία 1, Οn-line στη διεύθυνση: www.aegean.gr/culturaltec/museology, 2004.
    • Γκαζή, Α. και Νικηφορίδου, Α. «Κείμενα για μουσεία και εκθέσεις. Σημασία, μεθοδολογία, μελέτη περίπτωσης», Μουσειολογία, 2, Οn-line στη διεύθυνση: http://www.aegean.gr/culturaltec/museology/, 2005.
    • Dean, D. Museum Exhibition. Theory and Practice. London: Routledge, 1998.
    • Durbin, G. (ed). Developing Exhibitions for Lifelong Learning. London: The Stationery Office, 1999.
    • Lord, B. και Dexter-Lord, G. (eds). The Manual of Museum Exhibitions. Walnut Creek: Altamira Press, 2002.
    • McLean, K. Planning for People in Museum Exhibitions. Washington DC: Association of Science-Technology Centers, 1993.
    • Μούλιου, Μ. και Μπούνια, Α. «Μουσειακές εκθέσεις. Ερμηνευτικές προσεγγίσεις στη μουσειακή θεωρία και πρακτική» Αρχαιολογία και Τέχνες, 70 (1999), 53-58.
    • Νικηφορίδου, Α. «Άνθρωποι και Εργαλεία: η ερμηνευτική προσέγγιση της έκθεσης της νέας έκθεσης του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης». Τετράδια Μουσειολογίας, 2 (2005), 43-50.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Έφη Φουντουλάκη

    Το εργαστήριο αυτό αποτελεί καταρχάς θεματική συνέχεια του μαθήματος Ιστορία της Τέχνης ΙΙ του ΣΤ΄ εξαμήνου.

    Το φιλοσοφικό και μορφολογικό αδιέξοδο της τέχνης στο τέλος του 19ου αιώνα θα οδηγήσει στην έκρηξη των κινημάτων των αρχών του 20ού. Αντιμετωπίζοντας το υπαρξιακό της αδιέξοδο η τέχνη είναι υποχρεωμένη ή να αναδιοργανωθεί ή να πεθάνει.

    Τα μοντέρνα κινήματα του τέλους του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού εξετάζονται στο κοινωνικό και ιστορικό τους πλαίσιο αλλά κυρίως θα αντιμετωπιστούν ως περιπέτεια της μορφής και άρα ως ανανέωση του διαλόγου με την τέχνη του παρελθόντος. Ο διάλογος αυτός εμπλουτίζεται ή διακόπτεται, παραμένοντας όμως ένας σημαντικός ερμηνευτικός άξονας.

    Παράλληλα, στο εργαστήριο αυτό οι φοιτητές εισάγονται στον κόσμο της εικαστικής δημιουργίας μέσω επισκέψεων χώρων, όπως μουσεία, πινακοθήκες, ιδιωτικές συλλογές, γκαλερί, με σκοπό την κατανόηση του στόχου της παρουσίασης των έργων. Η ανάλυση των κριτηρίων επιλογής των έργων που εκτίθενται, του τρόπου έκθεσής τους, καθώς και η μελέτη του άξονα που υιοθετήθηκε σε μία έκθεση μαρτυρούν το ιδεολογικό πλαίσιο, τον προβληματισμό και την ερμηνευτική στάση των διοργανωτών της, ενώ ταυτοχρόνως αποκαλύπτουν τις πολλαπλές λειτουργίες μιας έκθεσης.

     

    Η αξιολόγηση των φοιτητών του εργαστηρίου βασίζεται:

    α) στην παρουσία στα μαθήματα και τις επισκέψεις των εκθέσεων

    β) σε γραπτή εξέταση του θεωρητικού μέρους του μαθήματος

    γ) στην εκπόνηση τελικής εργασίας η οποία μπορεί να έχει ακαδημαϊκό χαρακτήρα ή δημιουργική μορφή.

    Βιβλιογραφία

    • Art in Theory 1900-1990. Blackwell Publishers Ltd., 1992
    • Maurice Merleau-Ponty. Η αμφιβολία του Σεζάν. Το μάτι και το πνεύμα. Αθήνα: Νεφέλη, 1991.
    • Νίκη Λοϊζίδη. Απόγειο και κρίση της πρωτοποριακής ιδεολογίας. Αθήνα: Νεφέλη, 1992.
    • Αντώνης Κωτίδης. Μοντερνισμός και παράδοση. Θεσσαλονίκη: University Studio Press
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Μάρθα Μιχαηλίδου

    Το μάθημα αποσκοπεί στην εξάσκηση των φοιτητών/τριών στη διατύπωση ερευνητικών ερωτημάτων και, με βάση αυτά, τον σχεδιασμό και τη διεξαγωγή συγκεκριμένων ερευνητικών σχεδίων μικρής κλίμακας στο χώρο των σπουδών επικοινωνίας και πολιτισμού, έτσι ώστε να αξιοποιήσουν τις γνώσεις που έχουν λάβει στα μαθήματα μεθόδων και τεχνικών του δεύτερου έτους για τη διερεύνηση συγκεκριμένων ερευνητικών ερωτημάτων.

     

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    • Babbie, E. 2011, Εισαγωγή στην κοινωνική έρευνα, Αθήνα: Κριτική
    • Byrne, D. and Ragin, C. (Eds) 2009, The Sage Handbook of Case Based Methods, London: Sage
    • Creswell, J.W., 2009. Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches, London: Sage
    • Robson, C. 2007, Η έρευνα του πραγματικού κόσμου, Αθήνα: Δαρδανός
    • Wimmer, R. D. and Dominick, J. R., Έρευνα στα ΜΜΕ: εισαγωγή, Αθήνα: Πεδίο (υπό έκδοση)
    • Yin, R. K. 1994, Case study research design and methods (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Δημήτρης Δημηρούλης

    Με τη λογοτεχνία και την τέχνη υπάρχουν πολλοί κλάδοι της επιστήμης και της σκέψης που ασχολούνται συστηματικά από την εποχή του Αριστοτέλη. Η φιλολογία, η κριτική, η έκδοση κειμένων, η λογοτεχνική ιστορία, η κοινωνιολογία της τέχνης, η συγκριτική γραμματολογία είναι οι πιο γνωστοί και καθιερωμένοι από αυτούς. Τα τελευταία πενήντα χρόνια ωστόσο αναπτύχθηκε ραγδαία η θεωρία της λογοτεχνίας, η οποία ουσιαστικά συστηματοποίησε τη φιλοσοφική σκέψη και τον κριτικό στοχασμό που αναπτύχθηκαν στο παρελθόν γύρω από ζητήματα που αφορούσαν το λογοτεχνικό φαινόμενο. Στο συγκεκριμένο μάθημα προσεγγίζονται οι διάφορες σχολές/απόψεις που αναπτύσσονται σε αυτό το πεδίο:

     

    Α) Κοινωνιολογικές θεωρίες.

    Β) Θεωρίες της πρόσληψης.

    Γ) Φορμαλιστικές θεωρίες.

    Δ) Λογοτεχνία και επικοινωνία

    Ε) Η θεωρία της λογοτεχνίας στην ψηφιακή εποχή.

    Στο κέντρο της διερεύνησης τίθενται ερωτήματα που έχουν να κάνουν με τη μορφή και το νόημα του έργου τέχνης, τη γλώσσα της λογοτεχνίας και το πρόβλημα της ερμηνείας. Παράλληλα αναπτύσσεται και ο προβληματισμός για το τι είναι έργο τέχνης και ποιος αποφασίζει γι’ αυτό.

     

    Βιβλιογραφία:

    • Αριστοτέλους, Περί Ποιητικής, (μτφρ. Σ. Μενάρδος – εισαγωγή Ι. Συκουτρής), Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών, 1937.
    • R. Wellek-A. Warren, Θεωρία Λογοτεχνίας, Αθήνα: Δίφρος, χ.χ.
    • T. Eagleton, Εισαγωγή στη Θεωρία της Λογοτεχνίας, Αθήνα: Οδυσσέας, 1989.
    • Δ. Δημηρούλης, Το Φάντασμα της Θεωρίας. Λογοτεχνία-Κριτική-Ιστορία, Αθήνα: Πλέθρον, 1993.
    • Γ. Βελουδής, Γραμματολογία. Θεωρία Λογοτεχνίας, Αθήνα: Δωδώνη, 1994.
    • Γ. Τσιώλης, Θεωρία της Λογοτεχνίας, Αθήνα: Καστανιώτης, 1996.
    • M. Delcroix - Fr. Hallyn, Εισαγωγή στις Σπουδές της Λογοτεχνίας. Μέθοδοι του Κειμένου, Αθήνα: Gutenberg, 1997.
    • J. Culler, Λογοτεχνική Θεωρία. Μια Συνοπτική Εισαγωγή, Ηράκλειο: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2000.
    • D. Fokkema-E. Ibsch, Θεωρίες Λογοτεχνίας του Εικοστού Αιώνα, Αθήνα: Πατάκης, 1997.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Χαρίκλεια Τσοκανή

    Το μουσικό θέατρο της Δύσης είναι μια μορφή τέχνης από την οποία μπορεί κανείς να διδαχτεί, εκτός των άλλων, το πώς ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων (οι συντελεστές της παράστασης) μαθαίνει να επικοινωνεί και να συνεργά-ζεται αποτελεσματικά. Στο μάθημα αυτό θα εξετάσουμε από τη πλευρά του μύθου και της τελετουργίας τη δημιουργία της όπερας. Τη σχέση της με την Ελληνική Τραγωδία, την κλασική λογοτεχνία καθώς και τη σύνδεσή της με το θρησκευτικό τραγούδι των μαύρων της Αμερικής.

    Βιβλιογραφία

    • Marianne Mc Donald. Η Ελληνική μυθολογία στην κλασσική όπερα. Εκδ. Περίπλους, 2005.
    • Κωνσταντίνος Φλώρος. Ο Άνθρωπος, ο Έρωτας και η Μουσική. Α-θήνα: Νεφέλη, 2003.
    • Θρασύβουλος Γεωργιάδης. Μουσική και Γλώσσα. Αθήνα: Εκδ. Νεφέ-λη, 1994.
    • Charles Rosen. The classical style: Haydn, Mozart, Beethoven. Ed. W.W.Norton & Company, 1998.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Μάρθα Μιχαηλίδου

    Το μάθημα αποσκοπεί

    • Στην εξοικείωση των φοιτητών/τριών με το βασικό σκεπτικό των ποσοτικών και ποιοτικών μεθόδων έρευνας στις σπουδές επικοινωνίας και πολιτισμού
    • Στην ανάπτυξη βασικών ικανοτήτων σχεδιασμού και διεξαγωγής εμπειρικής έρευνας,
    • Στην ανάπτυξη κριτικής ικανότητας όσον αφορά τη δεοντολογική, ηθική και επιστημονική διάσταση της κοινωνικής έρευνας

    Θεματικές ενότητες:

    • Μεθοδολογικές παραδόσεις: θεωρητικά θεμέλια της ποσοτικής και ποιοτικής έρευνας στις σπουδές επικοινωνίας και πολιτισμού
    • Σχεδιασμός ποσοτικής έρευνας: Μεταβλητές και μέτρηση
    • Δειγματοληπτική έρευνα
    • Ανάλυση περιεχομένου
    • Σχεδιασμός ποιοτικής έρευνας
    • Συμμετοχική παρατήρηση
    • Συνεντεύξεις βάθους και ομαδικές συνεντεύξεις
    • Ανάλυση λόγου
    • Οπτικοακουστικές τεχνικές
    • Μελέτη περίπτωσης
    • Μικτές μέθοδοι
    • Ψηφιακές μέθοδοι

    Ενδεικτική βιβλιογραφία

    • Babbie, Earl, (2011), Εισαγωγή στην κοινωνική έρευνα, πρόλογος και επιμέλεια Κώστας Ζαφειρόπουλος, μτφρ. Γιάννης Βογιατζής, Αθήνα: Κριτική
    • Robson C. (2007) Η έρευνα του πραγματικού κόσμου.Αθήνα:Gutenberg
    • Hesse-Biber, S. N.  & P. Leavy (Eds.) (2004), Handbook of emergent methods. New York:GuilfordPress.
    • Ragin, C. (Ed.). (2008). Redesigning social inquiry: Fuzzy sets and beyond. Chicago: UniversityofChicagoPress.
    • Byrne, D. and Ragin, C. (Eds) 2009, The Sage Handbook of Case Based Methods, London: Sage
    • Creswell, J.W., 2009. Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches,London:Sage
    • Deacon,D.et al., 2007. Researching communications: Apractical guide to methods in media and cultural analysis, New York: Bloomsbury
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Γιώργος-Μιχαήλ Κλήμης

    Σκοπός του μαθήματος είναι να προσφέρει στους φοιτητές την ικανότητα και τη γνώση που θα τους επιτρέψει να ηγηθούν και να διοικήσουν πολιτιστικούς οργανισμούς και επιχειρήσεις. Έμφαση δίνεται  στις σύγχρονες προσεγγίσεις των θεμάτων της διοίκησης, στην ανάπτυξη προσωπικών και διαπροσωπικών ικανοτήτων διοίκησης και ηγεσίας, ταυτόχρονα με μία ολιστική κατανόηση των οργανισμών/ επιχειρήσεων και του μακρομικρο περιβάλλοντος στο οποίο αυτοί λειτουργούν. Επικεντρώνεται στην επίτευξη των στόχων ενός οργανισμού με αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα και εξετάζει τέσσερεις βασικές περιοχές: Σχεδιασμό, Οργάνωση, Ηγεσία, Έλεγχο, ενώ επικεντρώνεται στις ιδιαιτερότητες των πολιτιστικών οργανισμών όπως αναδεικνύονται μέσα από μελέτες περιπτώσεων και την διεθνή βιβλιογραφία  αρθρογραφία.

    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Δήμητρα Ιορδάνογλου

    Η Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναµικού αποτελεί έναν από τους βασικότερους παράγοντες για την αποτελεσµατική λειτουργία και συνεχή ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα οργανισµών και επιχειρήσεων. Στόχος του µαθήµατος είναι να εισάγει τους φοιτητές/τριες στις σύγχρονες θεωρίες και πρακτικές της Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναµικού δίνοντας ιδιαίτερη έµφαση στους πολιτιστικούς οργανισµούς και να αναδείξει την αξία του δηµιουργικού ανθρώπινου κεφαλαίου στο σηµερινό εργασιακό περιβάλλον. Οι βασικοί θεµατικοί άξονες του µαθήµατος είναι: Σύγχρονες θεωρητικές προσεγγίσεις και τάσεις στη Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναµικού. Ο ρόλος του εργαζόµενου στις πολιτιστικές και δηµιουργικές βιοµηχανίες. Προγραµµατισµός ανθρώπινου δυναµικού – Rightsizing vs downsizing. Προσέλκυση και Επιλογή προσωπικού στις δηµιουργικές βιοµηχανίες. Τα µέσα κοινωνικής δικτύωσης (social media) στην επιλογή προσωπικού και η διαχείριση της εικόνας του υποψηφίου (personal branding). Προετοιµασία βιογραφικού και συνέντευξη επιλογής. Εκπαίδευση και ανάπτυξη των εργαζοµένων πολιτιστικών οργανισµών. Συναισθηµατική Νοηµοσύνη και Επικοινωνία στο σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον. Οµαδική συνεργασία στην ψηφιακή εποχή – Εικονικές οµάδες. Παρακίνηση, Δέσµευση και Ικανοποίηση των εργαζοµένων σε πολιτιστικούς οργανισµούς – Διαχείριση εθελοντών Μέσα από θεωρητικές διαλέξεις, µελέτες περιπτώσεων (case studies) πολιτιστικών οργανισµών, ατοµικές και οµαδικές ασκήσεις και διαγνωστικά εργαλεία, οι φοιτητές/τριες θα κατανοήσουν τις θεµατικές ενότητες που διδάσκονται τόσο από την οπτική των επαγγελµατιών ανθρώπινου δυναµικού όσο και από την οπτική των εργαζοµένων.

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    • McKinlay, A. & Smith, C. (eds) (2009). Creative Labour: Working in the Creative Industries (Critical Perspectives on Work and Employment).
    • Ιορδάνογλου, Δ. (2008). Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναµικού στις Σύγχρονες Οργανώσεις. Νέες Τάσεις και Πρακτικές. Εκδόσεις Κριτική
    • Hesmondhalgh, D. & Baker, S. (2013). Creative Labour: Media work in three cultural industries.
    • RoutledgeGoleman, D. (2012) Η Κοινωνική Νοηµοσύνη. Εκδόσεις Πεδίο.
    • Βακόλα, Μ. & Νικολάου, Ι. (2012). Οργανωσιακή Ψυχολογία και Συµπεριφορά. Εκδόσεις RosiliMcShane,
    • S.L., & Von Glinow, M. A. (2009). Organizational Behavior. McGraw-Hill/Irwin
    Self enrolment
  • Διδάσκων: Χριστόδουλος Γιαλλουρίδης

    Το σεμινάριο αποσκοπεί στην εξοικείωση των φοιτητών σε βασικές έννοιες της κοινωνικής επιστήμης όπως είναι ο Πολιτισμός, η Πολιτική, οι Διεθνείς Σχέσεις, η Εξωτερική Πολιτική και η Διπλωματία. Η νοηματοδότηση των πιο πάνω εννοιών στο σύγχρονο διεθνοπολιτικό παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον αντανακλά την διασύνδεση και την αλληλεξάρτηση τους ως μεγεθών μιας δυναμικής διάστασης της πλαισίωσης του πολιτισμού και  της πολιτικής.  Το σεμινάριο θα εστιάσει στην αλληλεπίδραση εξωτερικής πολιτικής, συμφερό-ντων, πολιτισμού και επικοινωνίας στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης με στόχο την προβολή των πολιτιστικών προϊόντων, του συστήματος αξιών και της στρατηγικής του εκάστοτε κράτους, θεσμού, οργανισμού που αποσκοπεί στην μεγιστοποίηση της ισχύος και της επιρροής του.

    Η δημόσια διπλωματία θα αποτελέσει το ευρύτερο πλαίσιο συζητήσεων γύρω από τις δυνατότητες και την εργαλειακή χρησιμότητα της πολιτιστικής διπλωματίας. Η σύγκρουση πολιτισμών ως διαλεκτική συνάντηση ταυτότητας – ετερότητας και διαλόγου των πολιτισμών, όπως είναι το Ισλάμ κατά Seid και Huntington θα αποτελέσει ένα ακόμη βήμα προσέγγισης των προκλήσεων ενός ταραγμένου σύγχρονου διεθνούς συστήματος.

    Η διδασκαλία πλαισιώνεται από περιπτωσιολογικές αναφορές παραδειγμάτων και εμπειριών από την σύγχρονη διεθνή και εθνική καθημερινότητα, με στόχο την κατανόηση του πολιτικού και κοινωνικού γίγνεσθαι, των επαναστατικών αλλαγών που γέννησε η σύγχρονη παγκοσμιοποίηση, καθώς και τις επιπτώσεις τους στις κρατικές και τις διεθνείς δομές. Οι προσεγγίσεις αυτές επιχειρούν να αναδείξουν την εξέλιξη μιας επαναστατικής διαδικασίας που αναφέρεται στην τεχνολογία και στην ασύλληπτη πρόοδο της επικοινωνίας, έτσι ώστε να καθίσταται δυνατή η προσέγγιση των φαινομένων της αντιπαράθεσης μέσα από την μεθοδολογία της ήπιας ισχύος ως πραγματικότητας ενός νέου συνεχώς μεταβαλλόμενου κόσμου.


    Self enrolment
  • Διδάσκων: Γιάννης Σκαρπέλος

    H όραση είναι ένα από τα κεντρικά μέσα πρόσληψης του πολιτισμού, τόσο με την έννοια που του δίνει η ανθρωπολογία, όσο και με εκείνη που του δίνουν οι σπουδές πολιτισμού. Το μάθημα μελετά τις κύριες προσεγγίσεις στο ορατό και τη σύνδεσή του τόσο με τον πολιτισμό, όσο και την πρόσδεσή του στο τρίπολο εικόνα-γνώση-εξουσία.


    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Μαρία Παραδείση

    Αναδεικνύοντας την ιδιαιτερότητα της 7ης τέχνης σε μια εποχή κυριαρχίας των οπτικοακουστικών μέσων, τo μάθημα του κινηματογράφου προτείνει μια επισκόπηση των σημαντικότερων θεωριών του δεύτερου μισού του προηγούμενου αιώνα εστιάζοντας στις επιπτώσεις που είχαν στη θεωρία του κινηματογράφου. Η επισκόπηση αυτή περιλαμβάνει: τη διάκριση μεταξύ ρεαλισμού - φορμαλισμού/ εξπρεσιονισμού• τη «θεωρία του δημιουργού»• την αναφορά στο στρουκτουραλισμό και τη σημειολογία• τη β΄φάση «θεωρίας του δημιουργού»• την αναφορά στην ψυχανάλυση, το μεταστρουκτουραλισμό και τη γ΄φάση «θεωρίας του δημιουργού»• την αναφορά στο μεταμοντερνισμό• την παρουσίαση της συνεισφοράς της φεμινιστικής θεωρίας και τέλος της παρουσίαση της νεοφορμαλιστικής θεωρίας. Θα ακολουθήσουν πρακτικές ασκήσεις ανάλυσης ταινιών βάσει κάποιων από τα διδαχθέντα θεωρητικά μοντέλα και θα ζητηθούν ανάλογες εργασίας από τους φοιτητές.

    Self enrolment
  • Διδάσκων: Γιάγκος Ανδρεάδης

    Το εργαστήριο παραστατικών τεχνών στοχεύει στην εξοικείωση των μεταπτυχιακών φοιτητών με τις δημιουργικές πρακτικές και την παραγωγή πιλοτικών προϊόντων στα πεδία των παραστατικών τεχνών, ούτως ώστε να έχουν και ένα επιπλέον δείγμα γραφής για την κατοπινή σταδιοδρομία τους. Ως παραστατικές τέχνες νοούνται, σύμφωνα με το πνεύμα του μεταπτυχιακού προγράμματος, σε πρώτη γραμμή εκείνες που ενέχουν το δημιουργικό στοιχείο, δηλαδή αυτές του θεάτρου, του κινηματογράφου και συμπληρωματικά τού βίντεο.

    Οι εργασίες των φοιτητών είναι σε διάλογο με την διδασκόμενη ύλη και καρπός τους υπήρξαν ώς τώρα άνω των είκοσι ταινιών μικρού μήκους, βίντεο και παραστάσεων, που προβλήθηκαν σε φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

    Self enrolment
  • Διδάσκουσα:ΔάφνηΒουδούρη

    Το μάθημα αποσκοπεί στην εξοικείωση των φοιτητών με τη νομική προβληματική και στη διερεύνηση της διαλεκτικής σχέσης δικαίου και πολιτικής στο χώρο του πολιτισμού.

    Επικεντρώνεται στην προστασία και διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς, στις ποικίλες εκφάνσεις της (αρχαίας και νεότερης, κινητής και ακίνητης,υλικήςκαιάυλης).Πρόκειται για πεδίο με πολυδιάστατο ενδιαφέρον,όχι μόνο νομικό αλλά και ιδεολογικό, πολιτικό και οικονομικό, ιδίως για χώρες όπως η Ελλάδα.

    Στο μάθημα αναλύονται κριτικά οι κύριοι άξονες της ελληνικής νομοθεσίας για την πολιτιστική κληρονομιά, στην ιστορική της εξέλιξη και σε συνάρτηση με τις αντίστοιχες δημόσιες πολιτικές, καθώς και τα βασικά κείμενα και οι νέες τάσεις του σχετικού διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου. Ιδιαίτερο βάρος δίνεται σε θέματα όπως ο μετασχηματισμός της έννοιας της προστατευόμενης πολιτιστικής κληρονομιάς ή το ζήτημα της παράνομης διακίνησης αρχαιοτήτων και άλλων πολιτιστικών αγαθών και της επιστροφής τους στη χώρα - προέλευσης. Στη συζήτηση εντάσσονται και οι διαμάχες που έχουν προκληθεί διεθνώς γύρω από τα αντικείμενα αυτά, απηχούν αντιτιθέμενα συμφέροντα και παραπέμπουν στο ερώτημα σε ποιον ανήκει το παρελθόν ,εάν ανήκει σεκάποιον.

    Ενδεικτικήβιβλιογραφία

    • Βουδούρη Δ. Κράτος και μουσεία.Το θεσμικό πλαίσιο των αρχαιολογικών μουσείων, εκδ.Σάκκουλα,Αθήνα
    • Brodie N. et als (eds),Archaeology, cultural heritage and the antiquities trade, UniversityPressofFlorida,Gainesville2006.
    • Cuno J., Who owns antiquity? Museums and the battle over our ancient heritage, Princeton University Press, Princeton 2008.
    • Forrest C., International Law and the Protection of Cultural Heritage, Routledge, London2011.
    • Hamilakis Y., The Nation and its Ruins: Antiquity, Archaeology, and National Imagination in Greece, Oxford University Press, Oxford 2007.
    • Hoffman B. (ed.), Art and Cultural Heritage. Law, Policy, and Practice, Cambridge UniversityPress,Cambridge N.York 2006.
    • Merryman J.H., Talking about the Elgin Marbles, Kluwer Law International, The Hague,2000.
    • O’Keefe, P. J.- Prott L. V., Cultural Heritage Conventions and Other Instruments : A Compendium with Commentaries, Institute of Art and Law, Builth Wells, 2011.
    • Τροβά Ε. (επιμ.), Η πολιτιστική κληρονομιά και το δίκαιο, εκδ. Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 2004.
    • Vrdoljak A. F., International Law, Museums and the Return of Cultural Objects, Cambridge University Press, Cambridge 2006.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Μπέττυ Τσακαρέστου

    Σεµιναριακό µάθηµα που στηρίζεται σε δηµιουργικά και ερευνητικά project αξιοποιώντας τη συµµετοχή στα κοινωνικά δίκτυα και την έρευνα πεδίου µε συµµετοχή σε δηµιουργικές δράσεις: events, παρεµβάσεις, πολιτιστικά και τεχνολογικά γεγονότα, που οργανώνονται µέσα στην πόλη οργανισµούς, οµάδες, επιχειρήσεις, startups, networking events, που είναι σε εξέλιξη.Σκοπός µαθήµατος είναι να συζητήσουµε, να ερευνήσουµε, να πειραµατιστούµε και να συµµετέχουµε στις νέες µορφές επικοινωνίας (digital, social media advertising, storytelling, gamification), συµµετοχής (engagement) και µάρκετινγκ (inbound marketing, mobile marketing) στην εποχή των κοινωνικών δικτύων και του mobile web. Εχουµε ως γενικό πλαίσιο αναφοράς µια κοινωνία και οικονοµία που στηρίζεται όλο και περισσότερο στη συν-δηµιουργία (co-creation), τη συνεργασία και την καινοτοµία, τον πειραµατισµό και το µοίρασµα (sharing economy) εµπειριών, γνώσεων, προιόντων και υπηρεσιών (collaborative production/ collaborative consumption)Πεδίο δράσης και σκέψης είναι οι πόλεις ως ανοιχτές και δυναµικές πλατφόρµες συν-δηµιουργίας και καινοτοµίας για διαφορετικές µορφές οργάνωσης, σχεδιασµού και δηµιουργίας προιόντων και υπηρεσιών- χώροι πολιτισµού, οµάδες µε ανατρεπτική (disruptive) πολιτιστική/ κοινωνική δράση, επιχειρήσεις και startups που φιλοδοξούν να “αλλάξουν τον κόσµο”, co-working hubs, networking events, mobile apps, city apps.Το σεµινάριο σας προσκαλεί σε ένα ζωντανό εργαστήριο συν-δηµιουργίας και υλοποίησης των ιδέων σας. Κεντρικές θεµατικές: Smart Cities, Networked cities, City Branding: Το city branding αποτελεί τον κεντρικό ερευνητικό και δηµιουργικό άξονα του σεµιναριακού µαθήµατος. Σύνδεση µε την ψηφιακή εποχή και το συµµετοχικό διαδίκτυο / τις ανοιχτές πλατφόρµες/το mobile web/ social media Συν-δηµιουργία (co-creation) Mobile Culture και συνεργατική κατανάλωση (collaborative consumption) Οµαδικό Project City Experiential Branding Co-Create Smart Athens/ Startup Athens.

    Self enrolment
  • Διδάσκων: Κωστής Δάλλας

    Η αυξανόμενη σημασία της πληροφορίας για τη συγκρότηση των πρακτικών παραγωγής της γνώσης, του νοήματος και των πολιτισμικών ταυτοτήτων πιστοποιείται στο σύνολο, σχεδόν, των πρακτικών τόσο των σύγχρονων μουσείων και των οργανισμών που ασχολούνται με τη διαχείριση και την αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς, όσο και των ατομικών υποκειμένων που ενεργοποιούνται ως «κοινό» του πολιτισμού, ως «χρήστες» των νέων μέσων επικοινωνίας και ως κοινότητες πρακτικής και ενδιαφέροντος στο αναδυόμενο ψηφιακό περιβάλλον. Αποσκοπώντας στη διερεύνηση αυτής της σχέσης, το μάθημα εισηγείται, καταρχήν, ένα θεωρητικό πλαίσιο εννοιολόγησης της πληροφορίας και της επικοινωνιακής λειτουργίας της στο πεδίο της πολιτιστικής κληρονομιάς. Εξετάζει ζητήματα θεωρίας και πρακτικής της πολιτισμικής τεκμηρίωσης και ψηφιακής επιμέλειας συλλογών μέσω μιας ιστορικής προσέγγισης της συλλεκτικής των μουσείων, των πρακτικών περιγραφής και καταλογογράφησης και των διαφορετικών επιστημονικών παραδόσεων ανάλυσης τεχνημάτων από τη σκοπιά της αρχαιολογίας, της ανθρωπολογίας και της ιστορίας της τέχνης. Αξιολογεί πώς οι τεχνολογίες της πληροφορίας διαφοροποιούν τη λειτουργία των μουσείων ως τόπων επιμέλειας των τεχνών, ως υποδομών της ανθρωπιστικής έρευνας και ως οργανισμών της μνήμης – θεματοφυλάκων της «αυθεντικότητας» και της πνευματικής διατήρησης του παρελθόντος. Τέλος, προσεγγίζει κριτικά τις επιπτώσεις της διαδραστικότητας και της αφηγηματικότητας στη γνωστική και παιδευτική πρακτική των μουσείων, των τεχνολογιών δυνητικής πραγματικότητας και «περιβάλλουσας ευφυϊας» στην ανάδυση της συγκινησιακής λειτουργίας των εκθέσεων και των χώρων κληρονομιάς, και του κοινωνικού λογισμικού (τεχνολογίες εξατομίκευσης, Web 2.0, και σημασιολογικού ιστού) στη χειραφέτηση και ενδυνάμωση του κοινού των μουσείων και της πολιτιστικής κληρονομιάς μέσω της ενίσχυσης της αμφίδρομης επικοινωνίας και της συμμετοχής τους στη συγκρότηση του νοήματος. Το μάθημα οργανώνεται με βάση την πραγμάτευση θεμελιωδών εννοιών και λειτουργιών σχετικών με την (υλική κυρίως) πολιτιστική κληρονομιά – τα μουσειακά αντικείμενα, τον ανθρωπογενή-ιστορικό χώρο, τα πνευματικά τεκμήρια του παρελθόντος, προσεγγίζοντας αφενός τη «γενεαλογία» των πρακτικών με τις οποίες συνδέθηκαν, αφετέρου τη λειτουργία τους στην ψηφιακή εποχή. Στηρίζεται στη μελέτη της διεθνούς βιβλιογραφίας και στην εξοικείωση με τις τρέχουσες εφαρμογές της πληροφορικής στην ψηφιακή διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και στην πολιτιστική επικοινωνία.

    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Έφη Φουντουλάκη

    Οι αλλαγές του καλλιτεχνικού γούστου θεωρούνται συχνά αποτέλεσμα αυστηρά προσωπικών επιλογών. Όμως, οτρόπος με τον οποίο συμβαίνουν αυτές οι αλλαγές, καθώς και οι αιτίες τους, προκαθορίζονται στην πραγματικότητα από εξωτερικούς παράγοντες. Κάθε αισθητικό σύστημα συνδέεται με ένα σύνολο δυνάμεων θρησκευτικής, πολιτικής, εθνικής, οικονομικής, πνευματικής τάξεως. Το σύστημα αυτό καθορίζει τόσο την καλλιτεχνική δημιουργία όσο και τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε την τέχνη του παρελθόντος — διαδικασίες ταυτόχρονες, συμπληρωματικές και αδιαχώριστες. Καθορίζει επομένως και τη δημιουργία των μουσείων, ως ένδειξη των πολύπλοκων σχέσεων που αναπτύσσει ο πολιτισμός με την ιστορία του, ως χώρο, ως όργανο, ή ως πλαίσιο μνήμης.

    Σε αυτό το πλαίσιο εξετάζεται το εάν και κατά πόσον η μοντέρνα τέχνη ανέτρεψε τους παραδοσιακούς εικαστικούς κώδικες, ή εάν η θέση αυτή στηρίζεται σε έναν από τους μύθους της ιδεολογίας του μοντερνισμού. Εξετάζεται επίσης η δημιουργία του ισπανικού Μουσείου από τον βασιλιά Louis Philippe στο Παρίσι το 1838, ως εύγλωττο παράδειγμα της πολυπλοκότητας των λόγων και των συνθηκών ίδρυσης ενός μουσείου.

    Ενδεικτικήβιβλιογραφία

    • Francis Haskell, Rediscoveries in Art, Phaidon Press Ltd., London,1976.
    • Linda Nochlin, ThePolitics of Vision,Thames and Hudson Ltd., London, 1991.
    • Art in Theory 1815-1900. An Anthology of Changing Ideas, Edited by Charles Harrison and Paul Woodwith Jason Gaiger, Blackwell Publishers Ltd., Oxford, U. K., 1998.
    • Jerrold Seigel Bohemian Paris. Culture, Politics and the Boundaries of Bourgeois Life,1830-1930, Elisabeth Sifton Books, Viking PenguinInc.,1986.
    • Renι Jullian, Le mouvement des arts du romantisme au symbolisme, Albin Michel, Paris,1979.
    • Τζούλιο Κάρλο Αργκάν, Η Μοντέρνα Τέχνη, Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης και ΑΣΚΤ,Ηράκλειο,1998.
    • Νίκος Δασκαλοθανάσης, Ο καλλιτέχνης ως ιστορικό υποκείμενο από τον 19ο στον 21οαιώνα, Άγρα, Αθήνα, 2004.
    • Νίκη Λοϊζίδη, Απόγειο και κρίση της πρωτοποριακής ιδεολογίας, Νεφέλη, Αθήνα, 1992.
    • Έφη Φουντουλάκη, Επαναφορά στον Greco, Νεφέλη, Αθήνα, 2005 [1998].
    • Hubert Damisch, L’amourm’expose,Yves Gevaert Editeur,2000.

    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Ανδρομάχη Γκαζή

    Το µάθηµα διαρθρώνεται γύρω από πέντε βασικούς άξονες:

    1. Oριοθέτηση της έννοιας του µουσείου
    2. Επαγγελµατισµός και δεοντολογία στη λειτουργία των µουσείων
    3. Διαχείριση µουσειακών συλλογών
    4. Μουσείο και επικοινωνία
    5. Επίκαιρα θέµατα στη διαχείριση και λειτουργία των µουσείων

    Σκοπός του µαθήµατος είναι:

    1. Να εξοικειώσει τους συµµετέχοντες µε βασικά ζητήµατα φιλοσοφίας, θεωρίας και ιστορίας των µουσείων
    2. Να προσφέρει ένα ελάχιστο επίπεδο γνώσεων γύρω από βασικά ζητήµατα διαχείρισης και λειτουργίας των µουσείων
    3. Να δώσει «τροφή» για σκέψη και προβληµατισµό.

    Τα επιµέρους θέµατα που αναλύονται είναι:

    • Η βασική ορολογία και οι βασικές έννοιες της µουσειολογίας
    • Η ιστορική εξέλιξη του µουσείου ως θεσµού σε παγκόσµιο επίπεδο
    • Ζητήµατα δεοντολογίας και επαγγελµατισµού στη λειτουργία των µουσείων
    • Θέµατα διαχείρισης µουσείων και συλλογών: Ιστορική και θεωρητική προσέγγιση
    • Βασικά ζητήµατα διαχείρισης συλλογών
    • Βασικά ζητήµατα διαχείρισης µουσείων
    • Ζητήµατα επικοινωνίας µέσα και έξω από το περιβάλλον του µουσείου: Μοντέλα επικοινωνίας και η εφαρµογή τους στο χώρο του µουσείου,
    • Οι εκθέσεις (θεωρία και πράξη),
    • Η άτυπη µάθηση στο περιβάλλον του µουσείου,
    • Το κοινό των µουσείων,
    • Έρευνα κοινού,
    • Έρευνα αξιολόγησης,
    • Οι τάσεις, τα προβλήµατα και οι προοπτικές των µουσείων στην Ελλάδα και αλλού

    Εκτός από τη θεωρητική ενηµέρωση, επιδιώκεται επίσης η εξοικείωση των συµµετεχόντων µε θέµατα µουσειακής πρακτικής µέσα από τη συζήτηση συγκεκριµένων παραδειγµάτων -εφαρµογών από ελληνικά και ξένα µουσεία, την εκπόνηση προφορικών και γραπτών ασκήσεων και την επίσκεψη σε µουσεία και εκθέσεις. Η κάθε θεµατική ενότητα συνοδεύεται από ειδική βιβλιογραφία, υποδείξεις για περαιτέρω µελέτη και ένα corpus άρθρων ή δηµοσιευµάτων, τα οποία αποτελούν έναυσµα για συζήτηση.

    Ενδεικτική βιβλιογραφία:

    • MacDonald, S. Μουσείο και Μουσειακές Σπουδές. Ένας πλήρης οδηγός. Αθήνα: Πολιτιστικό Ίδρυµα Οµίλου Πειραιώς, 2012.
    • Hooper-Greenhill, Ε. Τα Μουσεία και οι Πρόδροµοί τους. Αθήνα: Πολιτιστικό Ίδρυµα Οµίλου Πειραιώς, 2006.
    • Black, G. Το Ελκυστικό Μουσείο. Μουσεία και Επισκέπτες. Αθήνα: Πολιτιστικό Ίδρυµα Οµίλου Πειραιώς, 2009.
    • Μπούνια, Α. Στα Παρασκήνια του Μουσείου. Η διαχείριση των µουσειακών συλλογών. Αθήνα: εκδόσεις Πατάκης, 2009.
    • Νάκου, Ει. Μουσεία, Ιστορίες και Ιστορία. Αθήνα: νήσος, 2009.
    • Νικονάνου, Ν. Μουσειοπαιδαγωγική. Από τη θεωρία στην πράξη. Αθήνα: Πατάκης, 2010.
    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Μάρθα Μιχαηλίδου

    Το μάθημα προσφέρει μια επισκόπηση των κύριων θεωρητικών, μεθοδολογικών και ερευνητικών τάσεων στο γνωστικό αντικείμενο της κοινωνιολογίας του πολιτισμού, από την ανάδυση της κουλτούρας ως διακριτής έννοιας στο πλαίσιο της ερμηνευτικής κοινωνιολογίας μέχρι την ανάπτυξη της σύγχρονης κοινωνιολογίας του πολιτισμού. Η μελέτη της κουλτούρας και του πολιτισμού έχει αποτελέσει κεντρικό αντικείμενο των σύγχρονων κοινωνικών επιστημών, και ιδίως της λεγόμενης ερμηνευτικής σχολής της κοινωνιολογίας. Βασισμένη σε αυτές τις εννοιολογικές και ιστορικές καταβολές, η σύγχρονη κοινωνιολογία του πολιτισμού επικεντρώνεται στην εξέταση της κουλτούρας και του πολιτισμού ως χώρων κοινωνικής διαφοροποίησης, ιδιαίτερα μάλιστα μετά τη λεγόμενη πληροφοριακή επανάσταση από το τέλος του 20ου αιώνα και μετά και τη σύγχρονη άνθηση των πολιτιστικών και μετέπειτα δημιουργικών βιομηχανιών. Το μάθημα δομείται πάνω σε δύο βασικούς αναλυτικούς άξονες: αφενός τον άξονα της διερεύνησης σύγχρονων πρακτικών παραγωγής της κουλτούρας και αφετέρου τον άξονα της διερεύνησης της σχέσης του πολιτισμού με άλλους παράγοντες κοινωνικής διαφοροποίησης


     

    Self enrolment
  • Διδάσκουσα: Χαρίκλεια Τσοκανή

    Ιστορία  και  ερμηνεία  της  νεώτερης  δυτικής  μουσικής   παράδοσης

    Το μάθημα  αυτό  απευθύνεται  όχι  μόνο  στον φοιτητή τον εξοικειωμένο με το  συντακτικό και την γραμματική της  δυτικής μουσικής παράδοσης, αλλά και, γενικότερα,  στον  φιλόμουσο  φοιτητή. Στόχος του είναι  να  αναδείξει, με τη  βοήθεια φιλοσοφικών εννοιών, τα ερωτήματα εκείνα  που αφορούν  τη  φύση  της  μουσικής,  καθώς  και τις κοινωνικοιστορικές χρήσεις της στο πλαίσιο της  δυτικής παράδοσης, κυρίως, από τον 17ο αιώνα έως σήμερα. Στο επίκεντρο του  ενδιαφέροντός  μας βρίσκονται τα  εξής, πολύ  επίκαιρα, ζητήματα:  α)  Η  μουσική είναι ήχος  (εννοούμενος ως res extensa) ή  γλώσσα;  β) Η  μουσική είναι τέχνη  που κατ’ εξοχήν εκφράζει το συναίσθημα ή τέχνη εντός της οποίας η έννοια του  ωραίου  εκφράζεται  δυναμικά;

    Με τα ερωτήματα  αυτά συνδέεται άμεσα  και το κεντρικό, στον τομέα της  μουσικής, ερώτημα  της  εποχής  μας. Είναι  η μουσική μέσον μετάδοσης  μηνυμάτων  ή, ακόμη, και εναρμόνισης ψυχικών καταστάσεων ή μήπως στην τέχνη αυτή διακρίνεται ένας  ευρύτερος πολιτισμικός προορισμός;

    Οι βασικοί άξονες γύρω από τους οποίους θα αναπτυχθεί η εξέταση των πιο πάνω ζητημάτων είναι οι εξής: α) Μουσική και γλώσσα, β) Η μουσική ως επικοινωνία.

    Ενδεικτική Bιβλιογραφία

    • Adorno, Φιλοσοφία της νέας μουσικής», εκδ. Νήσος, 2011.
    • Χέγκελ, Αισθητική της Μουσικής, εκδ. Εστία, 2002.
    • Εντουαρντ Χάνσλικ, Για το ωραίο στη μουσική, εκδ. Εξάντας, 2003.
    • Z. Attali, Θόρυβοι, εκδ. Κέδρος, 1978.
    • Foundations of music history, ed. Cambridge University Press, 1985.
    • P. Watzalawick, J. Helmick Beavin, Don D. Jackson, Pragmatics of Human Communication, W.W. Norton & Compagny, New York, 1967
    Self enrolment

Παράλειψη site news

Site news

Φωτογραφία Δημήτρης Ντούνας
Ακαδημαϊκό Ημερολόγιο 2014-2015
από Δημήτρης Ντούνας - Σάββατο, 4 Οκτώβριος 2014, 08:50 μμ
 

Παράλειψη Κύριο μενού

Η εγγραφή στο Ηλεκτρονικό Αμφιθέατρο για τους/τις φοιτητές/ες του Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμοού γίνεται μετά τη συμπλήρωση και αποστολή σχετικής φόρμας

Παράλειψη Navigation

Navigation

Παράλειψη Επικείμενα γεγονότα

Επικείμενα γεγονότα

Δεν υπάρχουν επικείμενα γεγονότα
Παράλειψη Ημερολόγιο

Ημερολόγιο

Κυρ Δευ Τρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ
            Σήμερα Σάββατο, 1 Νοέμβριος 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30